Богдево — село во Општина Маврово и Ростуше, во областа Горна Река.
Географија и местоположба
Богдево е планинско село, сместено во горното сливо подрачје на реката Радика, на надморска височина од 1.510 м. Селскиот атар зафаќа површина од 11,6 км2.
Селото е поврзано со макадамски пат, како продолжение на асфалтниот пат од Маврови Анови до Врбен, кој понатаму продолжува до селото Кракорница.
Историја
Селото се споменува во пописните дефтери од 1467 година, како христијанско село во нахијата Река, каде се регистрирани само 3 семејства. Потоа се споменува во 1536/39 година со 16 семејства и 1 неженет. Во пописниот дефтер од 1583 година, во селото биле запишани 10 семејства и 18 неженети.
Во век, Богдево било село во Реканската Каза на Отоманското Царство.
Во периодот по Балканските војни, селото потпаѓа под српска власт.
Вкупно 2 жители на оваа населба се заведени како жртви во Втората светска војна.
Стопанство
Во атарот на селото преовладуваат пасиштата со вкупна површина од 594 ха, додека на шуми отпаѓаат 384 ха, а обработливото земјиште е на површина од само 46 ха.
Население
Во делото „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“, издадена во Цариград во 1878 година, Богдево е посочено како село со 50 домаќинства, при што населението го сочинувале 122 жители Албанци со христијанска и 18 жители Албанци со муслиманска вероисповед.„Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г.“. Македонски научен институт, София, 1995, стр. 176–177.
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Богдево имало 180 жители Албанци со христијанска и 108 жители Албанци со муслиманска вероисповед.К’нчов, В.. „Македонија. Етнографија и статистика“. Софија, 1900, стр. 264.
На Етнографската карта на Битолскиот Вилает од 1901 г. Богдево се води како чисто албанско село од мешана (муслиманска и православна) вероисповед во Реканската Каза на Дебарскиот Санџак со 51 куќа.
Според митрополит Поликарп Дебарски и Велешки, во 1904 година, во Врбен имало 21 српска куќа.Извештај на митрополит Поликарп, 25 февруари 1904.
Според податоците на секретарот на Бугарската егзархија Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“), христијанското население на селото во 1905 година го сочинувале 126 Албанци.Brancoff, D.M. La Macédoine et sa Population Chrétienne, Paris, 1905, pp. 184–185.
Во издание на весникот „Дебарски Глас“ од 1911 година е наведена статистика според која селото броело 61 албанска патријаршиска куќа, но селото било зафатено со српската пропаганда.Дебърски глас, година 2, брой 38, 3 април 1911, стр. 2.
На етничката карта на Северозападна Македонија од 1929 година, Атанасиј Селишчев го забележал Богдево како албанско село.Селищев, Афанасий. „Полог и его болгарское население. Исторические, этнографические и диалектологические очерки северо-западной Македонии“. София, 1929.
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 100 Албанци.
Бројот на населението започнал значително да се намалува во втората половина на , па така од 139 жители според пописот во 1953 година се намалил на 14 жители во 1994 година.
Пописот од 1991 година не бил одржан во селото Богдево, бидејќи неговото население одбило да учествува, односно го бојкотирало неговото одржување, поради што за таа пописна година, за селото нема податоци.
Според пописот од 2002 година, во Богдево имало 5 жители, сите Албанци. Во селото имало само едно домаќинство и 13 живеалишта.
Според последниот попис од 2021 година, во селото немало жители.
Родови
Како родови во селото се спомнуваат следните: во маалото Поштер (Долно маало), Влчевит (5 к.); маало Бојкут (Бојковско) Андоновит (10 к.); маало Докс, Лошковит (6 к.); маало Профтит (Попово) Николит (4 к.). Муслимани има во маалото Докс. Преданието кажува дека во селото биле двајца браќа, едниот го примил исламот, а другиот останал во православната вера.
Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Маврово и Ростуше, која настанала со спојување на поранешните општини Маврови Анови и Ростуша со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото било во рамките на некогашната Општина Маврови Анови.
Во периодот 1950-1952, селото било дел од некогашната општина Кракорница, во која влегувале и селата Бродец, Кракорница и Ничпур.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната општина Трница, во која влегувале и селата Беличица, Бибање, Бродец, Волковија, Врбен, Грекеј, Жужње, Кичиница, Кракорница, Нивиште, Нистрово, Ничпур, Рибница, Сенце и Тануше.
Во периодот 1955-1965, селото било дел од тогашната Општина Маврово.
Во периодот 1965-1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата Општина Гостивар.
Избирачко место
Во селото се наоѓа избирачкото место бр. 487 според Државната изборна комисија, кое е сместено во основното училиште.
На локалните избори во 2017 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 5 гласачи. На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 4 гласачи.
Културни и природни знаменитости
мини|десно|300п|Црква „Св. Димитриј“
Археолошки наоѓалиштаКоцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069 Динговска Црква — средновековна црква.
Цркви Црква „Св. Димитриј“ — главна селска црква.
Реки Богдевска Река — лева притока на Радика; Бунетска Река — лева притока на Богдевска Река.
Личности
Родени во Богдево Злате Михајловски (1926-1944) — македонски партизан, народен херој на Југославија Сократ Јаковлевски — македонски партизан, учесник на Сремскиот фронт
Наводи
Забелешки
Надворешни врски
Категорија:Села во Македонија Категорија:Мавровско-ростушки села Категорија:Села во Општина Маврово и Ростуше Категорија:Раселени села во Македонија