Собирање на ѓубре од плочникот е услуга што им се нуди на домаќинствата, обично во урбаните и приградските места, за собирање и отстранување на отпад од домаќинствата и материјали за рециклирање.
Најчесто се извршува од страна на персонал кој користи специјални возила за собирање на отпад од домаќинствата. во контејнери што се адекватни, прилагодени или пропишани од општината и се практични за позиционирање идејсва врз тротоарите или плочниците на урбаните населби..kerbside-collection/ Kerbside collection
Историја
Пред почетокот на 20 век, количината на отпад произведена од домаќинствата била релативно мала. Отпадот од домаќинствата честопати едноставно се фрлал низ прозорец, се закопувал во градината или се депонирал во други места или објекти, најчесто напуштени.
Со брзата индустријализација и развојот на населените места, количината на отпадни материјали брзо се зголемила а нејзиното отстранувањето станал проблем насекаде.
Најчесто, во тој прв бран на енормно зголемување на отпадниот материјал,тој бил пренесуван во неупотребливи објекти или места надвор од градот. Први почетоци на ваков третман со отпадот започнале уте многу поодамна, во Лондон, на пример, уште од римско време бил исфрлан отпадот надвор од Лондонскиот ѕид покрај реката Темза. Друг пример е Менхетен од 1830-тите, каде што на илјадници свињи им било дозволено да шетаат по улиците и да јадат ѓубре.
Со развојот на санитарното инженерство, од средината на 19 век како на пример со ангаќманот на Ежен Пубел кој од 1884 година, го вовел првиот интегриран систем за собирање и рециклирање кој донел одлука жителите да го одделат својот отпад на лесно расипливи одпадоци, хартија и ткаенина, садови и друг тврд материјал. Тој, исто така, воспоставил правила за тоа како приватните собирачи и градските работници треба да соработуваат и развил стандардни димензии за контејнери за отпад: неговото име во Франција сега е синоним за кантата за ѓубре. Под Пубел, отпадот од храна и другите органски материи собрани во Париз биле транспортирани во блискиот Сен-Уен каде што биле компостирани. Ова продолжило и во 20 век, кога пластиката почнала да го контаминира и отпадот.
Од крајот на 19 век до средината на 20 век, повеќе или помалку во согласност со порастот на потрошните материјали и производите за еднократна употреба, општините почнале да донесуваат закони за фрлање на отпад и да воведуваат собирање на отпад од тротоарите. Од жителите се барало да користат различни контејнери за отпад за да го олеснат собирањето на отпадот , но во основа сепак останала варијацијата на формата на металниот контејнер за ѓубре на Пубел. Дури кон крајот на 1960-тите години зелената кеса за отпад била воведена од Глед компанијата. Подоцна, со воведуваето на правилата за управување со отпад биле конструирани разновидни контејнери, претежно направени од издржлива пластика, за да се олесни правилното пренасочување на отпадниот тек. Ваквите контејнери вклучуваат сини кутии, зелени канти и канти на тркала или контејнери за отпад.
Со текот на времето, возилата за собирање отпадбиле изработувани со многу поголем капацитет за собирање на отпад то значело и конструирање на посебни и големикамиони кои имале многу поголем капацитет.
Управување со отпад и обновување на ресурси
Собирањето отпад од тротоарите се смета за стратегија со низок ризик за намалување на обемот на отпад и зголемување на стапките на рециклирање. Рециклирачките материјали обично се собираат во големи канти на тркала, пластични кеси или мали отворени, обоени пластични кутии, специјално наменети за отпадната содржина.
Рециклирачките материјали што можат да се собираат вклучуваат:
Биоразградлив отпад Зелен отпад Кујнски и отпад од храна Божиќни елки
Рециклирачки материјали, во зависност од локацијата Канцелариска хартија Весникарска хартија Картон Брановиден фиберборд Пластика Полистирен Стакло Бакар Алуминиум Челик и Лим Мешавина од рециклирачки материјали - може да се сортира преку чист погон за рециклирање на материјали
Собирањето на рециклирачки ресурси од тротоарите има за цел да се обноват отпадните материјали ешудругото, не самоза обнова на рециклиран материјал туку и за комерцијална вредност на материјалот кој што предходно бил неповратно исфрлен а воедно и создавање на почиста средина без остаток наисфрлен отпаден материјал. Во таа насока, во речиси сите населени и поразвиени места се создава систе за класификација на отпадниотматеријал кој што е многу важен во понатамошната постапка соцелокупниот депониран отпаден материјал, зтоа што во спротивно, доколку жителите на домаќинството погрешно ги одделат рециклирачките материјали или стават погрешни предмети во корпата за рециклирање, целиот товар од возилото за рециклирање ќе мора да се отфрли и да се испрати на депонија или согорување доколку се смета дека е контаминиран.
Новите технологии за третман на отпад, како што е механички биолошки третман, можат да понудат алтернатива на собирањето отпад од тротоарите преку автоматско одвојување на отпадот во фабриките за рециклирање.
Варијанти на рециклирање Собирањето отпад од тротоарите опфаќа различни системи, кои се разликуваат главно по тоа каде во процесот се сортираат и чистат рециклираните материјали. Главните категории се 1) собирање мешан отпад, 2) мешани рециклирачки материјали и 3) сепарација на изворот. Возило за собирање отпад генерално го собира отпадот.
Систем Опис СликаСобирање мешан отпадРециклираните материјали се собираат измешани со остатокот од отпадот, а посакуваните материјали се сортираат и чистат во централен објект за сортирање. Ова резултира со голема количина на рециклиран отпад (особено хартија) што е премногу извалкана за повторна обработка, но има и предности: Градот не мора да плаќа за одделно собирање на рециклирани материјали, не е потребно јавно образование и сите промени во рециклирањето на одредени материјали се спроведуваат таму каде што се врши сортирање. Собирање на мешан отпад кој се рециклираРециклирачките материјали се мешаат, но се чуваат одделно од нерециклирачкиот отпад. Ова значително ја намалува потребата од чистење по собирањето, но бара јавна едукација за тоа кои материјали се рециклираат. Целосно сортирање на отпадотСекој материјал се чисти и сортира од страна на потрошувачот пред собирањето. Потребно е најмалку сортирање по собирањето и се произведуваат најчисти рециклирани материјали. Сепак, собирањето на секој материјал предизвикува дополнителни оперативни трошоци за собирање и бара обемна едукација на јавноста за да се избегне рециклирање контаминација.
Целосно сортирање на отпадот порано бил претпочитан метод поради високата цена на сортирање на мешан отпад. Сепак, напредокот во технологијата за сортирање значително го намалил овој трошок, и многу области кои имаа развиено програми за сепарација се префрлиле на она што се нарекува мешано собирање.Kerbside collection
Употреба по драви
Австралија
Собирањето отпад од тротоарите во станбените објекти го вршат локалните самоуправи, со некои исклучоци, на пр. некои големи станбени комплекси може да имаат свои посебни договори со комерцијални добавувачи. Достапните услуги и детали варираат од совет до совет. Советите генерално им обезбедуваат на жителите канти на тркала за собирање на обичен отпад од тротоарот, кој се собира неделно или на две недели. Многу совети, исто така, имаат поретко собирање на пообемниот отпад од тротоарот, собран еднаш или двапати годишно.
Општините им обезбедуваат на своите жители две или три канти на тркала, во зависност од советот, при што некои совети имаат различни опции за различни имоти. Системот со два контејнера се состои од контејнер за рециклирање (обично 240 литри) за мешани рециклирачки материјали и контејнер за општ отпад кој често е помал (на пр. 140 литри, 120 литри или 80 литри). Системот со три контејнери се состои од горенаведените два контејнера плус контејнер за зелен отпад (обично 240 литри). Не сите општини имаат услуга за собирање зелен отпад. Многу општини нудат можност за поголеми контејнери, помали контејнери или дополнителни контејнери.
Широк спектар на тврда пластика, стаклени шишиња и тегли, челични конзерви, алуминиумски конзерви, хартија и картон може да се стават во контејнерот за рециклирање. Зелениот контејнер за отпад може да се користи за градинарски органски материи (на пр. мали гранки, лисја, исечена трева), а општините сè повеќе дозволуваат остатоци од храна, употребени хартиени крпи и марамчиња и други биоразградливи органски материи да се ставаат во контејнерот за зелен отпад. Советот може да го претвори зелениот отпад во прекривка (само за собирање градинарски отпад) или компост и да извлече енергија (органски прехранбени материи и градинарски органски материи). Деталите за тоа што може и што не може да се стави во секоја канта варираат во зависност од општината.
Повеќето општини следат стандардна шема на бои за нивните канти на тркала, наведена во австралискиот стандард AS4123. Според стандардот, кантите за општ отпад имаат црвен капак, кантите за рециклирање имаат жолт капак, зелените канти за отпад имаат дречливо зелен капак, а сите овие канти имаат темно зелено или црно тело. Не сите општини ја следат оваа шема на бои. На пример, кантите за рециклирање во некои општини имаат сина канта и жолт капак.
Контејнерите се празнат според неколкуте шеми. Општо земено, кантите за општ отпад се празнат неделно, додека кантите за рециклирање и зелените канти за отпад се празнат на секои две недели наизменично. Многу општини со рециклирање на отпад од храна се префрлија на празнење на зелени канти за отпад неделно, а канти за општ отпад и канти за рециклирање на секои две недели. Некои општини ги празнат кантите за рециклирање неделно, додека други го прават тоа само во одреден период, како што се божиќните и летните празници, а во други периоди се префрлаат на секои две недели.
Контејнерите за рециклирање се обезбедуваат без дополнителни трошоци, додека кантата за општ отпад е или без дополнителни трошоци или со годишна цена. Зелената канта за отпад, каде што е достапна, им се обезбедува на сите жители или е достапна како опција за жителите, или со дополнителна годишна цена, еднократна цена или без дополнителни трошоци, во зависност од советот. Некои општини ја ограничуваат достапноста на зелени канти за отпад (на пр, градот Кокбурн ги ограничува на имоти над одредена големина на земјиште). Многу општини нудат можност за поголеми канти од стандардните (дури и поголеми од 240 литри во некои случаи) или дополнителни канти со дополнителна годишна цена. Некои нудат можност за помала канта за општ отпад по намалена цена.
Многу општини нудат и собирање на кабаст отпад покрај тротоарот. Може да има различни видови на собирање, на пр. Големи филијали Електронски отпад (на пр. телевизори, компјутери) што советот може да го рециклира Тежок отпад (сè друго што е преголемо или претешко за кантата за отпадоци на тркала)
За кабаст отпад, од жителите се бара да ги стават предметите директно на тротоарот. Може да има и други правила, на пр. што може, а што не може да се собере, ограничувања за количината на ѓубре што ќе се собере итн., кои варираат од совет до совет. Собирањето може да се случува еднаш или неколку пати годишно на одредени датуми или временски опсези, или по барање со ограничување на бројот на пати годишно, во зависност од советот.
Австрија Собирањето на ѓубре од плочникот е универзално во Австрија. Услугата ја обезбедува општината. Се наплаќа надомест за нерециклиран општ отпад, додека рециклирачките материјали се собираат бесплатно, главно финансирани од компании што продаваат спакувана стока преку задолжителна такса. Различни контејнери за отпад се користат за општ отпад (црн), хартија (црвена), пластика (жолта), органски отпад (зелена или кафеава), метал (сина) и стакло (бела за проѕирно стакло, зелена за обоено стакло). Во некои рурални области, наместо канти се користат пластични кеси во соодветна боја.