Ракицко или Ракитско (, Ракицка) — село во Мала Преспа, во општината Девол на Горичката област, југоисточна Албанија. Населението брои 394 жители (2000).
Потекло и значење на името Името на селото е придавско, изведено со помошта на наставката -ско од апелативот ракита.
Географија и местоположба Селото се наоѓа во областа Мала Преспа, помеѓу Големото и Малото Преспанско Езеро, недалеку од државната граница со Грција, во мало поле под врвот Голина, на надморска височина од 1.100 м.Ракицко (781831) — GeoNames
Историја Во пишаните извори за првпат се споменува во пописен дефтер од 1530 г. под името Ракичко, спахиски зијамет и тимар, со 22 христијански семејства, 30 неженети и една вдовица, сите христијани.
Кон крајот на XIX век Ракицко било село во Горичката Каза на Горичкиот Санџак. Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. Ракицка било чисто албанско село. Меѓутоа, полскиот македонист Влоѓимјеж Пјанка за истата година посочува население од 660 жители, од кои 300 Македонци и 360 Албанци.
На Етнографската карта на Битолскиот Вилает од 1901 година, Раково е претставено како чисто македонско село во Горичката Каза на Горичкиот Санџак со 45 куќи. Истовремено Ракицка е забележано како албанско муслиманско село со 70 куќи, а Ракицка како чисто албанско село во Битолската Каза на Битолскиот Санџак со 40 куќи.
Во егзархиската статистика за 1908/09 г. Атанас Шопов го води Раково во списокот на македонските патријаршистички, полупогрчени села во Горичката Каза.
Според српскиот географ Боривое Милоевиќ („Јужна Македонија“), во периодот пред Балканските војни селото Ракицка се состоело од 65 албански куќи.
На почетокот на XXI век јазичарите Клаус Штајнке и Џелал Јули спровеле теренско испитување со цел да ја проверат тековноста на постарите извори за македонојазичните („словенојазични“) села во Албанија. Утврдиле дека Ракицко и Шуец биле наполно албански и муслимански села. Според сведоштво на постари жители, населението говорело само на албански. "Die Suche nach weiteren Ortschaften mit slavischsprachiger Bevölkerung verlief ergebnislos. Vor allem die für den Raum Korça, Bilisht, Pogradec und Librazhd in der Literatur häufiger genannten Dörfer wie Miras (Božigrad), Bulgarec, Tren, Buzëliqen (Zagradec), Buçimas (Starova), Proptisht und Rajca haben, wie die Überprüfung vor Ort zeigte, keine slavischprachige Bevölkerung mehr.... Überall spricht man aber ausschließlich Albanisch, und bereits die ältere Generation hat angeblich nur diese Sprache benutzt.... Auch die Informanten in den von uns besuchten slavischen Dörfern, die im aligemeinen sehr gut über die Situation ihrer Minderheit und über die Nachbarorte informiert sind, konnten keine weiteren außer den hinlänglich bekannten Orten nennen. Insbesondere bestätigten auch sie, daß es z.B. in den Nachbardörfern Tren, Buzëliqen, Shuec, Bitincka, Trestenik, Rakicka usw. niemanden mehr gibt, der ihre Sprache spricht.... Bekräftigt werden diese Zweifel teilweise von den Bewohnern der Dörfer Cerje und Vërnik, aus denen ebenfalls hervorgeht, daß ,,ihre Sprache” z.B. in den Nachbardörfern Rakicka, Tren usw. nicht gesprochen wird." До 1970-тите години селото станало наполно албанско.
Сè до 2015 г. селото било во состав на Општина Прогун.
Население Година1926194519601969197919892000Население626512500539496443394 Извор за 1926-2000 г.: Регионална стратегија за развивање на одржлив туризам во Преспанскиот Регион
Поврзано
Мала Преспа
Наводи
Ракицко Категорија:Девол