Adiçanhttps://web.archive.org/web/20090829110804/http://www.geocities.com/toponimiaoccitana/34c.html o Adissanhttps://books.google.com/books?newbks=1&newbks_redir=0&id=YL0iAQAAIAAJ&focus=searchwithinvolume&q=Adissan<ref>Adissan, Adisso en grafia mistralencahttps://books.google.com/books?id=6RsiKl5wNr4C&pg=PA32&dq=%22Adissan%22+and+felibrige&hl=en&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwielb-OqKr4AhW1oY4IHVPrChUQ6AF6BAgHEAI#v=onepage&q=%22Adissan%22%20and%20felibrige&f=false (Adissan en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Lo gentilici es adiçanés -esa o adissanés -esa (fr. adissan[n]ais -aise). De sobriquets dels abitants son manja-cauquilhas e los cauquilhats.
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia Las fòrmas ancianas son : parrochia S. Adriani de Adiciano en 1175, de Adissano en 1323, 1361, 1536, Adissan en 1571, 1590, 1643, 1708, 1740-60, 1770-1772 (mapa de Cassini), Adissans en 1740-1760Frank R. Hamlin, Toponymie de l'Hérault, Dictionnaire Topographique et Étymologique, Éditions du Beffroi e Études Héraultaises, 2000, p. 2 e 3.
Segon Dauzat e los Féniés, Adissan ven del nom latin d'òme *Aticius, de Atius, amb lo sufixe -anumAlbert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 3; segon Hamlin, Adissan ven del gentilici latin Atisius, amb lo sufixe -anum. Adissan èra una proprietat galloromana (l'evolucion regulara seriá *Adisan).
Fòrmas ancianas probablament vengudas del (marrit) diccionari topografic d'Eugène Thomas (1865) - parrochia S. Adriani de Adiciano en 1175Ernest Nègre - 1990 - Toponymie générale de la France - Volume 1 - Page 599; Rector de Deyssano en 1323; Villa cum eccl. S. Adriani de Adissano en 1536; Adissan en 1625; Chapelles de S. Marcellin et de S. Antoine, à Adissan en 1760https://dicotopo.cths.fr/places/P05482277.Segon Hamlin, es un nom de domeni roman: gentilici latin Atissius + sufix latin -anum. Segon un autre (qui?), lo nom ven del nom de persona roman Aricius e lo sufix - anum (fundum) çò que dona Adiçan segon las règlas de la norma alibertinaLoïs Alibèrt, Gramatica occitana, segonda edicion, Centre d'Estudis Occitans, Montpelhièr, 1976, Vocabulari ortografic, p. 459-460.
Istòria
Administracion
Demografia
En la populacion èra de abitants e la densitat èra de ab/km².
Cultura locala e patrimòni Luòcs e monuments Personalitats ligadas amb la comuna Eraldica vinheta|Blason actual d'Adiçan vinheta|Blason d'Adiçan abans 2014
Veire tanben Comunas d'Erau
Ligams extèrnes
Nòtas e referéncias
Categoria:Comuna d'Erau Categoria:Comuna de Lengadòc