Prionodera nila – gatunek chrząszcza z rodziny stonkowatych i podrodziny szczerotków.

Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 2004 roku przez Ralpha Willisa Flowersa na łamach „Zootaxa”. Jako miejsce typowe wskazano Cerro Azul w prowincji Panama. Epitet gatunkowy wywodzi się z sanskrytu i oznacza „niebieskozielona”.

Morfologia Chrząszcz o ciele w zarysie owalnym lub podługowato-owalnym, grzbietowo sklepionym, u holotypowego samca długości 9 mm, a u allotypowej samicy długości 11,1 mm.

Kolor głowy, przedplecza i pokryw u samca jest ciemnobrązowy do czarnego z granatowym połyskiem metalicznym, u samicy zaś ciemnoniebieski z połyskiem zielonkawym. Czułki samicy są niebieskoczarne z ciemnobrązowymi trzema ostatnimi członami, u samca zaś trzy pierwsze człony są żółtawobrązowe, cztery ostatnie brązowe, a pozostałe niebieskoczarne. Warga górna ma kolor kasztanowy. Punktowanie czoła jest skąpe i drobne, nadustka zaś grube. Oczy są płytko i szeroko wykrojone przy panewkach czułkowych. Przedplecze jest znacznie szersze niż dłuższe, najszersze tuż przed środkiem, o wąskich brzegach bocznych, każdy z dwoma ząbkami, czasem ze śladowym ząbkiem trzecim. Punkty na dysku przedplecza są bezładnie rozmieszczone, drobne i oddalone na odległości większe od średnic lub im równe. Tarczka jest mniej więcej tak szeroka jak długa, U-kształtna. Pokrywy mają wydatne i zaokrąglone barki, bardzo płytki wcisk przynasadowy, prawie równoległe boki, punktowane rzędy oraz skąpo ponakłuwane międzyrzędy, z których trzeci jest u szczytu nieco wydęty, a ósmy tworzy za barkiem żeberko. Spód tułowia u samca jest ciemnobrązowy z granatowym połyskiem, a u samicy ciemnoniebieski z połyskiem zielonkawym. Wyrostek międzybiodrowy przedpiersia ma ścięty brzeg tylny. Odnóża samca są ciemnobrązowe z grantowym połyskiem metaliczny, a u samicy ciemnoniebieskie z połyskiem zielonkawym.

Spód odwłoka jest u samca ciemnobrązowy z granatowym połyskiem, a u samicy ciemnoniebieski z połyskiem zielonkawym. Genitalia samca mają tegmen trójkątny, płat środkowy edeagusa w widoku bocznym równomiernie zakrzywiony, rozwidlony na szczycie, o dużym, wrzecionowatym, lekko skręconym sklerycie wierzchołkowym w endofallusie. Samica ma wydłużone pokładełko o rozdzielonych, prętowatych paraproktach, niewyraźnym bakulum, dłuższych niż ono, acz krótkich i tęgich gonokoksytach i drobnych gonostylikach. Przewód spermateki jest cienki i nieskręcony.

Rozprzestrzenienie Gatunek neotropikalny, endemiczny dla Panamy, znany tylko z prowincji o tej samej nazwie.

Przypisy

Kategoria:Stonkowate Kategoria:Chrząszcze Panamy Kategoria:Fauna endemiczna Panamy Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 2004 roku