Кочијаш — соѕвездие на северната небесна полутопка. Тоа е едно од 88-те современи соѕвездија; било едно од 48-те соѕвездија наведени од астрономот од II век Птоломеј. Неговото име е латински за „кочија“, поврзувајќи го со различни митолошки суштества, вклучувајќи ги Ерихтониј и Миртил. Кочијаш е највидливо за време на зимските вечери на северната полутопка, како и пет други соѕвездија кои имаат ѕвезди во астеризмот на зимскиот шестоаголник. Поради неговата северна деклинација, Кочијаш е видлив во целост само на југ до -34°; за набљудувачите подалеку на југ, соѕвездието се наоѓа делумно или целосно под хоризонтот. Тоа е големо соѕвездие, со површина од 657 квадратни степени, и е половина од најголемото, Водна Змија.
Неговата најсветла ѕвезда, Капела, е необичен повеќеѕвезден систем меѓу најсветлите ѕвезди на ноќното небо. Бета Кочијаш е интересна променлива ѕвезда во соѕвездието; Ипсилон Кочијаш, блиското двојно затемнување со невообичаено долг период, интензивно се проучува. Поради својата местоположба во близина на зимскиот Млечен Пат, Кочијаш има многу светли расеани јата на своите граници, вклучувајќи ги М36, М37 и М38, популарни цели за аматерски астрономи. Покрај тоа, таа има една истакната маглина, на пламна ѕвезда, поврзана со променливата ѕвезда AE Кочијаш.
Во кинеската митологија, ѕвездите на Кочијаш биле приклучени во неколку соѕвездија, вклучувајќи ги и кочиите на небесните цареви, составени од најсјајните ѕвезди на современото соѕвездие. Кочијаш е дом на метеорските дождови Ауригиди, Зета Ауригиди, Делта Ауригиди и хипотезираните Јота Ауригиди.
Историја и митологија Првиот запис за ѕвездите на Кочијаш бил во Месопотамија како соѕвездие наречено ГАМ, што претставува симтар или измамник. Сепак, ова можеби претставувало само Капела (Алфа Кочијаш) или современото соѕвездие како целина; оваа бројка била алтернативно наречена Гамлум или МУЛ. ГАМ во МУЛ. АПИН. Кочијаш значело стадо на кози или овчар. Формирана е од повеќето ѕвезди на совремното соѕвездие; сите сјајни ѕвезди биле вклучени освен Елнат, традиционално доделена на Бик. Подоцна, бедуинските астрономи создадале соѕвездија кои биле групи на животни, каде што секоја ѕвезда претставувала едно животно. Ѕвездите на Кочијаш сочинуваат стадо кози, здружение исто така присутно во грчката митологија. Здружението со кози се пренело во грчката астрономска традиција, иако подоцна станало поврзано со кочија заедно со овчарот.
Во грчката митологија, Кочија често се идентификува со митолошкиот грчки херој Ерихтониј од Атина, хтонскиот син на Хефест кој бил одгледан од божицата Атина. Ерихтониј генерално бил заслужен за изумителот на квадригата, кочија со четири коњи, која ја користел во битката против узурпаторот Амфиктион, настан што го направил Ерихтониј крал на Атина. Неговата кочија била создадена според ликот на кочијата на Сонцето, поради што Зевс го сместил на небесата. Атинскиот херој потоа и се посветил на Атина, а набргу потоа Зевс го подигнал на ноќното небо во чест на неговата исклучителност и херојски дела. мини| Слика од Питер Паул Рубенс со наслов Наоѓање на Ерихтониј; Ерихтониј и Кочијаш често се поврзуваат. Меѓутоа, Кочијаш понекогаш се опишува како Миртил, кој бил син на Хермес. Здружението на Кочијаш и Миртил е поткрепено со прикази на соѕвездието, кои ретко покажуваат кочија. Кочијата на Миртил била уништена во трка наменета за додворувачи да го освојат срцето на ќерката на Еномај, Хиподамија. Миртил го заработил своето место на небото кога успешниот додворувач на Хиподамија, Пелопс, го убил, и покрај неговото соучесништво во помагањето на Пелопс да ја освои нејзината рака. По неговата смрт, таткото на Миртил, Хермес го сместил на небото. Уште едно митолошко здружение на Кочијаш е синот на Тезеј, Хиполит. Тој бил исфрлен од Атина откако ги одбил романтичните достигнувања на неговата маќеа Федра, која извршила самоубиство како резултат на тоа. Тој бил убиен кога неговата кочија била уништена, но оживеал од Асклепиј.
Се вели дека Кочијаш го претставува и Фаетон, синот на сонцето Хелиј, кој го измамил својот татко да му дозволи да ја вози својата кочија на еден ден. Фаетон се урнал и изгорел а со тоа ја изгорел земјата. Потоа бил ставен на ноќното небо како кочијаш. Без оглед на специфичната претстава на Кочијаш, веројатно е дека соѕвездието го создале старите Грци за да ја одбележат важноста на кочијата во нивното општество.
Случајна појава на Кочијаш во грчката митологија е за екстремитетите на братот на Медеја. Во митот за Јасон и Аргонаутите, додека патувале дома, Медеја го убила својот брат и го распарчила, фрлајќи ги деловите од неговото тело во морето, претставено со Млечниот Пат. Секоја поединечна ѕвезда претставува различен екстремитет.
Капела е поврзана со митолошката коза Амалтеја, која го доела Зевс. Формира астеризам со ѕвездите Ипсилон Кочијаш, Зета Кочијаш и Ета Кочијаш, од кои последните две се познати како Haedi (Децата). Иако најчесто се поврзува со Амалтеја, Капела понекогаш се поврзува со сопственикот на Амалтеја, нимфата. Митот за нимфата вели дека грозоморниот изглед на козата, кој личи на Горгона, бил делумно одговорен за поразот на титаните, бидејќи Зевс ја одзел кожата на козата и ја носел како свој покровител. Астеризмот што ги содржи козата и јарињата бил посебно соѕвездие; сепак, Птоломеј ги споил кочија и козите во Алмагест од 2 век. Пред тоа, Капела понекогаш се гледала како посебно соѕвездие - од Плиниј Постариот и Манилиј - наречено Капра, Капер или Хиркус, а сите се однесуваат на нејзиниот статус како „козарска ѕвезда“. Зета Кочијаш и Ета Кочијаш за првпат биле наречени „Деца“ од Клеострат, антички грчки астроном. лево|мини| Кочијаш ги носи козата и јарињата како што е прикажано во Огледалото на Уранија, збир на карти со соѕвездија илустрирани од Сидни Хол, Лондон в. 1825 година. Традиционално, илустрациите на Кочијаш ја претставуваат како кочија и нејзиниот возач. Кочијашот држи коза на левото рамо и има две јариња под левата рака; во десната рака ги држи уздите на кочијата. Сепак, приказите на Кочијаш останале доследни со текот на годините. Уздите во десната рака, исто така, се нацртани како камшик, иако Капела е скоро секогаш над неговото лево рамо, а децата под левата рака. Атласот Хигинус од 1488 година отстапил од овој типичен приказ покажувајќи кочија на четири тркала управувана од Кочијаш, која ги држи уздите на два вола, коњ и зебра. Јаков Микил го прикажал Кочијаш во неговиот Хигинус од 1535 година како кочија со количка на две тркала, придвижувана од два коња и два вола. Арапските и турските прикази на Кочијаш се разликувале многу од оние на европската ренесанса; еден турски атлас ги прикажувал ѕвездите на Кочијаш како муле, наречена Mulus clitellatus од Јохан Бајер. Една необична претстава на Кочијаш, од Франција во 17 век, го прикажува Кочијаш како Адам клекнат на Млечниот Пат, со коза завиткана околу неговите рамења.
Повремено, Кочијаш не се гледа како Кочија, туку како Белерофон, смртниот јавач на Пегаз кој се осмелил да се приближи до планината Олимп. Во оваа верзија на приказната, Јупитер го сожалил Белерофон за неговата глупост и го сместил во ѕвездите.
Истражувањето на Оксфорд открива дека веројатно групата била подеднакво именувана како Агитатор во околу 15 век и дава цитат дури во 1623 година, од едно дело на Жерар де Малин. Некои од ѕвездите на Кочијаш биле приклучени во сега веќе непостоечкото соѕвездие наречено Телескопиум Хершели. Ова соѕвездие било воведено од Максимилијан Хел за да му се оддаде почит на откривањето на Уран од Вилијам Хершел. Првично, вклучувало две соѕвездија, Голем Тубус Хершели во Близнаци, Рис и Кочијаш и Мал Тубус Хершели Мала во Орион и Бик; и двете ги претставувале телескопите на Хершел. Јохан Боде ги комбинирл соѕвездијата на Хел во Телескопиум Хершели во 1801 година, кое се наоѓа претежно во Кочијаш.
Од времето на Птоломеј, Кочијаш останало соѕвездие и е официјално признато од Меѓународниот астрономски сојуз, иако како и сите современи соѕвездија, денес е дефинирано како специфичен регион на небото што ги вклучува и античкиот модел и околните ѕвезди. Во 1922 година, МАС ја назначила својата препорачана кратенка од три букви, „Aur“. Официјалните граници на Кочијаш биле создадени во 1930 година од белгискиот астроном Ежен Делпорт како полигон од 20 сегменти. Неговата ректасцензија е помеѓу 4 ч 37,5 м и 7 ч 30,5 м, а неговата деклинација е помеѓу 27,9° и 56,2° во екваторијалниот координатен систем.
Во незападната астрономија Ѕвездите на Кочијаш биле приклучени во неколку кинески соѕвездија. Вуче, петте коли на небесните цареви и претставата на жетвата на житото, било соѕвездие формирано од Алфа Кочијаш, Бета Кочијаш, Бета Бик, Тета Кочијаш и Јота Кочијаш. Санџу или Жу било едно од трите соѕвездија кои ги претставувале столбовите каде се врзувале коњите. Тие биле формирани од Ипсилон, Зета и Ета Кочијаш; Ну, Тау и Ипсилон Кочијаш; и Чи и 26 Кочијаш, со уште една неодредена ѕвезда. Ксианчи, езерцето каде заоѓа сонцето и Тианхуанг, езерце, мост или пристаниште, биле други соѕвездија во Кочијаш, иако ѕвездите што ги сочинуваат се неодредени. Зуоки, што претставува стол за царот и другите службеници, бил составен од девет ѕвезди на исток од соѕвездието. Багу, соѕвездие претежно формирано од ѕвезди во Жирафа кои претставуваат различни видови култури, ги вклучувало северните ѕвезди Делта и Кси Кочијаш.
Во античката хиндуистичка астрономија, Капела го претставувала срцето на Брама и била религиозно важна. Античките перуански народи ја гледале Капела, наречена Колка, како ѕвезда тесно поврзана со работите на овчарите.
Во Бразил, народот Бороро ги приклучила ѕвездите на Кочијаш во масивно соѕвездие кое претставува кајман; неговите јужни ѕвезди го претставуваат крајот на опашката на животното. Источниот дел на Бик е остатокот од опашката, додека Орион е неговото тело и Зајак е главата. Ова соѕвездие настанало поради важноста на кајманите во секојдневниот живот на Амазонија. Постојат докази дека Капела била значајна за народот на Ацтеките, бидејќи Монте Албан има ознака за хелијакалното издигнување на ѕвездата. Домородните народи на Калифорнија и Невада, исто така, забележале сјаен модел на ѕвездите на Кочијаш. За нив, сјајните ѕвезди на соѕвездието формирале крива што била претставена во петроглифи во форма на полумесечина. Домородниот народ Пауни од Северна Америка препознале соѕвездие со истите главни ѕвезди како современото Кочијаш: Алфа, Бета, Гама (Бета Бик), Тета и Јота Кочијаш.
Народот на Маршалските Острови го претставувал Кочијаш во митот за Думур, кој ја раскажува приказната за создавањето на небото. Антарес во Скорпија го претставува Думур, најстариот син на мајката на ѕвездите, а Плејадите го претставуваат нејзиниот најмлад син. Мајката на ѕвездите, Лигеданер, е претставена од Капела; таа живеела на островот Алинаблаб. Таа им рекла на своите синови дека првиот што ќе стигне до источниот остров ќе биде прогласен за крал на ѕвездите и го замолила Димур да ја пушти да дојде со неговото кану. Тој одбил, како и секој од нејзините синови по ред, освен Плејади. Плејади победила на трката со помош на Лигеданер и станал крал на ѕвездите. На друго место во средишните Каролински Острови, Капела била наречена Јефеген уун (варијациите вклучуваат ефанг алул, евангел-ел-ул и иефангел уул ), што значи „северно од Алдебаран“. Различни имиња биле забележани за Кочијаш и Капела во општествата на источниот Тихи Океан. На Пукапука, фигурата на современиот Кочијаш била наречена Те Вале-о-Тутакаиоло („Куќата на Тутакаиоло“); на Друштвените Острови, бил наречен Фаа-нуи („Големата долина“). Самата Капела била наречена Тахи-ании („Единствен-суверен“) во општествата. Хоку-леи било името на Капела, но можеби било името на целото соѕвездие; името значи „ѕвезден венец“ и се однесува на една од сопругите на Плејадите, наречена Макалии.