Дејвид Паркер е шеф на климатскиот мониторинг во Центарот Хедли, Ексетер, Англија.
Тој опширно објавувал за рекордот на температурата на копното, морето и неговата конзистентност. Во 2002 година, бил организатор на „Работилница за напредок во употребата на историски податоци за морска клима“.
Во 2004 година, објавил труд во Nature, покажувајќи дека ефектот на урбаниот топлински остров не влијаел на историскиот температурен рекорд. Во оваа статија, Паркер ги споделува своите набљудувања за минималната температура во текот на 24 часа ширум светот од 1950 година, кои биле изразени како аномалии. Исто така, го вклучува неговото размислување зошто урбанизацијата систематски не ги преувеличува забележаните трендови на глобално затоплување во минималната температура. Понатаму, тој споменува како е променет критериумот за „смиреност“, додека глобалниот тренд за минимална температура останал непроменет. Од неговата анализа тој открива дека ветровитите и мирните ноќи се загреваат со исто темпо. И ветровитите и мирни ноќи ја зголемиле температурата со брзина од (0,16 + 0,03 C). Тој го споредува својот мал примерок од 26 станици во Северна Америка и Сибир со светските трендови од 1950 до 1953 година, покривајќи над 5.000 станици. Проценките за неодамнешното глобално затоплување, поддржани од анализата на Паркер, покажуваат дека урбаното затоплување не воведува значителни предрасуди. „Реалноста и големината на затоплувањето на глобално ниво се поддржани од речиси еднаквите температурни трендови во ветровити ноќи со трендови засновани на сите податоци“. (Паркер) Овој труд е коментиран од Роџер Пиелке, Сениор.
Наводи
Надворешни врски
http://news.bbc.co.uk/1/hi/uk/4021197.stm https://web.archive.org/web/20050129231335/http://www.metoffice.com/research/hadleycentre/pubs/HCTN/
Категорија:Живи луѓе Категорија:Климатолози