EstòsToponimia Occitana - La Mapa occitana (Institut d'Estudis Occitans) : IEO_BdTopoc : http://bdtopoc.org (Estos en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics de la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia La prononciacion qu'ei [es'tɔs]. Las fòrmas ancianas que son Stos en 1368, Estos en 1385, Astos en 1402, Estos en 1434, Estos (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau)Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 274.
Gerhard Rohlfs, citat per Grosclaude, per Estenòs (Hauts Pirenèus), lo gentilici latin Stenius o lo nom aquitan (?) de persona Estainu. Per Estòs, l'explicacion que pòt estar la medisha dab tombada de -n- intervocalica .
Dauzat qu'explica Estòs per lo radicau prelatin est-, probablament oronimic, dab lo sufixe aquitan -ossum Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 273, a Estavar.
Miquèu Grosclaude que constata un oronime ei pas adaptat per ua comuna situada en plana au bòrn deu Gave d'Auloron. Los noms citats per Rohlfs aurén miat meilèu a *Estiòs o a *Esteniòs. Totun, que i a autas possibilitats, com l'arrasic basca eski-, « pibo, telh, vèrnhe », qui pòt aver ua varianta en t. Atau, Estòs que pòt estar ua varianta parallèla de Escòs. Lo sufixe qu'ei -ossum, mès l'autor que conclutz lo radicau ei escur .
Istòria
Administracion
Demografia
Lòcs e monuments
Personalitats ligadas dab la comuna
Véder tanben Comunas deus Pirenèus Atlantics Ligams extèrnes
Nòtas
Categoria:Comuna de Bearn Categoria:Comuna deus Pirenèus Atlantics