Сопунка авадь Сапынця (рум. Săpânța, мад. Szaplonca, мад. выголошіня: [sɒplontsɒ], словац. Sapunka, їд. ספינקא) є комунов на 3,365 житилю, розміщенов у Мараморошському жудецови, Румынія, 15 кіломийтру на сівер уд Мараморошського Сигота на сівер уд Ґутинськых гур у містови дн р. Сопунка паде в Тису, май мало чим єден кіломийтер уд кордона из Украйинов. Граничит из селами Довгоє Поле, Реметы, тай через Тису из Тересвов в Украйині.
Сопунка розміщина на сіверо-заподнуй части Повіта Мараморош, 53 км. (33 мілю), што лежит на сівер уд повіта, Бая-Маре. На западі ун граничит из Краями Оаш, у повіті Сату-Маре, и на югови уд річкы Тиса тай граници из Украйинов. Туй річка Сопунка паде в Тису. У Сопунци проходит Націонална дорога DN19, котра ся зачинат в Ораді, котра проходит через Сату-Маре, и кочає ся в Сиготі.
Комуна знана свойым "Веселым Цынтарьом", котрый є єдным из Сім чуд Румынії. Сопунськый Монастырь є майгрубов деривлянов цирьквов світа, онь 78 мийтру.
Етімолоґія тай Історія
Назва Запанча (нынішня Săpânța) споминат ся упирьвоє у 1373 годови позад конфлікта власности меже місныма панами, саксонами тай мадярськым поселинцями, привезеныма Мадярськым Королювством. У сюй ґрамоти, границя меже теріторійов, подаренов колоністум (што формує границю Кампулунґ на Тисі) тай границю Сопункы. Конфлікт ийшов май довго и споминат ся у дакулькох инакых ґрамотах из Марамороша, написаных істориком Йоаном Міхалієм из Апши в 1900 годі.
Документ из 1404 года споминат млин, што тягла го вода річкы Сопунка. Історик Тіт Буд подає, же млин мав два колеса и надлежав монастырьови Сятого Арханґела Міхаїла в Перях (теріторія нынішньої Украйины).
Сопунци є дуже стара хыжа, закладена в серидньовічови. Из документу того часа видиме, же житилі села уселили ся на типирішнюй теріторії на зачаткови XIII стогуддя. Походячі з другых читаво заселиных міст, прийшли на зимню Марамороша, вбы закласти хыжу не из цільов колонізації, айбо вбы убживати права, подарині їм сяторимськыма владарями, на вырубованя хащий а переробліня їх на ораницю. Робутникы, будучи фізічно валовшныма, змогли включити грубі теріторії до свойої комуны, у разы май грубі гий сусідні села. Демоґрафія Подля списаня житильства й хыжий из года 1930, было зазнамленых 3 727 душ, из котрых 2 668 были Румыны, 998 Жиды, 22 Циґане, 18 Мадяре и 13 Русины. Реліґійно тай конфесійно убыватильство складало ся зо 2 577 Ґрекокатолику, 999 Юдию, 88 Адвентісту тай 29 Православных.У списаньови 2002 года повноє число убыватилю 3 267, 3 240 были Румыны, 2 Мадяре, 17 Ціґане й 8 Украйинцю(Русину). Реліґійно тай конфесійно было 2 936 Православных, 257 Адвентісту семого дня, 65 Ґрекокатолику, 3 пятидисятнику, єден римокатолик и єден реформат.
У списаньови убыватильства й хыжий из 2021 года, обща кулькость убыватильства Сопункы 3 031 душ, што є наростом руняно из списаньом 2011 года, де было зазнамленых 2 903 убыватилю. Булша часть убыватильства є Румыны (96,21%), а у 3,7% етнічна належность є незнана. Конфесійна принадлежность, то булшость убыватилю надлежат ид Румынськуй православнуй цирькви (83,8%), из меншинов адвентісту (7,03%) тай ґрекокатолику (4,85%), а 3,86% не мавут вызначену конфисію. Жидувська громада Перед Другов Світовов Войнов у Сопунци жила груба жидувська громада. У годовм 1920 у селови было 1 023 Жиды, именно туй ся зародила гасідська дінастія Спінка. За час Другої Світової Войны Жиды села, включно из Исаком Гіршом Вайсом, были депортовані гортьовськыма властями до Аушвіца, де булшость умерла. Ай тоты, што пережили, были переслідовані румунськыма комуністічныма властями, и на послідку выміґровали до Израїля авадь Споєных Штату де щи раз заложили дінастію.
Політіка тай адміністрація У Сопунци є адміністратівно головна місна валална рада, котра має 13 депутату. Староста Ион Брайку з Соціял-Демократічної Партії (PSD) є в урядови уд 2020 года. За час місных выбору 2020 года склад рады по політічных партіях быв сякый: У юньови 2024 года нововыбраным старостом комуны став Ґеорґе Стан из Націонално-Лібералної Партії (PNL), ай уряд має перебрати в септемброви 2024 года.
Інтересні міста Майинтересным містом села є Веселый Цынтарь, знаный свойыма ярко розмальованыма надгробками из наївныма образами, котрі оріґіналным а поетічным способом уписувут не лем людий, котрі туй почивавут, ай и сцены из їхнього живота. Веселый Цынтарь став музийом пуд удвореным небом а народным турістічным містом. Турістічный проводник Imperator Travel вызначив го гий єдено з "Сім чуд Румынії". Унікалность того цынтаря є у тум, же удходит уд общоевропейскої културної думкы, што смирть є чимысь смутным.
Збирька епітафій из Веселого Цынтаря была удана у 2017 годови у книжци Crucile de la Săpânța, яку уклала авторка Роксана Міхалчеа, а так само у фотоалбумі The Merry Cemetery of Sapanta фотоґрафа Пітера Каяфаса.
Знані особы
Стан Іоан Патраш (1908–1977). Быв зотворитильом унікалных надгробку на Веселому Цынтари, по-профисії быв різьбарь по деревови. Ґеорґе Турда (уроженый 1948), Народный гудак
Ґалерія
Удкликаня
Шпеціалні удкликаня
Sapanta - cu gluma pe moarte calcand, 18.11.2005, Gândul Minunile de la Sapanta, 18 August 2007, Adrian Bucurescu, România liberă Săpânța - o destinatie surpriză, 13–10–2012, InfoEST Albumul "The Merry Cemetery of Sapanta", Ram Distribution, 2008. http://www.sapantamaramures.ro/atractii-turistice/ Катеґорія:Румыния Катеґорія:Мараморош