Sant Pau e Valmala (en francés Saint-Paul-et-Valmalle) es una comuna occitana de Lengadòc situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Geografia vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Perimètre dau territòri
Toponimia Sant Pau Las fòrmas ancianas son : de S. Paulo en 1061-1108, villa S. Pauli de Montibus camelis en 1187, parrochia S. Pauli de Montibus camelis en 1196, S. Paulum de Montibus camelorum en 1199, ecclesie S. Pauli de Monz Camels en 1206, prior S. Pauli de Montecamelo en 1330, 1392, Saint Pol et Valmale en 1526, priore S. Pauli de Monte Camello en 1529, 1550, S. Paoul en 1622, St Paul en 1626, S. Paul et Valmalle ou Baumale en 1668-69, St Paul de Valmalle en 1740-60, St Paul de Mont Camel en 1770-72 (mapa de Cassini)Frank R. Hamlin, Toponymie de l'Hérault, Dictionnaire Topographique et Étymologique, Éditions du Beffroi e Études Héraultaises, 2000, p. 364.
Lo nom es lo de l'apòstol Pau .Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 621 *Montcamèl (ancian determinant) A las fòrmas ancianas ja citadas, cal apondre : in Monte-Camelo, cap a 1036, in terminio de Montcarmels (varianta : de Mons camels) en 1114, de Montecamelo, sense data [sègle XII ?], terra que vocatur Montes Camelo, in Montibus Camelis, au sègle XII, de Monte-carmelo en 1361, prieur de N. Dame d'Aumelas et Montcamel en 1571, 1590. La mapa de Cassini mòstra encara un ostau de Montcarmel a 3 km au sud-oèst de Sant Pau; Montcamèl representava probablament una partida de la comuna d'Aumelaç e a l'entorn. Lo segond element es benlèu l'oronime calm amb un sufixe diminutiu -èl e pèrda fòrça anciana de la primièra l per dissimilacion, mas aquò sense certitudFrank R. Hamlin, Toponymie de l'Hérault, Dictionnaire Topographique et Étymologique, Éditions du Beffroi e Études Héraultaises, 2000, p. 252. Valmala Las fòrmas ancianas son : villa de Valle mala en 1171-72, Vallemala en 1172, 1187, Valmala en 1197, Vallem malam en 1199, bovaria Vallis Malane en 1228 (identificacion malsegura), Val malle en 1648, le village de Valmale en 1740-60, Valmale en 1770-72 (mapa de Cassini)Frank R. Hamlin, Toponymie de l'Hérault, Dictionnaire Topographique et Étymologique, Éditions du Beffroi e Études Héraultaises, 2000, p. 415. Valmala es una val considerada coma marrida, pauc fertila Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 254. Mal, mala podián èsser adjectius dins la lenga anciana. Lo vilatge es dins un airal traversut, amb de vals estrechas.
Istòria
Administracion
Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra dau canton d'Aniana; es ara dau canton de Ginhac
Demografia
En la populacion èra de abitants e la densitat èra de ab/km².
Luòcs e monuments
Personalitats ligadas amb la comuna
Veire tanben
Ligams extèrnes
Nòtas e referéncias
Categoria:Comuna d'Occitània Categoria:Comuna de Lengadòc Categoria:Comuna d'Erau