Cuscuta campestris — паразитско растение кое припаѓа на семејството Convolvulaceae.

Потекнува од централна Северна Америка, и е паразит на широк спектар на тревни растенија.

Тоа е штетник на луцерката и другите мешунки. Стана широко распространет плевел во многу земји.

Во поновата литература е помешан со Cuscuta pentagona Engelmann, но разликите меѓу двата вида се јасни.

Утврдено е дека семето на ова растение се шири од водните птици во значителен број.

Опис Ова е едногодишно растение со разгрането жолто, портокалово-жолто или жолтеникаво-зелено кончесто стебленце, со дијаметар до 1 мм. Цветовите петчлени, 2-3 мм долги, со куси дршки, собрани во штитовидни соцветија. Чашката ѕвончевидна или пехареста. Венчето широко ѕвончевидно, белузлаво или со боја на крем.Владо Матевски: Флора на Република Македонија, том II, св. 1, стр. 60-61, издавач: МАНУ, Скопје, 2010

Животниот циклус на Cuscuta започнува со 'ртење на семето, близу до површината на почвата, со тенки бледозелени и жолти стебла. Стеблата слични на нишки растат бавно сè додека не допрат друго растение и не почнат да се обвиткуваат околу него. Откако целосно ќе се обвиткаат околу растението домаќин, Cuscuta campestris ќе формира корени слични на мусок, кои ќе навлезат во телото на домаќинот, за да крадат хранливи материи од него. Ако садниците не стапат во контакт со растението домаќин, тие ќе умрат. Садниците не можат да преживеат долго - тие го наоѓаат соодветното стебло на растението со препознавање на растителните хемо-атрактанти. Cuscuta campestris е позната по тоа што го намалува растот на нивните растенија домаќини. Овој механизам им дава можност да контролираат други популации на растенија како што е Mikania micrantha. Друг механизам со кој препознаваат на кои растенија да паразитираат зависи од светлината што се одбива од растението домаќин. Cuscuta campestris е многу привлечена од „црвена светлина“, што е бранова должина што се рефлектира од повеќето растителни површини. Плевелите што биле изложени на нефилтрирана светлина можеле да се закачат за својот домаќин пред нивната енергија целосно да се исцрпи, но плевелите што биле изложени само на црвена светлина го изгубиле патот. Cuscuta campestris е паразитски плевел кој е еден од најраспространетите во светот. Не содржи лисја или корени, и мора да развие апсорптивен орган како меѓусебно поврзувачки сад помеѓу себе и растението домаќин. Овие апсорптивни органи ѝ овозможуваат на Cuscuta campestris да навлезе во ткивото на растението домаќин и да се поврзе, извлекувајќи хранливи материи од домаќинот. Cuscuta може истовремено да паразитира во различни растенија домаќини, што укажува дека видот може да има сложена стратегија за барање храна.

Паразитските растенија од родот Cuscuta имаат малку или воопшто немаат хлорофил, што ги прави неспособни за значајна фотосинтеза, односно ги прави фотосинтетски неактивни. Видовите Cuscuta затоа се нарекуваат холопаразитски растенија, бидејќи зависат од нивното растение домаќин за хранливи материи. Околу 10-15 видови Cuscuta, од познатите 200, се сметаат за земјоделски плевели кои ги обвиткуваат своите израстоци околу своите домаќини, и ги добиваат хранливите материи од нив преку специјализирани органи наречени хаусториум. Овој механизам за добивање храна ги прави многу тешки за отстранување.

Распространетост и живеалиште Автохтониот опсег на овој вид е нејасен, но се смета дека е Северна Америка, поточно Канада, САД и Мексико. Исто така, се среќава во делови од Карибите, вклучувајќи ги Куба, Бахамите, Јамајка, Мартиник и веројатно делови од Јужна Америка. Широко е одомаќинет во делови од крајбрежните и подкрајбрежните региони на Австралија, претежно во југоисточна Австралија по течението на реката Мареј. Cuscuta campestris може да се најде како расте на тревни површини, отворени шуми, градини, крајбрежни зони и мочуришта. Cuscuta campestris има толеранција за широк спектар на климатски услови, од топли умерени региони до суптропски или тропски региони.

Ова паразитско растение е широко распространето на територијата на Македонија: Скопје, Велес, Куманово, Крива Паланка, Свети Николе, Делчево, Демир Хисар, Крушевско, Прилеп, Мариово, Радовиш, Неготино, Кавадраци, како и покрај реките Вардар, Треска, Пчиња, и други места.

Размножување Размножувањето е преку семе или вегетативно ширење. Опрашувањето за C. campestris е автогамно, или самооплодувачко, а видот може да произведе до 16.000 семиња на едно растение. Во Северна Америка, цветањето се јавува во средината на летото, а помалку цветање се случува на влажни места со многу врнежи од дожд. Семето од Cuscuta campestris има тврда обвивка со што се намалува опасноста сите семиња да 'ртат одеднаш. 'Ртењето може да се случи без оглед на количеството на достапна светлина, сè додека температурите се помеѓу 10-30 °C. Семето може да остане одржливо до 10 години во почвата.

Управување Cuscuta campestris е земјоделски штетник. Со комбинирање на превентивни, хемиски, механички и културни методи, популациите на Cuscuta campestris можат да се намалат. Може да се уништат со употреба на рачен пиштол за пламен, рачно влечење на растенијата домаќини со прицврстен паразит Cuscuta campestris или со косење со плитко сечило. Cuscuta campestris мора да се контролира на вегетацијата што се наоѓа покрај патиштата и тротоарите. Бидејќи Cuscuta campestris главно се шири од луѓе, се препорачува едукација за да се спречи пренесувањето на растенијата на други локации.

Превентивното управување вклучува садење семе од култури без треперење, чистење на земјоделска механизација пред секоја употреба и управување со постоечките популации за да се намали расејувањето на семето. Додека малите растенија може да се отстранат со рачно влечење, препораката за контрола на големите изданоци е да се отстранат сите растенија од видовите домаќини и да се заменат со видови кои не се домаќини. Исто така може да се контролира со употреба на хербициди кои се применуваат пред појавата на C. campestris, и хербициди кои се применуваат по појавата на C. campestris. Контрола на засадените култури е друг метод, бидејќи садењето култури кои не се домаќини, како што се пченица, брокула, пченка, сирак и мешунки, може значително да го намали присуството на овој паразит. Обидите за контрола на C. campestris со употреба на биолошки контроли вклучуваат употреба на Smicronyx spp., мува Melanagromyza cuscutae или патоген, Alternaria cuscutacidae.

Наводи

Надворешни врски

База на податоци од Калфлора: Cuscuta campestris (полска галица) GBIF−видови во GRIN таксономијата: Cuscuta campestris

Категорија:Паразитски растенија Категорија:Флора на САД Категорија:Флора на Македонија