Персида Караѓорѓевиќ (Бранковина, 15 февруари 1813 - Виена, 17 март 29 март 1873) — била сопруга на владејачкиот кнез на Србија, Александар Караѓорѓевиќ. 167420172

Биографија мини|Принцот Александар и принцезата Персида Потекнувала од угледно семејство Ненадовиќ од Бранковина кај Ваљево. Таа е внука на првиот српски министер за полиција и војвода Јаков Ненадовиќ и ќерка на Јеврем Ненадовиќ и Јованка. Таткото на Јованка бил војводата Младен Миловановиќ. Со претприемничка и темпераментна личност по природа, принцезата Персида била главен советник на нејзиниот сопруг.

Со принцот Александар имала десет деца: ќерките Полексија, Клеопатра, Јелена и Елизабета и синовите Алексиј, Светозар, Андреј (сите тројца починале како деца), Петра, Ѓорѓе и Арсен.Радомир Ј. Поповић: Принцеза Клеопатра Карађорђевић-Петронијевић, Даница за 2012. годину, Вукова задужбина, Београд. pp. 352.

Таа била едиствената жена-носител на турскиот орден Падишах.

Семејството Сопружник Име сликањето Дата на раѓање датум на смрт принц Александармини|66x66пкс 11 октомври 1806 година 3 мај 1885 година

Деца Име сликањето Дата на раѓање датум на смрт брачен другар Принцеза Полексија 1 февруари 1833 година 5 декември 1914 година Константин Николајевиќ ; Александар Пречерн Принцеза Клеопатра 26 ноември 1835 година 13 јули 1855 година Милан Петронијевиќ Принц Алексеј 23 март 1836 година 21 април 1841 година умрел во детството принц Светозар 1841 година 17 март 1847 година умрел во детството Кралот Петар Iмини|65x65пкс 29 јуни 1844 година 16 август 1921 година Принцезата Зорка Принцеза Елена 18 октомври 1846 година 26 јули 1867 година Ѓорѓе Симиќ Принцот Андреј 15 септември 1848 година 12 јули 1864 година починал во младоста Елизабета Караѓорѓевиќ 27 февруари 1850 година 1 јуни 1850 година умрел во детството принц Ѓорѓе 11 октомври 1856 година 5 јануари 1889 година Тој не се ожени Принц Арсенмини|78x78пкс 16 април 1859 година 19 октомври 1938 година Грофицата Аурора Павловна Демидова

Политички и културни активности Нејзиното влијание се чувствувало во Србија во тоа време и во политиката и во културата. Со своите добронамерни интервенции и проширувањето на семејството Ненадовиќ, таа придонела за падот на принцот во 1858 година.

Со неа е поврзано и основањето на првиот српски театар во 1847 година. Султанот Абдул Маџид ѝ доделил Голем орден од 1864 година за нејзината добротворна работа, хуманост и културни активности. За тогашниот живот на главниот град значајни биле честите уметнички настани што таа ги организирала.

Добротворни работи мини|Црквата Свети Илија во Врело На нејзина иницијатива е изградена црквата Свети Илија во Сокобања. Таа подарила скапоцен крст на црквата Вознесение Господово во Мионица.

Наводи

Надворешни врски

Информации за нејзиниот гроб Фото: Персида Караѓорѓевиќ (Анастас Јовановиќ) Педигре на Караѓорѓевиќ Персида Караѓорѓевиќ: Мудрата принцеза, Големиот основач (Вечерње новости, 25 февруари 2015)

Категорија:Династија Караѓорѓевиќ Категорија:Луѓе од Ваљево Категорија:Починати во 1873 година Категорија:Родени во 1813 година