Metro je srpski i jugoslovenski hard rok bend koji je osnovan u Svetozarevu (današnja Jagodina) u oktobru 1981.godine.
Predistorija benda Nukleus budućeg benda Metro nastaje u jesen 1974. godine u Svetozarevu kada se Saša Krstić (rođen 03.01.1961. godine u Svetozarevu) doseljava u tzv. ELMOS-ovu zgradu u ulici Vuka Karadžića br.13/b/11 u Svetozarevu, kada počinje druženje i sviranje sa svojim tadašnjim komšijom Ivanom Ivicom Maksimovićem (Svetozarevo, 12.08.1962.- Jagodina, 07.11.2019). U jesen 1976. godine iz Kraljeva se za Svetozarevo vraća i bubnjar Zdravko Lalić (rođen 4. marta 1960. godine u Svetozarevu) (ex Kašika ljubavi i Lyra) koji tada upisuje srednju Tehničku školu (OC Veljko Vlahović) u svom rodnom gradu, ali i počinje da svira i javno da nastupa sa Sašom i Ivicom u bendu T.N.T. krajem iste godine. Sledeće 1977. godine sva trojica javno nastupaju u bendovima Opsesia, Cobra, a 1978. godine i u bendu Daf. U jesen 1979. godine ista ekipa osniva grupu West,bend koji od aprila 1980. godine (dolaskom Petra Pere Maksimovića iz vojske) (Svetozarevo, 29.05.1956.- Jagodina, 19.06.2014) formira i svoju stabilnu instrumentalnu postavu (videti opširnije pod West - zvanična Wikipedia). U istom periodu i vokalni solista (i povremeni basista) iz Paraćina Branko Savić (rođen u Ćupriji 31.01.1959. godine) nastupa u Paraćinu u više lokalnih bendova (Atomi, Led i Parakinova Deca) kao i u kragujevačkom bendu Mesečeva Potkovica.
Prvi period rada
Prva stabilna postava benda Definitivnom odlukom instrumentalista grupe West da svoj muzički izraz preorijentišu sa Sympho/Jazz/Rocka na Hard Rock krajem leta 1981. godine, Saša Krstić dolazi do ideje da bi upravo Branko Savić bio idealan vokal za ovu vrstu muzike, obzirom da je sa njim na kratko nastupao u paraćinskim bendovima Atomi i Led još u aprilu prethodne 1980. godine. U tu svrhu, Saša sredinom septembra 1981. godine povede braću Maksimoviće (Peru i Ivicu) i Zdravka Lalića na akcijašku zabavu u Akcijaško naselje 7. jul u Paraćinu na kojoj je tada Branko Savić nastupao sa bendom Parakinova Deca. Oba brata Maksimovića, kao i Zdravko dođu do istog zaključka kao i Saša Krstić, te neposredno po završetku nastupa Parakinove Dece u akcijaški šator pozovu Branka radi obrazlaganja ideje o formiranju ozbiljnog Hard Rock sastava. Pošto je Branko u to vreme već bio poprilično utreniran vokal sa izuzetno visokim registrima pevanja koji su inače neophodni za rad benda sa takvom orijentacijom iste večeri sva četvorica krenu za Svetozarevo na Đurđevo brdo u vilu slikara Rašića, prostor gde je inače vežbala grupa West kako bi se i lično uverio u ozbiljnost cele ideje. U to vreme, grupa West je bila opskrbljena profesionalnom binskom opremom, kao i celokupnim razglasom i rasvetom dovoljno jakim da može da se ozvuči i osvetli Hall-a Školskog centra u Svetozarevu (O.C. Veljko Vlahović) ili recimo Hall-a Gimnazije Svetozar Marković u Svetozarevu prostor veličine kapaciteta publike do 600 ljudi. Bez puno razmišljanja, Branko napušta čak dva benda u kojima je do tada paralelno javno nastupao (Parakinovu Decu iz Paraćina, kao i Mesečevu Potkovicu iz Kragujevca) kako bi postao glavni vokal u novoformiranom Hard Rock bendu.
Obzirom da je sada kompletna ekipa za dalji rad bila formirana, kao i činjenica da je grupa West promenila svoj muzički izraz, početkom oktobra 1981. godine na predlog Petra Pere Maksimovića menjaju ime u Metro. Ideja o ovom imenu je nastala iz razloga što se u to vreme prvi put u javnosti pričalo kako bi Beograd trebalo da dobije metro.Svoj prvi nastup pod novim imenom bend ostvaruje na Gitarijadi u Paraćinu, u bioskopu Avala u Rockoteci za Dan oslobođenja Paraćina u II Svetskom ratu 13. oktobra, koji je zbog dana vikenda pomeren na 16. i 17. oktobar 1981. godine. Tada su Prvu stabilnu postavu benda činili: Branko Savić - vokal, Ivan Ivica Maksimović - gitara, Petar Pera Maksimović - bas gitara, Saša Krstić - klavijature i Zdravko Lalić - bubnjevi.
Odmah nakon ovih nastupa, bend kreće u komponovanje svog vlastitog materijala za album prvenac. Mnogi svedoci tog vremena dobro pamte ubitačne, višesatne i gotovo svakodnevne probe u napred pomenutoj vili nadomak Svetozareva koje su vrlo često umele da traju i do neverovatnih 12 sati dnevno (uz dve kratke pauze od ne više od 20 minuta). Do tada (niti ikada kasnije) nijedan bend u Pomoravlju nije imao takav ubitačan tempo rada. Energija, znanje, urođen talenat svakog člana ponaosob, elan i volja da se neumornim probama postigne vidan uspeh bio je odmah vidljiv na mnogobrojnim nastupima u Svetozarevu, Ćupriji, Paraćinu i okolnim mestima kada bend vrlo brzo počinje da stiče i svoju pravu malu armiju obožavalaca koji su ih pratili gde god su nastupali.
Već 19. januara 1982. godine, bend u Radio Svetozarevu na živo snima i svoje prve demo snimke: Čupave glave, Ustani i pevaj i Blues Jeans Aladin pod tonskom palicom ing. Dragana Kočića Koče. Ovi snimci bivaju poslati Jovanu Adamovu u Suboticu kao prijava za Omladinski festival XXII Omladina '82. Krajem januara iste godine, bend nastupa kao predgrupa Ribljoj Čorbi u Kragujevcu u hali Jezero.Metro na pravom koloseku, Dana 7. februara 1982. godine, Selekciona komisija XXII festivala Omladine '82. odlučuje da će Metro nastupati na ovom festivalu kao deveti po redu (od odabranih 13 bendova). Nakon ovog saznanja, manadžer Divljih Jagoda donosi odluku da Metro i Pontonski Most iz Kragujevca nastupaju kao njihove predgrupe u Kraljevu u hali Sloga, kao i u Kragujevcu u hali Jezero u drugoj polovini februara 1982. godine. Tada kreće i upoznavanje Ivice Maksimovića sa Seadom Zeletom Lipovačom koje će kasnije preći u druženje kroz muziku. Nakon ovih uspešnih nastupa, bend radi u Beogradu svoja dva samostalna nastupa u martu iste godine u Omladinskom pozorištu Dadov, kao i u zgradi BIP-a . U to vreme Dadov je bio odskočna daska za mnoge mlade i neafirmisane bendove za ceo prostor ex YU, pošto su u taj prostor dolazili ljudi iz Show business-a i odmah prepoznali kvalitet i izvrsnu uvežbanost ovog benda. Zdravka Lalića na kratko zamenjuje 19. marta 1982. godine, Dejan Živić Badža (u to vreme zvanični bubnjar grupe Puls) (Vranje, 09.10.1961. - Jagodina, 17.06.2017) sa kojim bend radi nekoliko nastupa od kojih treba izdvojiti nastup na Gitarijadi na Dočeku i noćivanju Štafete mladosti u prepunom Domu kulture u Despotovcu 30. marta iste godine. Već sledeće večeri 1. aprila 1982. godine (za Dan akcijaša Jugoslavije), bend takođe sa Dejanom Živićem Badžom radi nezaboravan nastup na velikom Rock maratonu u Svetozarevu, na Square Narodne Omladine pod sloganom 'Bili smo i ostali Tito' kada nastupaju pred više od 4.000 ljudi što je do danas ostao najposećeniji Rock koncert u ovom gradu kada je reč o lokalnim bendovima. Pored Metroa na ovoj grandioznoj i višesatnoj manifestaciji nastupali su i bendovi: Severozapadni Prolaz, Kliser & Co., Jumbo, Puls, Delta 9 i dr. Pred nastup na Gitarijadi u Holu Obrazovnog Centra Veljko Vlahović na Gitarijadi na noćivanju Štafete mladosti (koja se poklopila sa Danom studenata YU Univerziteta), u bend se vraća tadašnji zvanični bubnjar Zdravko Lalić 4. aprila 1982. godine pred gotovo 600 ljudi. Ovaj nastup predstavlja i jasnu prekretnicu u muzičkom životu jagodinskog gitariste Zorana Uroševića (Mr. Blackmana) koji je iste večeri (bukvalno – hipnotički impresioniran nastupom Metroa) jasno odlučio da će njegov dalji rad u muzici, kao i sviranje gitare biti usmereno ka Hard Rocku.
Sledeći nastup je 21. maja 1982. godine na Večeri slobodne forme u Subotici u Narodnom pozorištu (Nepszinhaz) u okviru XXII Omladine ’82, a sledeće večeri 22. maja u hali Sever pred oko 3.000 ljudi kada u takmičarskom delu festivala osvajaju II nagradu publike za izvedbu numere Čupave glave kada osvajaju i Srebrni pehar. Tada bend po prvi put u svojoj karijeri posle nastupa deli autograme čime stiče i opštejugoslovensku popularnost, obzirom da je tadašnja štampa u više listova pisala o celokupnom događaju pomenuvši da je bend Metro (bez obzira na zvaničnu odluku jiri-ja festivala) imao najbolji nastup od svih učesnika.
Već naredne večeri 23. maja nastupaju na Gitarijadi u Svetozarevu u Hall-u hale sportova Mladost pred oko 900 ljudi, kada osvajaju I mesto.
Zahvaljujući pozitivnim ocenama njihovog nastupa u Subotici u štampi, kao i u širem krugu muzičara koji su tada nastupali, bend odlučuje da već početkom juna otpočne sa snimanjem njihovog albuma prvenca, obzirom da su već imali kompletno spremljen material.
U studio MS, Radeta Ercegovca u Beogradu ulaze 1. juna 1982. godine kada otpočinje i snimanje materijala za album. Snimanje je trajalo do 20. juna iste godine ukupno za 48 sati + još 6 sati za remiks. Snimatelj je bio Zoran Stanojević, a producent Boban Petrović. Odmah po završetku snimanja materijala, diskografska kuća ZKP RTV Ljubljana im se ponudila da izda album, međutim, bend je imao čvrsta uverenja da će album izdati PGP RTB, te su od ideje iz Ljubljane odustali.
Uveče 25. juna 1982. godine, bend po prvi put nastupa na XVI Gitarijadi u Zaječaru u Domu omladine u revijalnom delu.Momci imaju kulturu, Tada bubnjeve svira Dušan Jevđović Dule Jevđa (rođen 04.02.1962. god. u Svetozarevu) (ex & post Delta 9) zbog povrede šake Zdravka Lalića.Nakon ove Gitarijade nastaje čitava serija nastupa ovog’ benda (ponovo u svojoj originalnoj postavi) poglavito u Svetozarevu, ali i u okolnim gradovima Centralne Srbije.
Dana 28. avgusta 1982. godine, na Gitarijadi u Knjaževcu pred oko 2.000 ljudi, takođe u revijalnom delu i to isto veče kada je nastupala i grupa Kerber.
Svoj najveći triumf u svojoj prvoj postavi, bend postiže na II BROF ’82. festivalu u Beogradu, u hali Pionir 10. septembra 1982. godine pred oko 3.000 gledalaca kada su iste večeri (pored ostalih) nastupali i Pomoranča (Orange), Gordi, kao i Formula 4.Kakva se to pesma ori, Neko iz tunela, neko u tunel,
Posle ovog događaja, Branko nosi material u PGP RTB u nameri da ova diskografska kuća izda album, međutim, Komisija ga odbija obrazloženjem da Hard Rock više nije u modi i da se sumnja da će album uspeti da se proda čak i u najmanjem tiražu. To je bilo vreme opšteg bujanja Novog talasa (New Wave)(naročito u Beogradu i Zagrebu), a i gotovo sva tadašnja štampa je vazdizala gotovo u nebesa te sastave (Idole, Električni Orgazam, Prljavo Kazalište i dr.). Dovoljan primer je i sama činjenica da ondašnji Rock kritičar Dragan Kremer čak nije ni prisustvovao prvoj večeri II BROF ’82. festivala 10. septembra 1982. godine , obzirom da je ono bilo rezervisano za Hard n’ Heavy bendove, a to je pravac koga se recimo Kremer tada gnušao. Ni ostali Rock kritičari toga doba i u to vreme u najprestižnijem ex YU Rock časopisu Džuboks ništa objektivno nisu pisali ni o jednom bendu sa celog područja ex YU (vezano za ovaj muzički pravac, uključujući čak i Divlje Jagode) što svakako prema broju posetilaca njihovih nastupa nije odgovaralo činjeničnom stanju. S druge strane napred pomenuti novotalasni bendovi nikada samostalno nisu uspeli da prikupe širu populaciju, tako da su njihovi samostalni nastupi tada bili (uprkos hvalisanju tadašnje štampe) održavani u malim prostorima (kao što je to bio SKC u Beogradu ili club Kulušić u Zagrebu). Kako god, članovi benda su verovali u svoje lične kvalitete, kao i u samu izuzetnu uvežbanost i kompaktnost celog benda, te su i dalje ostali u uverenju da će im pomenuta diskografska kuća ipak izdati album sa muzikom koja tada nije bila u trendu.
Svoj (do sada) najbolje odsvirani кoncert u karijeri rade pred Dan Republike u subotu 27. novembra 1982. godine u Svetozarevu u prepunoj Maloj Sali Kulturnog centra kada je bend zvučao svetski. Highlight večeri je svakako bila njihova izvedba numere Stairway to Heaven iz repertoara Led Zeppelina koju je Branko Savić maestralno otpevao. Ovaj koncert se i danas u gradu spominje u superlativima po svim mogućim i nemogućim parametrima.