Neobični slučaj Bendžamina Batona (film)

Neobični slučaj Bendžamina Batona () američki je ljubavno-dramski film iz 2008. inspirisan istoimenom pričom F. Skota Ficdžeralda iz 1920-ih godina o čoveku koji se rodio kao starac i godinama postaje sve mlađi i mlađi. Film je režirao Dejvid Finčer, a u glavnim su ulogama Bred Pit i Kejt Blančet.-{www.nadlanu.com}- — Neobični slučaj Bendžamina Batona

Film je prikazan u Severnoj Americi 25. decembra 2008. godine i doživeo je pozitivne kritike. Film je imao trinaest nominacija za Oskara, uključujući Oskara za najbolji film, za najboljeg režisera za Finčera, za najboljeg glumca za Breda Pita i za najbolju sporednu glumicu za Taraji Penda Henson, a osvojio je tri Oskara i to za Oskara za najbolju scenografiju, za najbolju šminku i za najbolje vizuelne efekte.

Radnja U avgustu 2005. godine, starija žena Dejzi Fuler nalazi se na smrtnoj postelji u bolnici u Nju Orleansu, dok se približava uragan Katrina. Ona govori svojoj ćerki Kerolajn o železničkoj stanici izgrađenoj 1918. godine i slepom proizvođaču satova, gospodinu Gejtou, koji je bio angažovan da napravi sat za tu stanicu. Kada je sat otkriven na stanici, javnost je bila iznenađena videći kako sat radi unazad. Gospodin Gato je izjavio da je napravio taj sat kao spomen, tako da bi mladići koje su izgubili svoje živote u Velikom ratu, uključujući i njegovog sina, mogli ponovo da dođu kući i da žive punim životima. Gospodin Gato više nije viđen. Dejzi tada traži od Kerolajn da naglas čita dnevnik Bendžamina Batona.

Dana 11. novembra 1918. godine uveče se rađa dečak koji izgledom liči na starijeg čoveka. Nakon što njegova majka, Kerolajn, umre tokom porođaja, njegov otac Tomas Baton napušta novorođenče i ostavlja ga na tremu staračkog doma. Kvini i gospodin „Tizi” Veders pronalaze bebu, a Kvini odlučuje da ga odgaja kao sopstvenog sina, dajući mu ime Bendžamin.

Bendžamin je naučio da hoda 1925. godine, tako što je koristio štake umesto invalidskih kolica. Na Dan zahvalnosti 1930. godine, Bendžamin upoznaje sedmogodišnju Dejzi, čija baka živi u staračkom domu. On i Dejzi postaju dobri prijatelji. Kasnije kreće da radi na remorkeru kapetana Majka Klarka. Bendžamin upoznaje Tomasa, koji mu ne otkriva njihov pravi odnos. U jesen 1936. godine Bendžamin napušta Nju Orleans zbog dugogodišnjeg radnog angažovanja na brodu. Dejzi je kasnije primljena u plesno društvo u Njujorku kod koreografa Džordža Balančina.

Godine 1941. Bendžamin se nalazi u Murmansku, gde započinje aferu sa Elizabet Abot, suprugom britanskog ministra trgovine. Tog decembra Japan napada Pearl Harbor, čime Sjedinjene Američke Države ulaze u Drugi svetski rat. Majk dobrovoljno daje svoj remorker američkoj mornarici, i posada je raspoređena na spasilačke dužnosti. Tokom jedne patrole, remorker nalazi na potonuli američki transporter i tela mnogih američkih trupa. Pojavljuje se i nemački brod nasuprot njih. Majk usmerava remorker punom brzinom prema njemu, dok nemački brod puca na remorker, usmrtivši većinu posade, uključujući i Majka. Remorker udara u podmornicu, prouzrokujući da eksplodira, i time su potonula oba plovila. Bendžamina i još jednog člana posade spasili su američki brodovi sledećeg dana.

U maju 1945. godine, Bendžamin se vraća u Nju Orleans i ponovno se združuje s Kvini i saznaje da je Tizi umro. Nekoliko nedelja kasnije, on se ponovno viđa sa Dejzi i izlaze na večeru. Nakon što nije uspela da ga zavede, ona odlazi. Kasnije se Bendžamin ponovno viđa sa smrtno bolesnim Tomasom koji mu otkriva da je njegov otac i ostavlja Bendžaminu svoju kompaniju za proizvodnju dugmadi i svoje imanje.

Godine 1947. Bendžamin dolazi nenajavljeno da poseti Dejzi u Njujorku, ali odlazi kada je video da se zaljubila u nekog drugog. Godine 1954, Dejzina plesna karijera se završava kada slomi nogu u automobilskoj nezgodi u Parizu. Kada ju je Bendžamin posetio, Dejzi je ostala zadivljena njegovim mladalačkim izgledom, ali, frustrirana zbog svojih povreda, ona mu govori da nestane iz njenog života.

Godine 1962. Dejzi se vraća u Nju Orleans i ponovno se sastaje sa Bendžaminom. Sada su iste fizičke starosti, zaljubljuju se i odlaze da zajedno jedre. Vraćaju se i saznaju da je Kvini umrla, a zatim kreću da žive zajedno. Pet godina kasnije, Dejzi, koja je otvorila baletski studio, govori Bendžaminu da je trudna. Ona rađa devojčicu, Kerolajn, u proleće 1968. godine. Verujući da ne može da bude pravi otac svojoj ćerki zbog obrnutog starenja, Bendžamin prodaje svoju imovinu, ostavljajući sve Dejzi i Kerolajn i napušta ih sledećeg proleća. Tokom 1970-ih sam putuje svetom.

Bendžamin se vraća Dejzi 1980. godine. Sada udata, Dejzi ga predstavlja mužu i ćerki kao porodičnog prijatelja. Dejzi priznaje da je imao pravo da ode; drugačije ona ne bi ni mogla da se izbori sa tim. Kasnije ona posećuje Bendžamina u njegovom hotelu, gde opet dele strast, a zatim se još jednom razdvajaju.

Godine 1990. udovicu Dejzi kontaktiraju socijalni radnici koji su pronašle Bendžamina — koji je sada fizički u dobu preadolescenta. Kad stigne, objašnjavaju joj da je živeo sam i da je doveden u bolnicu u lošem fizičkom stanju, te da su njeno ime pronašli u njegovom dnevniku. Socijalni radnici izjavljuju da pokazuje rane znakove demencije. Dejzi se preselila u starački dom 1997. godine i od tada se brinula o Bendžaminu.

Dejzi govori da je 2002. godine sat gospodina Gatoa zamenjen digitalnim satom koji radi normalno. U proleće 2003. godine, Bendžamin umire u Dejzinom naručju, fizički kao novorođenče, ali hronološki sa 84 godine. Nakon što je konačno otkrila priču o Kerolajninom ocu, Dejzi umire kako se približavao uragan Katrina.

Bendžamin ima monolog o tome zašto su ljudi dovedeni na ovaj svet, dok su montirani najznačajniji ljude tokom njegovog života. Film se završava alarmima koji zavijaju dok Katrina preplavljuje skladište u kojem se nalazi sat gospodina Gatoa, koji nastavlja da otkucava unazad.

Uloge

| Bred Pit || Bendžamin Baton (odrasla osoba) |- | Robert Tauers || Bendžamin Baton (naizgled odrasla osoba) |- | Piter Donald Badalamenti II || Bendžamin Baton (naizgled odrasla osoba) |- | Tom Everet || Bendžamin Baton (naizgled odrasla osoba) |- | Spenser Danijels || Bendžamin Baton (oko 12 godina) |- | Čandler Kenterberijski || Bendžamin Baton (oko 8 godina) |- | Čarls Henri Vajson || Bendžamin Baton (oko 6 godina) |- | Kejt Blančet || Dejzi Fuler (odrasla) |- | El Faning || Dejzi Fuler (oko 7 godina) |- | Madizen Biti || Dejzi Fuler (oko 10 godina) |- | Taraji Penda Henson || Kvini |- | Džulija Ormond || Kerolajn Fuler (odrasla) |- | Kata Huls || Kerolajn Fuler (oko 12 godina) |- | Šilo Džoli Pit || Kerolajn Fuler (oko 2 godine) |- | Džejson Fleming || Tomas Baton |- | Elajas Koteas || Gospodin Gato |- | Tilda Svinton || Elizabet Abot |- | Maheršala Ali || Tizi Veders |- | Džared Haris || Kapetan Majk Klark |- | Fon Čejmbers || Doroti Bejkr |- | Ed Mecger || Teodor Ruzvelt |- | Filis Samervil || Baka Fuler |- | Idit Ajvi || Gospođa Mejpl |- | Džoš Stjuart || Kertis |- | Dejvid Ros Paterson || Volter Abot |- | Bjanka Kiminelo || Dejzina prijateljica |- | Rampaj Mohadi || Ngunda Oti |- | Lens E. Nikols || Propovednik

Kasting Maja 2005. glumci Bred Pit i Kejt Blančet krenuli su u pregovore za glavne glumce u filmu. U septembru 2006. godine, i glumci Tilda Svinton, Džejson Fleming i Taraji P. Henson ušli su u pregovore za igranje u filmu. Sledećeg oktobra, kada je trebalo da počne snimanje, glumica Džulija Ormond dobila je ulogu Dejzine ćerke, kome lik Kejt Blančet priča priču o njenoj ljubavi prema Bendžaminu Batonu. Bred Pit je sarađivao sa mnogim kolegama iz ovog filma u prethodnim filmovima. Glumio je sa Ormondom u Legenda o jeseni, sa Flemingom u Sneču, s Harisom u Igraj svoju igru 2, sa Blančet u Vavilonu i sa Svintonom u Spaliti nakon čitanja.

Snimanje thumb|right|200px|Deo snimanja je bio i u Nju Orleansu, uključujući i ovu kuću u Koliseum ulici 2707 thumb|200px|Scene Pariza snimane u starom delu Montreala

Izabran je Nju Orleans, u Luizijani i okolno područje kao mesto snimanja priče kako bi se iskoristili državni podsticaji za produkciju, a snimanje je trebalo da počne u oktobru 2006. godine. Snimanjem u Luizijani i korišćenjem državnog filmskog podsticaja, produkcija je dobila 27 miliona dolara, koji su bili iskorišćeni za finansiranje značajnog dela budžeta filma koji je iznosio 167 miliona dolara. nimanje filma Bendžamin Baton počelo je 6. novembra 2006. godine u Nju Orleansu. U januaru 2007. Blančetova se pridružila snimanju. U martu 2007. snimanje se nastavilo u Los Anđelesu i trajalo je još dva meseca. Dodatno vreme je bilo potrebno za vizuelne efekte metamorfoze lika Bred Pita. Kompletno snimanje filma je završeno u septembru 2007. godine.

Muzika

Muziku za film je napisao francuski kompozitor Alekandre Desplat, koji je svoju partituru snimio u Holivudskom studiu Simphoni.

Projekcija filma

„Neobični slučaj Bendžamina Batona” je prvobitno bio planiran za pozorišnu projekciju u maju 2008. godine ali je pomeren na 26. novembar 2008. godine. Datum je ponovo pomeren na 25. decembar u SAD-u, 16. januar 2009. u Meksiku, 6. februar u Velikoj Britaniji i 13. februar u Italiji i 27. februar u Južnoj Africi.

Prodaja

Na dan premijere, film je bio drugi na listi, odmah iza filma Marli i ja, u Severnoj Americi sa 11,871,831 dolara u 2988 bioskopa sa prosekom od zarađenih 3,973 dolara. Međutim, tokom premijere celog vikenda, film se spustio na treću poziciju iza filmova „Marli i ja” i „Priče za laku noć”, sa 26.853.816 dolara u 2.988 bioskopa sa prosekom od 8.987 dolara. Film je dostigao zaradu oko 127,5 miliona dolara na domaćem i 206,4 miliona dolara na inostranim tržištima, sa ukupnim bruto iznosom od 333,9 miliona dolara.

Domaći mediji

Film je objavljen na DVD-u 5. maja 2009. godine od strane Paramounta, i na Blu-rej DVD-u i na dva diska DVD-a, koji uključuje preko tri sata specijalnih izdanja i dokumentarni film o nastanku filma. Od 1. novembra 2009. ukupno je prodato 2.515.722 DVD primeraka i ostvareno je 41,196,515 dolara prihoda od prodaje.

Pohvale i nagrade Nagrade

Na dodeli nagrada za Oskara, film je dobio Oskara u tri kategorije: najbolja scenografija, najbolja šminka i frizura i za najbolje vizuelne efekte.

Takođe je nominovan u deset drugih kategorija: za najbolji film, za najboljeg glavnog glumca, za najbolju sporednu glumicu, za najboljeg režisera, za originalni scenario, za adaptirani scenario, za najbolju fotografiju za najbolju montažu, za najbolju kostimografiju, za originalnu muziku, za montažu zvuka za najbolju originalnu muziku

Taraji P. Henson dobila je nagradu za najbolju glumicu na BET nagradama za svoju ulogu u filmu, zajedno sa dve druge uloge u filmovima „Teško lomljiv“ i „Porodica koja se moli“.

Film je osvojio sve četiri nagrade za koje je bio nominovan na 7. Nagradama društva za vizuelne efekte.

Priznanja