Montpeirós (en francés Montpeyroux) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Es lo sèti de las Edicions Jorn de poesia occitana contemporanèa.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Perimètre dau territòri
Toponimia Las fòrmas ancianas son : castrum Montispetrosi en 1060-1108 o 1180-1223, castro quod vocatur Montem Petrosum en 1077-1099, chastelli Montis Petrosi en 1097, sub castello de Monte Petroso en 1097, parrochia S. Martini de Monte Petroso en 1107, in castello de Monte peiros en 1138, Bertrandi de Montepeiros en 1149, ecclesia S. Martini de Montepetroso en 1252, Monpeyro, Monpeyros en 1408, ecclesia S. Martini de Monte petroso cum capella que est in castro en 1484, de Montepetrozo, au sègle XVI, Môperou en 1622, Mompeirous en 1643, Montpeyrous en 1648, Montpeyroux en 1740-60, la ville de Montpeyroux en 1740-60, Montpeyroux e Vieux Montpeyroux dit Castelas en 1770-72 (mapa de Cassini)Frank R. Hamlin, Toponymie de l'Hérault, Dictionnaire Topographique et Étymologique, Éditions du Beffroi e Études Héraultaises, 2000, p. 255.
Lo nom es format de mont, « cima, som » (Hamlin), dau latin mons, montis e de l'adjectiu peirós, dau latin petrosus Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 472Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 249. Hamlin precisa que Montpeirós èra a l'origina lo Castelàs, situat au nòrd dau vilatge [delai lo Barri] e que lo nom originau dau vilatge èra Adiciano, nom galloroman. Adiciano (latin), L'Adisse (francés) Las fòrmas ancianas son : villa Adiciano en 985, villa que vocant Adiciano en 996-1031, villa Adiciano, cap a 1005, villa que vocant Adicianum en 1060-1074, ecclesia S Martini de Adiciano... sub castro quod vocatur Montem Petrosum en 1077-1099, in territorio Adiciano en 1097, in terminio castelli Montispetrosi, sive ville Adiciani, au sègle XII, supra Adiza, sense data, parrochia S. Martini de Adiciano en 1123, 1130, de Adiszan, après 1162,. « à la Fontaine d' Adissan » en 1480 , la Dysse (cadastre). Hamlin explica lo nom per lo gentilici latin Atisius e lo sufixe -anumFrank R. Hamlin, Toponymie de l'Hérault, Dictionnaire Topographique et Étymologique, Éditions du Beffroi e Études Héraultaises, 2000, p. 3. Segon Dauzat, *Adiçan ven del nom latin d'òme *Aticius (inatestat, inferit de Atius), amb lo sufixe -anumAlbert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 3. Foneticament lo segond conven melhor. Lo nom es identic a Adiçan (comuna d'Erau). Sant Estève daus Èrms (nom supausat) Las fòrmas ancianas son : mansum S. Stephani de Heremis en 1215, ecclesia S. Stephani de Heremis en 1287, annexam ruralem S. Stephani de Hermis en 1484, [l'eglise] de St Etienne des Airs en 1740-60, St Etienne des Airs en 1770-72 (mapa de Cassini). Lo determinant es èrms, « bosigas »Frank R. Hamlin, Toponymie de l'Hérault, Dictionnaire Topographique et Étymologique, Éditions du Beffroi e Études Héraultaises, 2000, p. 353. Stephanos es lo nom grèc de Sant Estève, lo primièr daus martirsAlbert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 596, a St-Esteben. Èrm es l'occitan èrm, èrme « bosiga, artiga, landa, desèrt », tèrme d'origina grèga; confusion frequenta, a l'escrit, après l'amudiment de -m finala dau mot occitan, amb lo francés air, « aire »Frank R. Hamlin, Toponymie de l'Hérault, Dictionnaire Topographique et Étymologique, Éditions du Beffroi e Études Héraultaises, 2000, p. 195.
Istòria Entre 1790-1794, Saint-Etienne-des-Airs (nom francés, benlèu Sant Estève daus Èrms) foguèt annexat a Montpeirós http://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=23739.
Administracion
A la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna, qu'èra dau canton de Ginhac, i demorèt. thumb|center|240px|La comuna
Demografia
En la populacion èra de abitants e la densitat èra de ab/km².
Luòcs e monuments
Personalitats ligadas amb la comuna
Veire tanben Comunas d'Erau
Ligams extèrnes
Nòtas
Categoria:Comuna de Lengadòc Categoria:Comuna d'Erau