Berberust e Liàs (Berbérust-Lias en francés) qu'ei ua comuna gascona de Bigòrra, en Lavedan, situada dens eth departament deths Hauts Pirenèus e era region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Geografia vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia Berberust Era prononciacion qu'ei [bérbé'rus] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : a Burburust ath sègle XII o XIII, en 1309 e en 1313, a Burburust en 1313, De Barbarusto, en latin, en 1342, de Burburusto, en latin, en 1379, Burburust en 1384, Berberust (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII)Michel Grosclaude et Jean-François Le Nail, Dictionnaire toponymique des communes des Hautes-Pyrénées intégrant les travaux de Jacques Boisgontier, Conseil Général des Hautes-Pyrénées, 2000 https://www.archivesenligne65.fr/article.php?laref=941&titre=berberust-lias.
Segon Dauzat, eth prumèr element qu'ei escur, eth segond qu'ei eth basco ust, « planèr »Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 30, a Artagnan. R. Aymard que pensa ath nomen gallic Verberus dab era finau -st.
Segon Miquèu Grosclaude, eth nom que sembla prelatin. Eth radicau qu'ei burbur- e non berber- segon eras fòrmas mei ancianas; eth element finau que pòt estar un sufixe aquitan -ust, o eth mot « basco-aquitan » uste, « plana ». Liàs Era prononciacion qu'ei [lyas] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : de Lias ath sègle XII o XIII e en 1313, De Liassio, en latin, en 1342, de Lassio, en latin, en 1379, de Lias en 1384 e 1403, Liaas en 1429, Lias (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII).
Dauzat que prepausa eth nom latin d'òmi Linus per Liars (Gers) e Liars d'ArmanhacAlbert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 400, a Liac. Negre que causeish lià, « camp de lin » per Liars (Gers).
Segon Miquèu Grosclaude, un camp de lin qu'ei liar (linus + sufixe collectiu vegetau -are). Mes cap atestacion horneish -r e donc un camp de lin qu'ei improbable.
Eth nom gallic Linos dab era derivacion -ate / -ati qu'ei tanben ua possibilitat Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 300 (nom d'òmi) e 20 (derivacion).
Istòria
Administracion
Demografia
En era populacion èra de abitants e era densitat èra de ab/km².
Lòcs e monuments
Personalitats ligadas dab la comuna
Véder tanben Comunas deths Hauts Pirenèus
Ligams extèrnes
Nòtas
Categoria:Comuna de Gasconha Categoria:Comuna de Lavedan Categoria:Comuna de Bigòrra Categoria:Comuna deths Hauts Pirenèus