Трновски устав () — првиот устав на Бугарија.
Уставот бил усвоен на 16 април 1879 година (стар стил) од страна на Конститутивното национално собрание одржано во Велико Трново, како дел од основањето на Кнежевство Бугарија. Уставот станал најголемиот закон на Бугарија откако земјата била издигната во царство во 1908 година. лево|мини|228x228пкс|Првата страница од Уставот на руски и на бугарски јазик Врз основа на белгиската повелба од 1831 годинаEvgeni Tanchev, Martin Belov, Cristian Ionescu et al., Constitutional Law of 2 EU Member States: Bulgaria and Romania, p. I-8. Alphen aan den Rijn: Kluwer, 2008. , уставот бил буржоаско-либерален по карактер и бил сметан за напреден за своето време. Уставот ја дефинирал функцијата и компетентноста на централните органи на државната власт според принципот на поделба на власта на извршната, законодавната и судска. Уставот предвидувал министерска одговорност, имунитет на пратениците и неповредливост на приватната сопственост. Уставот вклучувал клаузула според која официјално била формирена Бугарската православна црква како официјална религија на нацијата, иако луѓето од другите религии се сметале за еднакви со оние што ја следеле официјалната вера.
Со амандманите во 1893 и 1911 година, кои ја зацврстиле моќта на царот, Трновскиот устав останал во употреба до 4 декември 1947 година, кога бил заменет со Уставот на Димитров.
Наводи
Надворешни врски The text of the Constitution in Bulgarian at the site of the Bulgarian Parliament. Translation of the Constitution into English can be found in
Категорија:Правна историја на Бугарија Категорија:Устави на Бугарија Категорија:Историја на Велико Трново Категорија:Трета бугарска држава