Alphonse de Lamartine, del nom complèt Alphonse Marie Louis de Prat de Lamartine, nascut lo 21 d'octobre de 1790 a Mâcon e defuntat lo 28 de febrièr de 1869 a París, foguèt un poèta, romancièr, dramaturg, istorian e òme politic francés. Es una de las grandas figuras del romantisme francés. Participèt tanben a la revolucion de 1848 e proclamèt la Segonda Republica.
Se passèt l'enfància en Borgonha del sud, especialament a Milly, que noiriguèt son inspiracion poetica, e estudièt al collègi a Lion puèi a Belley abans de tornar dins lo Maconés ont menèt una vida desobrada de jove seductor. Viagèt en Itàlia e ocupèt una éfemèra foncion militara alprèp de Loís XVIII. En octobre de 1816, en cura a Aix-les-Bains, encontrèt una jova femna maridada, Julie Charles, encontre decisiu dins la vida del poèta mas l'istòria d'amor apassionnada virèt a la tragedia quora Julie, demorada a Paris, moriguèt en decembre de 1817. Alphonse de Lamartine escriguèt puèi los poèmas des Meditacions que lo recuelh foguèt publicat en 1820 e obtenguèt un succès fulgurant. Esposèt la meteissa annada Mary Ann Elisa Birch, una jova Anglaise, e ocupèt de foncions de secretari d'ambassada en Itàlia abans de demissionar en 1830. Publiquèt durant aqueste periòde d'autras òbras poeticas coma, en 1823, las Novèlas Meditacions poeticas e La Mòrt de Socrata, o encara, en junh de 1830, las Armonias poeticas e religiosas après d'èsser estat elegit a l’Acadèmia francesa en 1829. Categoria:Poèta francés del sègle XIX