мини| Бого Графенауер во 1968 година Бого Графенауер (16 март 1916 – 12 мај 1995) бил словенечки историчар, кој најмногу пишувал за средновековната историја во словенечките земји. Заедно со Милко Кос, Фран Цвитер и Василиј Мелик, тој е еден од основачите на таканаречената Љубљанска школа за историографија .
Раниот живот Роден е во Љубљана во добро етаблирано словенечко семејство од Корушка. Неговиот татко, Иван Графенауер, бил познат книжевен историчар и етнолог и внук на Франц Графенауер претставник во провинциското собрание на Војводството Корушка и претставник на Корушка во виенскиот парламент. Бил брат на минералогот Станко Графенауер и дизајнерката, архитектка и кореографка Марија Графенауер-Вогелник, а татко на историчарката Дарја Михелич и вујко на флаутистката Ирена Графенауер и уметникот Ека Вогелник.
Студирал историја на Универзитетот во Љубљана, дипломирал во 1940 година. Во колеџот, се приклучил на христијанскиот лев интелектуален круг околу Едвард Коцбек. По инвазијата на Оската на Југославија во април 1941 година, се приклучил на Ослободителниот фронт на словенечкиот народ. Помеѓу 1942 и 1943 година, италијанските фашистички окупациони власти го интернирале во концентрациониот логор Гонарс. Сепак, успеал да ја заврши својата докторска дисертација во 1944 година под надзор на медиевистичарот Милко Кос.
Кариера Графенaуер започнал со објавување уште во крајот на 1930-те години. Во својата академска кариера, Графенауер се фокусирал на социјалната историја во Средниот век. Тој ги продолжил истражувањата на Милко Кос за образците на населување во Словенечките земји во раниот Среден век, со фокус на словенечкото населување на Источните Алпи и средновековното словенечко кнежевство Карнтанија. Напишал неколку трудови за преминот од племенски во феудални социо-економски форми во Источните Алпи и западните Балкани. Сепак, неговиот главен придонес бил историјата на Германските селански војни во крајот на 15-тиот и 16-тиот век во Словенечките земји и во Хрватска. Тој исто така пишувал за историјата на Словенците во Каринтија во 19-тиот и 20-тиот век, како и за аграрната модернизација во раниот 19-ти век. Од 1950-те и 1960-те години, бил еден од оние кои ги вовеле пристапите на Француската школа на Анали во југословенската историографија.
Меѓу 1945 и 1955 година, напишал неколку стручни прегледи за пограничните области во Каринтија и Јулиската марша за југословенската дипломатија.
Од 1946 до 1982 година предавал словенечка средновековна историја и теорија на историографија на Универзитетот во Љубљана. Тој беше и првиот главен уредник на Згодовински Часопис, водечкото словенечко историско списание. Во 1972 година станал член на Словенечката академија на науките и уметностите . Бил и член на Југословенската академија на науките и уметностите и на Академијата на науките и уметностите на Босна и Херцеговина. Помеѓу 1978 и 1987 година, бил претседател на издавачката куќа Словенска матица ; за време на неговото претседателствување, Графенауер ангажирал неколку истакнати надворешни соработници, од кои некои (како Иво Урбанчич, Тине Хрибар и Драго Јанчар ) биле прогонувани од комунистичкиот режим, зголемувајќи го квалитетот и угледот на институцијата.
Во последната деценија од својот живот, Графенауер повторно се издигнал со својата решителна борба против автохтонистичките реинтерпретации на словенечката историја, особено против популистичката венетска теорија, која го негирала словенските населби во Источните Алпи.
Бого Графенауер починал во Љубљана и бил погребан на гробиштата Жале. Неговата ќерка Дарја Михелич, исто така е историчар.
Библиографија
Grafenauerjev zbornik, edited by Vincenc Rajšp. Ljubljana: Scientific Research Centre, 1996. Oto Luthar, Med kronologijo in fikcijo. Ljubljana: Znanstveno in publicistično središče, 1993. Наводи
Категорија:Членови на Словенечката академија на науките и уметностите Категорија:Апсолвенти на Љубљанскиот универзитет Категорија:Починати во 1995 година Категорија:Родени во 1916 година