Кошаркарски Клуб Црвена Ѕвезда (или, од спонзорски причини, КК Црвена Ѕвезда Меридианбет) — српски професионален кошаркарски клуб од Белград. Клубот е дел од Спортското друштво Црвена Ѕвезда. Црвена Ѕвезда се натпреварува во кошаркарската лига на Србија и домашниот куп на Радивој Кораќ и е единствениот српски кошаркарски клуб што не испаднал од првата национална лигаМонографија 50 година СД Црвена звезда. pp. 107.. Исто така, клубот е член на Јадранската кошаркарската асоцијација и се натпреварува во АБА-лигата, во која се утврдува кои екипи ќе се натпреваруваат во Евролигата и кои во Еврокупот. Според списокот на УЛЕБ, Ѕвезда е најдобро рангираниот клуб од сите српски клубови, како и сите клубови од Јадранската лига.
Црвена Ѕвезда своите домаќински натпревари ги игра во салата Пионир, изградена во 1973 година, со капацитет од 8.000 места, додека натпреварите во европските натпреварувања се играат и во Штарк арена со проценет капацитет од 18.386 места. Навивачите на Црвена Ѕвезда се нарекуваат Делије.
Историја 1950-ти
Кошаркарскиот клуб Црвена Ѕвезда бил основан како посебен дел од Спортското друштво на 4 март 1945 година. Првиот шеф на кошаркарската секција бил Мира Петровиќ. Сепак, Мирко Аксентијевиќ-Бата многу брзо го презел раководството на клубот. Поради последиците од неговите повреди за време на Втората светска војна, тој не бил во можност да игра, но тој го посветил целото време на организирање на работата на делот за кошарка. Наскоро му се придружил и Небојша Поповиќ, па двајцата работеле заедно за подобрување на кошаркарскиот тим на Црвена Ѕвезда. Небојша, заедно со Боро Станковиќ, браќата Шапер и Ацо Николиќ, започнале пионерски потфат под wsидовите на Мал Калемегдан, формирајќи кошаркарска секција и создавајќи терен. Токму овој терен станал лулка на кошарката во овој регион.
Во првите месеци од постоењето на Црвена Ѕвезда, најголемиот дел од работата била направена на логистиката: поправка на теренот, набавка на корпи, шиење маички и многу повеќе. Тие ја добиле првата топка од фудбалскиот оддел, а стадионот околу Мал Калемегдан го граделе и со голи раце, тула по тула. Кога сето тоа било завршено, голем дел од играчите започнале да освојуваат голем број награди. Првите десет години од своето постоење претставуваат златна ера на клубот Црвена Ѕвезда. Биле освоени десет последователни национални титули. Синоним со кошарка станал Мал Калемегдан, каде играчите настапувале во раните години на постоењето на клубот. Еден од најфреквентните гледачи на трибините бил единствениот српски нобеловец Иво Андриќ, на кој му било понудено да биде претседател на клубот. Тимот во тоа време бил предводен од петорката: Небојша Попович, Тулио Роклицер, Александар Гец, Ладислав Демшар и Срѓан Калембер. Покрај врвните резултати, граѓаните на Белград ќе го паметат тимот од ова време и поради духовитите потези што ги воодушевиле гледачите. Срѓан Калембер, заедно со неговиот тимски колега Милан Бјегојевиќ, ќе останат запаметени како играчи со најмногу национални титули освоени со Црвена Ѕвезда - вкупно 9 помеѓу 1946 и 1954 годинаЗванични Media Guide КК Црвена звезда — сезоне 2002/ (2003). pp. 138.. Овие успеси биле толку големи што со оглед на указот на тогашната влада, сите играчи од клубот кои биле воен персонал морале да се преселат во редовите на соперничкиот клуб Партизан. Меѓу нив најпознати се: браќата Шапер, Ратко Влаховиќ, Страхиња Алагиќ и Александар Николиќ. Александар, сепак, се вратил во Црвена Ѕвезда по само една сезона и учествувал во освојувањето на три национални титули. Неколку години подоцна, Борислав Станковиќ се преселил во Партизан за да добие пасош.
Сите овие години првенството се играло според системот на турнири со мали измени за секоја сезона. Така, во сезоната 1947 година била воведена квалификациска игра. Во тоа време, Црвена Ѕвезда остварила една од најубедливите победи на првенствата - над Пролетар од Приштина од 110: 15. Клубот ги победил сите свои противници и заслужено ја одбранил титулата. За време на тие први 10 години, Црвена Ѕвезда, покрај 10-те освоени титули на 149 натпревари, остварила 125 победи, имала 4 нерешени резултати и претрпела 20 порази.
1960-ти
Десетгодишната низа на освојување на домашното првенство во кошарка завршила во 1956 година. Многу екипи се обиделе да ја прекинат оваа серија, но тоа на крајот му успеало на Зрењанин Пролетер. За следните осум сезони од 1957 до 1964 година, во првенството доминираале екипите на ОКК Белград и Љубљана Олимпија, кои во тие години се сменијле на престолот. Во овој период, Црвена Ѕвезда целосно го сменила составот. Покрај играчкиот персонал, тренерот Небојша Поповиќ бил заменет со Александар Гец, а потоа и Милан Бјегојевиќ. Резултатите биле варијабилни; од 3. место во 1957 и 1958 до осмо место во 1962 и 1963 година, и трето место во 1964 година. Така, за само неколку години, кошаркарите на Црвена Ѕвезда стигнале на позиција што во сезоните 1962 и 1963 година водела до борба за опстанок во лигата. Следните четири сезони од 1965 до 1968 година не донеле многу успех, и овие години ја одбележиле кошаркарите на Задар со три титули, и Олимпија со една титула.
Во 1965 година, Кошаркарската федерација на Југославија донела одлука првенствата да се играат во затворени простории со почеток во сезоната 1967/68. Така, во ноември 1967 година, последниот официјален натпревар се одиграл во Мал Калемегдан во ноември против Работнички од Скопје. После тоа, Ѕвезда ги играла своите натпревари на Сајмиште сè додека не се изградила Спортската сала во Нов Белград.
За време на тие сезони, напредокот на кошаркарите на Црвена Ѕвезда бил очигледен, а полека растела и новата генерација, предводена од Владимир Цветковиќ, Зоран Славиќ, Љубодраг Симоновиќ, Драган Капичиќ. Конечно во сезоната 1968/69. клубот ја освоил својата 11-та титула во југословенски отшампион. Таа година двапати биле поразени тогашните шампиони Задар и Партизан. После 14 години титулата ја донесе споменатата генерација, во која биле вклучени и Драгиша Вучиниќ и Иван Сарјановиќ предводени од Милан Бјегојевиќ од клупата. Следната сезона 1969/70 година. клубот не успеал да ја одбрани титулата, која била изгубена во драматична трка со Олимпија и Југопластика. Сепак, сезоната била значајна бидејќи екипата го остварил својот прв настап во Европскиот куп на шампиони. Во првото коло од елитното натпреварување ја елиминирале екипата на Спарта од Луксембург (112: 92 и 128: 84), а во осмина финалето го елиминирале грчкиот Панатинаикос (91: 66 и 75: 83) и со тоа обезбедиле пласман во четвртфиналето. Сепак, во конкуренција со ЦСКА од Москва, италијанскиот Игнис и францускиот Асвел, клубот не можел да биде повеќе од последната четврта позиција во групната фаза од натпреварувањето.
1970-ти
Сезоната 1970/71 година, кога е во прашање на Југословенското првенство, КК Црвена Ѕвезда завршила на третото место зад Југопластика и Локомотива, но затоа бил освоен првиот трофеј во националниот куп. Партизан (103:71) бил поразен во осминафиналето, со тесна победа над Југопластика (78:76) во четвртфиналето, додека КК Задар (89:72) бил елиминиран во финалето. Финалето се играло во Љубљана, а Ѕвезда ја совлада домашната Олимпија со резултат 82-70.
Следната сезона 1971/72 година, Црвена Ѕвезда била најуспешна во својата историја досега. Во драматичниот финиш на Југословенската лига, „црвено-белите“ дошле до 12. шампионски трофеј. Црвена Ѕвезда и Југопластика оствариле идентични скорови од 17 победи и 5 порази во регуларниот дел од првенството, па затоа шампионот се решил дополнително. Во решавачкиот натпревар, кошаркарите на „црвено-белите“ славеле со резултат од 75-70 и на тој начин дошле до нова титула. Покрај овој успех, клубот остварил и голем успех на меѓународната сцена. Во рамките на Купот на победниците на Куповите, „црвено-белите“ стигнаале до првото европско финале. Во финалето, противник бил италијанскиот тим Симентал, кој во неизвесното финале сепак бил поуспешен и со резултат 74:70 дошол до победата и освојување на турнирот.
Сезона 1972/73 не донела одбрана на националната титула; КК Раднички Белград станал шампион на земјата, но КК Црвена Ѕвезда го освоила вториот трофеј во националниот куп. Чачак Борац (89: 86), Белград Раднички (90: 79) и Југопластика (84: 75) биле поразени едноподруго. Големото финале се одржало во Загреб; Со резултат од 71-65, кошаркарите на Црвена Ѕвезда го совладале Партизан. Исто така, таа сезона го одбележало и второто појавување во Европскиот куп на шампиони. Во 1. коло, холандскиот тим на Левис Фламингос бил поразен со 107-74 и албанскиот тим Партизан со 99 : 74 и 94 : 83. Во групната фаза, „црвено-белите“ биле во конкуренција со Макаби (103: 88, 102: 113), Реал Мадрид (80: 70, 77: 74) и Симентал (74: 80, 85: 108), каде го освоиле второто место и се пласирале во полуфиналето на елитното натпреварување. Во последниот натпревар ЦСКА Москва била подобра, и славеле со резултат од 90:98 и 83:100, соодветно, и заслужено се квалификуваале за финалето, освојувајќи го Европскиот шампион.
Следната 1973/74 сезона останала испишана во златни букви не само во аналите на клубот туку и на тогашната југословенска кошарка, бидејќи КК Црвена Ѕвезда го постигнал досега најголемиот успех - освојување на Купот на победниците во Европскиот куп. Сезоната започнала со две победи против албанскиот претставник 17. Нандори, и резултат од 114-70 во првиот и 99-83 во вториот натпревар. Во второто коло, Францускиот Бањоле бил совладан со 102: 86 и 92: 94. Црвена Ѕвезда се пласирала во четвртфиналето, со ЦСКА Софија (80: 72 и 81: 88) и италијанската Сакла (93: 86 и 88: 87). Во полуфиналето, Црвена Ѕвезда се сретнал со шпанскиот Естудијантес како соперник, кои се сметале за големи фаворити, но преку двете победи 104: 85 и 79: 74, кошаркарите на Црвена Ѕвезда се пласирале во финалето каде ги чекала екипата на Збројовка. Црвена Ѕвезда го добила финалето со резултат 86-75, а првиот европски клупски трофеј пристигнал во Белград. Големиот меѓународен успех бил освоен од Ракочевиќ, Лазаревиќ, Сарјановиќ, Жугиќ, Капичиќ, Симоновиќ, Вучиниќ, Јовашевиќ, Славниќ, Живковиќ и Пешиќ. Тимот бил предводен од Александар Николиќ од клупата. Таа сезона првенството клубот го завршил на 3. место зад Задар и Југопластика.
Како победници и освојување на првиот европски трофеј, кошаркарите на Црвена Ѕвезда влегле во следната сезона со желба да ги вратат домашните трофеи. Првенството сепак бил недостижен, бидејќи Задар дошол уште поубедливо до нова титула, но Црвена Ѕвезда постигнала успех во Купот на Југославија. Црвена Ѕвезда во финалето во Ниш се соочил со Југопластика и се осветил за претходниот пораз и со победата од 81-79 стигнала до третиот трофејски куп. На патот кон успехот биле победени Јасеница од Смедеревска Паланка (91: 85), Раднички од Свилајнац (118: 86), Партизан (102: 100), Војводина од Нови Сад (106: 90) и непобедливиот Задар (89:87). На меѓународната сцена, „црвено-белите“ ја одбраниле титулата во Купот на победниците на куповите. Како носител на трофејот, Ѕвезда имала привилегиран статус и директно се пласирала во четврт-финалето од групната фаза. Во конкуренција помеѓу белгискиот Расинг (116: 89, 94: 98), ЦСКА Софија (102: 91, 75: 72) и шпанскиот Хувентуда (97: 79, 63: 78), била освоена првата позиција и се обезбедил полуфинален двобој - со Југопластика. И на двата натпревари (81: 63, 76: 88) Црвена Ѕвезда била поуспешна и се пласирала во новото финале. Екипата на Спартак од Ленинград била поуспешна во финалето и го освоила трофејот со 63: 62.
По овие успеси, КК Црвена Ѕвезда забележала просечни резултати во наредните сезони. Во сезоната 1975/1976 година била рангирана на 5-то место на Првенството, а во Купот била поразена во 3. коло од ОКК Белград. Таа сезона Партизан за првпат станал шампион.
Во сезоната 1976/77 година до сезоната 1979/80 година, клубот бележел прилично лоши резултати. Во првенството Црвена Ѕвезда се пласирала од 5-то до 8-то место, а во купот испаѓала во 2-то и 3-то коло, додека во сезоната 1977/1978. стигнала во полуфиналето.
1980-ти