Покрај морето (тахитски; е Fatata te Miti) — слика маслено сликарство од 1892 година од францускиот уметник Пол Гоген, која се наоѓа во Националната галерија на уметности во Вашингтон.
Слики
Гоген ја насликал сликата Покрај морето во 1892 година, за време на неговото прво патување на Тахити. Како и Жена со манго (тахитски: Vahine no te v) насликана во исто време, тоа е пример за релативно малкуте едноставни жанровски сцени што Гоген ги насликал веднаш по поставувањето на своето студио во родна бамбусова колиба во Матаиеа, Папеари. Сепак, како што истакнува Ненси Моул Метјуз, биографката на Гоген, ниту едното ниту другото не го претставуваат она што тој всушност го видел. Сликите го трансформираат секојдневното и обичното во егзотичен поглед на животот на островот. Сликата Arearea no varua ino, насликана кратко откако Гоген се вратил во Париз, се чини дека го дели истиот амбиент и покажува како тој преминал од едноставно жанровско сликарство, воведувајќи симболистички елементи. Истото дрво, кое ја дели сликата на две различни зони, може да се види во Зборови до злиот дух.
Сликата прикажува две тахитски жени, видени одзади, како скокаат во морето. Во позадина има рибар, кој лови риба со копје. Сликата го отелотворува романтичниот поглед на Тахиќаните, познат по „Свадбата на Лоти“ од Пјер Лоти. Во тој роман, Лоти ги опишал занимањата на неговата тахитска невеста како исклучително едноставни, „сон, капење, пред сè капење“. Жените на сликата се капат голи, соблекувајќи ги своите парео костуми, очигледно незаинтересирани за присуството на рибарот во близина. Ова е слика од неограничениот тропски рај што Гоген се надевал да го пронајде, иако реалноста била дека полинезиската култура била трансформирана од западните мисионери и колонијализмот, бидејќи тие ги наметнале своите вредности и религија врз луѓето што живееле на островите.
Темата на нимфите што се забавуваат на брановите била традиција на Златното доба, постојано претставувана од уметници како Тицијан и Гистав Курбе, па сè до современиот Дега на Гоген. Гоген бил фасциниран од темата, првпат ја започнал во 1885 година со неговата слика „Жени се капат“. Тој се вратил на тоа со својата слика „Ондин“ (W 336) од 1889 година, неговата препознатлива слика на изложбата „Волпини“.
Гоген користел интензивни тропски бои за да пренесе сензуално задоволство. На пример, тој користел розови и виолетови нијанси за песокот, иако всушност плажите биле досадна вулканска кафеава боја. Техниката што ја користел овде за нанесување чиста (немешана) боја во задебелени и рамни форми обележани со темни шалтери е онаа што тој ја развил во Бретања, наречена клоизонизам. Ајзенман забележува дека на оваа и слични слики, Гоген поставил форми на сложувалки со комплементарни и соседни нијанси една до друга како бинарни елементи за да сугерира колористички лиминален посредник, одразувајќи го духовното верување на Гоген дека бинарните елементи како што се моралниот и физичкиот универзум се помирливи. За да ја зголеми луминозноста и да го подобри нивниот ефект на скапоцен камен, Гоген нанел тенок слој од проѕирен восок на површината на неговите рани тахитски слики.
Сликата претходно била во сопственост на Честер Дејл, кој ја оставил својата колекција на Националната галерија на уметности во Вашингтон во 1962 година.
Прв тахитски период Барајќи општество кое е поелементарно и поедноставно од она во Франција, Гоген понудил на аукција триесет од своите слики и ги искористил парите за да патува до Тахити. Оваа прва посета траела од 1891 до 1893 година. Неговата книга Noa Noa била напишана во стилот на патнички дневник и првично била наменета да обезбеди контекст за неговата изложба во Париз во 1893 година. Гоген првпат ги употребил зборовите Noa Noa, потсетувајќи на зборовите што самите Тахиќани ги користеле за мирисот на тахитските жени: „Téiné merahi noa noa “ што значи „(сега) многу миризливо“. Суштинската Fenua („земја“ или „остров“) е разбрана во насловот на неговата книга, па затоа точниот превод е „Миризливиот остров“. Исто така, се подразбира и тахитскиот термин за „рај“ - Rohutu noanoa. Сепак, неговата книга останала необјавена до 1901 година, иако извадоци биле објавени во „La Revue Blanche“ во 1897 година. Првата европска изложба на Гогеновите дела се одржала во март 1893 година во Копенхаген, кога тој успеал да ја прифати понудата на еден капетан што дошол во посета и да испрати осум избрани слики.
Поврзано
Список на слики од Пол Гоген
Наводи
Извори
Eisenman, Stephen F., (1999). Gauguin's Skirt. London: Thames and Hudson. . Mathews, Nancy Mowll (2001). Paul Gauguin, an Erotic Life. New Haven, Connecticut: Yale University Press, .
Надворешни врски
Гоген, Пол; Морис, Чарлс (1901). Ноа Ноа: Тахити весник на Пол Гоген . На француски Ноа Ноа: Тахити весник на Пол Гоген . на англиски Категорија:Постимпресионистички слики Категорија:Слики од Пол Гоген Категорија:Уметнички слики од 1892 година