Clepsis peroniae – gatunek motyla z rodziny zwójkowatych i podrodziny Tortricinae.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 2020 roku przez Kyhla A. Austina i Jasona J. Dombroskiego na łamach „ZooKeys”. Opisu dokonano na podstawie pojedynczej samicy. Miejsce typowe leży 4 km na południowy wschód od Rio Limpio w dominikańskiej prowincji Elías Piña. Epitet gatunkowy nadano na cześć Patricii Peroni, wykładowczyni biologii na Davidson College.
Morfologia thumb|180px|left|Genitalia samicy Głowa ma łuski na czole, ciemieniu i trzonkach czułków brązowe, na wierzchu członów biczyków słomkowe u nasady i ciemnobrązowe u szczytu, na bokach głaszczków wargowych słomkowe z rozproszonymi wśród nich beżowymi, a na wewnętrznych powierzchniach głaszczków tylko słomkowe.
Wierzch przedtułowia i śródtułowia oraz tegule mają kolor brązowy. Skrzydło przednie ma 6 mm długości. Jego wierzch ma tło złotobrązowe z silnym oprószeniem z łusek popielatych, a na wzór składają się ciemnobrązowa, u nasady złotobrązowo obrzeżona, silnie ku wewnętrznemu brzegowi skrzydła zwężająca się i przy tym brzegu nieco rozszerzona przepaska środkowa oraz ciemnobrązowa z dwoma popielatymi plamkami, złotobrązowo obrzeżona łatka przedwierzchołkowa. Strzępina ma łuski krótkie popielate, a długie złotobrązowe. Spód tego skrzydła jest brązowy, pozbawiony wzoru. Wierzch skrzydła tylnego jest ciemnobrązowy, wyraźnie kreskowany, strzępina z ciemnobrązowymi łuskami krótkimi i białawymi do bladożółtych łuskami długimi, a spód bladobrązowy, również wyraźnie kreskowany. Odnóża przednie mają boki ud i goleni złotobrązowe, powierzchnie wewnętrzne słomkowe, a stopy bardzo ciemno brązowe. Odnóża środkowe różnią bokami ud i goleni słomkowymi, a powierzchniami wewnętrznymi bladożółtymi. Odnóża tylne mają wewnętrzne strony bladożółte, a stopy ciemnobrązowe.
Genitalia samicy mają trójkątne, najszersze u szczytu brodawki odbytowe, przydatki przednie dłuższe od tylnych, dość wąską i kwadratową sterygmę z płytkim wklęśnięciem brzuszno-bocznym przy ostium, wąski przedsionek, pierścieniowate i brzusznie niezesklerotyzowane kolikulum, bardzo luźno poskręcany przewód torebki kopulacyjnej, niewykształcone cestum i kapitulum oraz podługowato-owalny, niewielki korpus torebki z przysadzistym znamieniem.
Ekologia i występowanie Postacie dorosłe latają we maju.
Owad neotropikalny, endemiczny dla Hispanioli, znany tylko z miejsca typowego w dominikańskiej prowincji Elías Piña. Odnaleziony w zachodniej części Kordyliery Środkowej na wysokości 760 m n.p.m.
Przypisy
Kategoria:Zwójkowate Kategoria:Motyle Dominikany Kategoria:Fauna endemiczna Dominikany Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 2020 roku