Приказна за созревањето () — книжевен, сценски и кинематографски жанр што се фокусира на животот и растењето на главниот лик или на неговиот преоден период. Приказните за созревањето, по правило, го нагласуваат дијалогот или внатрешниот монолог наместо акцијата, и честопати се сместени во минатото. Ликовите во овие приказни обично се младинци.
Клучните точки во заплетот на приказните за созревањето обично се емоционалните промени кај ликот или ликовите за кои станува збор. Во книжевноста, овој жанр е тесно поврзан со образовниот роман (германски: Bildungsroman), кој го опишува духовното, моралното и социјалното обликување на личноста на главниот јунак.
Одлики Една од главните одлики на приказната за созревањето е преминот на ликот низ одреден број искушенија и пречки што се одвиваат во текот на подолг временски период. Главниот јунак мора да ги совлада овие пречки, по што излегува „поголем“ (поискусен и позрел).
Приказна за созревањето
Приказните за созревањето, во поширока смисла, можат да бидат приказни што извршуваат иницијации, односно формираат збир од ритуали и усни поуки што имаат за цел радикална промена на религиозниот и општествената положба на иницираната личност..Garnier Xavier, « A quoi reconnaît-on un récit initiatique ? », Poétique, 2004/4 (n° 140), стр. 443-454. DOI : 10.3917/poeti.140.0443.
Во овој вид раскажување, не само што има преобразба кај оној што слуша (читателот/гледачот) и кој е субјект на процесот на иницијација, туку доаѓа и до преобразба на светот околу него. Настаните од таа преобразба на светот ја обликуваат динамиката на патот на слушателот. Тој учествува во процес на индивидуација. Поради оваа причина, приказната за созревањето не нуди целосно изграден централен лик, туку само суштество во процес на „карактеризација“. Тој е како лик од видеоигра, кој нема потреба да биде совршено нацртан, туку често е само едноставна силуета што се движи низ екранот.
Овие иницијации се симболизирани особено преку ритуали на премин, воспоставени од голем број древни општества, а опсежно проучувани од Арнолд ван Генеп. Ритуалот на премин поседува симболичка димензија и често вклучува „водич“ (како Мерлин или Гандалф во книжевноста), но и самиот јунак може да ја игра улогата на водич. Приказната за созревањето може да се поврзе и со алхемијата, која ја прикажува преобразбата на сопственото „јас“ преку параболата за прочистување на металите.
Наводи
Категорија:Филмски жанрови Категорија:Книжевни жанрови