Федерико Грисогоно, латинизирано како Федерикус Де Хрисогонис (1472 – ) — ренесансен далматински астролог, лекар, геометар и хуманистички филозоф.
Грисогоно бил роден во аристократија, син на Антонио и Катарина Џорџи од Задар (Зара). Сирак на петгодишна возраст, но со големо наследство, го одгледал неговиот чичко Фрањо. Тој студирал во Италија и Франција, посетувал часови по филозофија и медицина на Универзитетот во Падова каде ректор бил негов братучед од мајчина страна, Јероним Цивалели. Во 1499 година, тој служел како кондотиер и се борел во Ломбардија. Тој се вратил на студиите и добил докторат по медицина околу 1506–1507 година, а потоа предавал астрологија и математика во Падова пред да се врати во Задар. Тој ги испитувал моделите на плимата и осеката и забележал дека се должат на сонцето и месечината, и дошол до пристап за предвидување на плимата и осеката. Тој го објавил делото Speculum astronomicum (1507) како и книга за хуманистичката филозофија De modo collegiandi... de humana felicitate (1528).
Наводи
Надворешни врски
Кратка биографија Транскрипција на Speculum astronomicum (1507). De modo collegiandi, pronosticandi, et curandi febres, nec non de humana felicitate ac denique de fluxu maris lucubrationes (1528)
Категорија:Астролози Категорија:Починати во 1538 година Категорија:Родени во 1472 година