Lugaçon (Lugasson en francés) es una comuna deu Vasadés https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k9616679v/f145.item.zoom p. 131 istoric, en Guiana, lingüisticament gascona, administrada per lo departament de Gironda de la region de Novèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Perimètre dau territòri
Toponimia Las fòrmas ancianas son Lugasso, dens l'Antiquitat (citat per A. Nicolaï, Les Noms de Lieux de la Gironda, 1938, malurosament sense honts), villa de Lugazon, sense data, Cartulari de la Seuva, Claremons de Lugaucent, en 1307-1317 Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes, Gironde, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2008, p. 202-203. Las atestacions son contradictòrias e dobtoses. L'origina de la prumèira es insegura, la segonda ven d'un cartulari sovent plen d'errors consonanticas o vocalicas, lo vocalisme de la tresena interròga.
Dauzat se demanda se la racina es pas la medisha que per Luganh (Roergue) e Luganh (Tarn), qu'explica per un nom Luca o Lucanus. I auré dus sufixes, -acium e -onem Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 417. Negre, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, tanben sense certitud, supausa lo nom gallés d'òme Lucotios, emb lo sufixe gallés -onus. Bénédicte Boyrie-Fénié accèpta la proposicion de Negre, emb daus dobtes pr'amor de la fòrma citada per Nicolaï e perqué supausa una dissimilacion per arribar a [lyɣa'suŋ] : *Lucotionem > *Lugotyon(e) > *Lugozon (passatge regular de -ty- a -z-) > *Lugazon > Lugaçon . Xavier Delamarre utiliza un teonime (nom de diu) *Lūcatios o *Lūcatis (de *leuk- > louc- > *lūc-); lo nom seré *Lūcatiū, *Lūcationon, emb lo sens de « propietat de *Lūcati(o)s » Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p.183, 316 e 354.
Istòria A Ròcafòrt un siti arqueologic combina una allée couverte (« corredor drubèrt »), un oppidum que consèrva de traças de la civilizacion de La Tène (celtica) e de las hortalessas de totas las epòcas. Los Vasates i podèvan survelhar lo territòri daus Biturigues Vivisques, segon l'antropològue Raymond Riquet https://web.archive.org/web/20200625051256/http://www.euskomedia.org/PDFAnlt/munibe/1971597608.pdf p. 605. Lo lòc tresplomba un riu, Engranne (en francés), varianta probabla d'Aiguranda, toponime plaçat au limite entre dus pòbles gallés https://web.archive.org/web/20200625051256/http://www.euskomedia.org/PDFAnlt/munibe/1971597608.pdf p. 603, çò que supauseré un emplaçament de l'isoglòssa -nd- > -n- pus au nòrd a data anciana (-randa > -rana). Lo cors d'Engrana (nom supausat) vai dau sud au nòrd, mès la separacion entre las ancianas diocèsis de Vasats e de Bordèu es pus a l'oèst : Ceçac, Corpiac e Romanha son vasadés https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k9616679v/f145.item.zoom p. 131. La geografia eclesiastica representa benlèu pas exactament las frontèiras ancianas o aqueras frontèiras an poscut se desplaçar.
Administracion
Avant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra dau canton de Targon; es adara dau canton de l'Entre-deux-Mers (en francés), donc de l'Entre Duas Mars.
Demografia
Personalitats ligadas damb la comuna
Veire tanben Comunas de Gironda
Ligams extèrnes Nòtas
Categoria:Comuna de Vasadés categoria:Comuna de Gironda Categoria:Comuna d'Entre Duas Mars Categoria:Comuna de Guiana Categoria:Comuna d'Aquitània (Occitània)