Sent Estève dau Vigan (Saint-Étienne-du-Vigan en francés) z-es una comuna vivaresa d'Occitània situada dins lo departament del Naut Léger e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Geografia
Comunas vesinas 400px|left|Distanças e posicion relativa
Perimètre delh territòri
Toponimia Sent Estève dau Vigan Las fòrmas ancianas son Ecclesia S. Stephani alh secle XI, Eccl. de S. Stephano de Vigano en 1348, Villa S. Stephani del Viga en 1370, Sainct Estienne de Viguan en Vellay, dioc. de Vyvyers en 1563, Vigan d'Allier en 1793 Augustin Chassaing, Antoine Jacotin, Dictionnaire topographique du département de la Haute-Loire, p. 250 https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k392965/f299.image . Sent Estève representa lo grèc Stephanus, lo prumèir martir; mas i a tanben d'autres sants delh meteis nom Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 596-597, a St-Esteben. Per Vigan, Dauzat l'explica per vicanum, mot derivat delh latin vicus, « vialatge sens estatut » a l'epòca romana Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 714. Los Féniés explican lo mot vigan en general, amb l'exemple d'Albi : lo prumèir sens es « plaça delh vialatge », pueis « barri », enfin « vialatge » Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 308; pasmens, la plaça d'Albi nommada Lo Vigan èra tanlèu l'origina situada a l'exterior de la muralha. A prepaus delh Vigan de Carcin, Basalgas mòstra que lo sens de vicanum es aicí lo de « vialatge barri », per rapòrt a Gordon Gaston Bazalgues, A la Découverte des Noms de Lieux du Quercy et des Communes du Lot, Les Éditions de la Bouriane et du Quercy, 2002, p. 126. Lo cas del Vigan carcinòl, situat a 4 km de la viala de Gordon, permet de precisar lo sens : non pas un barri que tochariá la viala, mas un vialatge près, dependent d'un biais o d'un autre de la viala. Lo cas de Sent Estève del Vigan laissa pas que la solucion de « plaça », pueis que i a pas de viala a l'entorn. Beuna (nom supausat) Las fòrmas ancianas son Beune en 1258, Beuna en 1271, Benna en 1289, Le lieu de Beaune en 1382, Beaune en 1590 Augustin Chassaing, Antoine Jacotin, Dictionnaire topographique du département de la Haute-Loire, p. 23 https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k392965/f72.image . Se lo nom es pas un transferiment, correspond a un tipe celtic coneissut. Segon Dauzat, Beuna ven delh gallic *Belena, adjectiu femenin vengut delh dieu gallic Belenos, assimilat a Apollon Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 59, a Baulne. Segon Xavier Delamarre, Beuna es l'eretèir de *Belinā, las proprietats de Belinos, probablament nom delh dieu. Amb -ā, aquò's la derivacion neutra plurala, amb -on, seriá la derivacion neutra singulara. L'evolucion s'es faita amb l'accentuacion *bélin- [probablament la d'origina] e non pas *belín- Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 74, 287, 328 e 18.
Istòria I aviá un priorat que dependiá de l'abadiá delh Monestier de Gaselha. En 1789, Sent Estève dependiá de la província de Vivarés e de la bailiá de Vilanòva de Bèrc. Sa gleisa parochala, diocèsi de Vivièrs e archipreirat de Sablèiras, èra delh vocable de Sant Estève; lo chapítol catedral de Vivièrs nommava a la cura .
Administracion
Demografia
En la populacion èra de abitants e la densitat èra de ab/km².
Luòcs e monuments
Personalitats ligadas amb la comuna
Veire tanben
Ligams extèrnes Sent Estève dau Vigan sobelh site de l'Insee
Nòtas
Categoria:Comuna de Vivarés Categoria:Comuna de Lengadòc Categoria:Comuna del Naut Léger