Евгениј Водолазкин (роден 1964 година) е руски научник и автор. Роден е во Киев, и во 1996 година дипломирал на одделеот за филологија на Универзитетот во Киев . Истата година започнал постдипломски студии во Куќата на Пушкин под менторство на Дмитриј Лихачов . Во 2000 година тој ја одбранил својата докторска теза „За преводот на Летописот на Георги Амартол “.
Водолазкин добива стипендии од Фондацијата Тоефер и Фондацијата Александар фон Хумболт .Пишувал за „Првите работи“ и објавувал во „Плуг“. Ја освоил наградата за литература „Александар Солженицин“ во 2019 година.
Водоласкин се смета за најважен меѓу современите руски писатели, неговите книги се преведени на многу јазици и добиле многу меѓународни признанија.
Живее со своето семејство во Санкт Петербург .
Дела
Светска историја во литературата на Античка Русија (заснована на материјали XI - XV) ; Дмитриј Лихачов и неговата епоха: Мемоари, есеи, документи, фотографии ;
Романи
Киднапирањето на Европа (2005 година); Соловјов и Ларионов, Андреј Бели награда, потесен список на наградите „Голема книга“ ; Лавр (2012), Лауреат на книжевна награда Јасна Полјана, категорија од 21 век; Награда за голема книга, прва награда; Авијатичарот (2015), Награда за голема книга, втора награда; Куќа и остров: алатка за јазик (2015 година); Бризбејн (2018); Пазарот за миленичиња (2019);
Категорија:Живи луѓе Категорија:Родени во 1964 година