мини| Ведите се древни санскритски текстови на хиндуизмот. Страница од Атарваведа. Веди () — голем број религиозни текстови што потекнуваат од Стара Индија. Составени на ведски санскрит, текстовите го сочинуваат најстариот слој на санскритската книжевност и најстарите списи на хиндуизмот.see e.g. ; ; .Sanskrit literature (2003) in Philip's Encyclopedia. Accessed 2007-08-09Sanujit Ghose (2011). "Religious Developments in Ancient India" in World History Encyclopedia.
Постојат четири Веди: Ригведа, Јаџурведа, Самаведа и Атарваведа.Bloomfield, M. The Atharvaveda and the Gopatha-Brahmana, (Grundriss der Indo-Arischen Philologie und Altertumskunde II.1.b.) Strassburg 1899; Gonda, J. A history of Indian literature: I.1 Vedic literature (Samhitas and Brahmanas); I.2 The Ritual Sutras. Wiesbaden 1975, 1977 Секоја Веда има четири поделби — Самхити (мантри и благодети), Аранјака (текст за ритуали, церемонии, жртви и симболични жртви), Брахмани (коментари на ритуали, церемонии и жртви) и Упанишади (текстови за медитација, филозофија и духовно знаење).Gavin Flood (1996), An Introduction to Hinduism, Cambridge University Press, , pp. 35–39A Bhattacharya (2006), Hindu Dharma: Introduction to Scriptures and Theology, , pp. 8–14; George M. Williams (2003), Handbook of Hindu Mythology, Oxford University Press, , p. 285Jan Gonda (1975), Vedic Literature: (Saṃhitās and Brāhmaṇas), Otto Harrassowitz Verlag, Некои научници додаваат и петта категорија — Упасана (обожување). Текстовите на Упанишадите расправаат за идеи слични на хетеродоксните традиции срамана.
Ведите се шрути („она што се слуша“), разликувајќи ги од другите религиозни текстови, кои се нарекуваат смрити („она што се памети“). Хиндусите ги сметаат Ведите за натчовечки и „безлични, без автор“, откровенија на свети звуци и текстови слушнати од древните мудреци по засилена медитација.
Ведите се пренесуваат усно од вториот милениум пр. н. е. со помош на разработени мнемонички техники. Мантрите, најстариот дел од Ведите, се рецитираат во современото време поради нивната фонологија наместо семантиката, и се сметаат за „исконски ритми на создавањето“, кои претходат на формите на кои се однесуваат. Со нивно рецитирање, космосот се обновува, „со оживување и потхранување на формите на создавање во нивната основа“.
Различните индиски филозофии заземале различни положби за Ведите. Училиштата за индиска филозофија што ја признаваат важноста или примарниот авторитет на Ведите ја сочинуваат конкретно хинду-филозофијата и заедно се класифицирани како шест „православни“ училишта. Сепак, традициите како што се чарвака, аџивика, будизам и џаинизам, кои не ги сметале Ведите како авторитетни, се нарекуваат „хетеродоксни“ или „неортодоксни“ школи."astika" and "nastika". Encyclopædia Britannica Online, 20 April 2016.
Надворешни врски
.
Наводи
Категорија:Хиндуистички списи Категорија:Веди Категорија:Врски за Wayback од предлошката „Семарх“