Dmitrij Aleksandrowicz Czwykow (; ur. 14 października 1974 w Ałmaty) – kazachski, następnie kirgiski skoczek narciarski, dwukrotny złoty medalista Zimowych Igrzysk Azjatyckich 1996, dwukrotny olimpijczyk, wiceprezydent Kazachskiej Federacji Skoków Narciarskich i Kombinacji Norweskiej. Mistrz sportu klasy międzynarodowej.
Podczas Zimowych Igrzysk Azjatyckich 1996 w Harbinie, Dmitrij Czwykow zdobył dwa złote medale zarówno w konkursie indywidualnym, jak i drużynowym. Na igrzyskach olimpijskich w 1998 w Nagano (jako skoczek kazachski) zajął 30. miejsce na skoczni normalnej, 49. na skoczni dużej oraz 11. w konkursie drużynowym. Cztery lata później w Salt Lake City (jako reprezentant Kirgistanu) był 41. na obiekcie normalnym i 39. na dużym. W Pucharze Świata zadebiutował podczas konkursu w Oberstdorfie w sezonie 1995/1996, jednak nigdy nie zdołał awansować do finałowej trzydziestki konkursu PŚ. Najwyższe miejsce w zawodach tej rangi osiągnął w 2001 w Engelbergu, zajmując 31. lokatę. W kwalifikacjach do drugiego konkursu Turnieju Czterech Skoczni w Garmisch-Partenkirchen w sezonie 2000/2001 zajął drugie miejsce. W samym konkursie zajął miejsce pod koniec stawki.
Jest jedynym w historii kirgiskim skoczkiem narciarskim, a tym samym rekordzistą tego kraju w długości skoku. W 2002 podczas treningu w Innsbrucku skoczył 124 metry. W 2003 roku zakończył sportową karierę. Jego osobistym trenerem był Pawieł Wasiljew.
Przebieg kariery Kazachstan Początki Jednym z jego pierwszych międzynarodowych startów był konkurs z cyklu Pucharu Europy w skokach narciarskich w sezonie 1992/1993Dwie ostatnie edycje Pucharu Europy FIS klasyfikuje jako dwie pierwsze edycje Pucharu Kontynentalnego).. 27 lutego 1993 (kiedy miał nieco ponad 18 lat i 4 miesiące) wystąpił w zawodach w niemieckim Titisee-Neustadt, w którym oddał skok na odległość 68 metrów. Otrzymał za ten występ 29 punktów i zajął 77. miejsce (nieznacznie wyprzedził trzech zawodników). Następnego dnia w Schönwaldzie zajął 67. miejsce po skoku na 70 metrów.
W sezonie 1993/1994 zanotował kilka występów. W styczniu wystąpił w zawodach Pucharu Kontynentalnego w Willingen, w których zajmował 50. i 48. miejsce. Pierwszą dużą imprezą, w której Czwykow brał udział, były mistrzostwa świata juniorów w austriackim Breitenwang. 27 stycznia w konkursie drużynowym zajął 11. miejsce (startowało 17 ekip) po skokach na 73,5 i 64,5 m. Był drugim najlepszym zawodnikiem w swojej drużynieSkład ekipy: Dmitrij Czwykow, Pawieł Gajduk, Aleksandr Korobow i Ilja Zawgorodny. W konkursie indywidualnym zajął 29. miejsce. W połowie lutego wystąpił jeszcze w dwóch konkursach Pucharu Kontynentalnego, jednak zajął w nich dalsze miejsca.
W następnym sezonie zanotował sześć startów w Pucharze Kontynentalnym. Najwyższe miejsca zajął w Zakopanem, gdzie był 43., oraz w Lahti, gdzie uplasował się na 49. miejscu. 20 lutego 1995 wystąpił w indywidualnym konkursie uniwersjady w Hiszpanii, w którym zajął 13. miejsce. We wrześniu tego samego roku odpadł w kwalifikacjach do Letniej Grand Prix.
Od 1995 do 1998 thumb|Mühlenkopfschanze zimą 2008 roku. To tutaj Czwykow wywalczył jedynie w swojej karierze podium Pucharu Kontynentalnego (styczeń 1996). Kolejny sezon przyniósł Kazachowi pierwsze sukcesy. W pierwszym międzynarodowym starcie zajął 43. pozycję w Pucharze Kontynentalnym w Lauschy, jednak już następnego dnia (10 grudnia 1995) na Inselbergschanze zdobył swoje pierwsze punkty PK, zajął bowiem 28. miejsce i zdobył trzy punkty do klasyfikacji tego cyklu. W drugi dzień Świąt Bożego Narodzenia zajął wysokie szóste miejsce w PK w Sankt Moritz. Występy te dały mu możliwość startu podczas 44. Turnieju Czterech Skoczni.
Przeszedł przez kwalifikacje w Oberstdorfie. W swoim debiucie zarówno w TCS jak i Pucharze Świata, zajął 45. miejsce po skoku na 95,5 m. Na tym turnieju wystąpił jeszcze w konkursie w Bischofshofen, w którym zajął 47. miejsce (do poprzednich dwóch nie zdołał się zakwalifikować). W końcowej klasyfikacji TCS zajął 63. miejsce z notą łączną 147,1 pkt. Po tych startach wystąpił w czterech kolejnych konkursach PK, w których trzykrotnie punktował. Największy sukces odniósł jednak w Willingen, w którym po skokach na 122 i 109 metrów uplasował się na trzecim miejscu. Było to jego pierwsze i ostatnie podium zawodów z tego cyklu.
Na początku lutego 1996 wystąpił w drużynie na zimowych igrzyskach azjatyckich w Harbinie w Chinach. W nieoficjalnych konkursach skoków narciarskich (skoki były dyscypliną pokazową) Czwykow zdobył dwa złote medale: indywidualnie (po skokach na 83,5 i 79,5 m) oraz drużynowoSkład ekipy: Dmitrij Czwykow, Aleksandr Kołmakow, Maksim Połunin, Andriej Wierwiejkin. Po niemal miesięcznej przerwie wystartował w kolejnych pięciu konkursach PK, we wszystkich zdobywając punkty. W Schönwaldzie był bliski kolejnego podium, jednak zajął czwarte miejsce ze stratą 2,5 pkt. do trzeciego Dirka Else. Ponadto zajął szóste miejsce w Titisee-Neustadt. Z dorobkiem 264 punktów zajął 30. miejsce w łącznej klasyfikacji tego cyklu.
W tym samym roku w periodzie letnim dwukrotnie wystąpił w kwalifikacjach do konkursów Letniej Grand Prix, jednak w obu nie awansował do konkursu głównego. W sezonie 1996/1997 nie wystąpił w żadnych zawodach FIS. Kolejne starty zanotował w sierpniu 1997 roku w zawodach PK w ZakopanemWówczas nie było podziału na Zimowy Puchar Kontynentalny i Letni Puchar Kontynentalny.. W obu konkursach zdobył punkty (w pierwszym był dwunasty, zaś w drugim szósty). W swoich kolejnych pięciu startach poszło mu nieco gorzej, gdyż w każdych zawodach odpadał w kwalifikacjach (raz w LGP, dwukrotnie w PK i trzykrotnie w PŚ). 21 grudnia zajął 41. miejsce w zawodach Pucharu Świata w Engelbergu. Na przełomie lat 1997/1998 wystąpił w swoim drugim już Turnieju Czterech Skoczni. Trzykrotnie zakwalifikował się do konkursów głównych, jednak za każdym razem zajmował lokaty pod koniec stawki. Zgromadził łącznie 190,9 pkt., co dało mu 54. miejsce w klasyfikacji generalnej. 11 stycznia 1998 roku osiągnął najlepszy dotychczasowy wynik w PŚ; zajął 37. miejsce w Ramsau. Ponadto zakwalifikował się na Zimowe Igrzyska Olimpijskie 1998 w Nagano.
W indywidualnym konkursie na skoczni normalnej zajął 30. miejsce po skokach na 79 i 75 metrów. Na dużej skoczni zajął dalsze, 49. miejsce (skoczył 101,5 metra). W konkursie drużynowym na dużej skoczni zajął 11. miejsceSkład ekipy: Dmitrij Czwykow, Stanisław Filimonow, Pawieł Gajduk, Aleksandr Kołmakow.. Były to jego ostatnie starty w tym sezonie.
Ostatni sezon w barwach kazachskich Na przełomie lipca i sierpnia 1998 wystąpił w czterech konkursach PK. Punkty zdobył tylko raz, a miało to miejsce w Oberstdorfie, gdzie zajął 24. miejsce. W zawodach LGP startował czterokrotnie, w tym trzykrotnie występując w konkursach głównych. Najbliżej zdobycia punktów był w Hinterzarten, gdzie zajął 33. miejsce. Był to jego najlepszy wynik w karierze w zawodach z tego cyklu.
W październiku zwyciężył w zawodach o Puchar Ministra Obrony Kazachstanu, skacząc 70 metrów (wyprzedził Maksima Połunina i Stanisława Filimonowa).
Od początku sezonu zimowego startował w Pucharze Świata, jednak sześciokrotnie odpadał w kwalifikacjach (zawody odbywały się od 5 do 20 grudnia). W drugi dzień świąt skakał w PK w Sankt Moritz, w którym zajął 16. miejsce. Wystąpił też kolejnym Turnieju Czterech Skoczni.
Dwukrotnie zakwalifikował się do konkursów głównych, jednak zajmował miejsca pod koniec stawki. W łącznej klasyfikacji tego prestiżowego turnieju zajął 53. miejsce. Po TCS wystąpił w Pucharze Świata w Engelbergu, w którym odpadł w kwalifikacjach.
Swoje ostatnie starty w barwach Kazachstanu zanotował podczas mistrzostw świata w 1999 w Ramsau. Na skoczni normalnej zajął 62. miejsce, a na skoczni dużej był na 54. pozycji. W konkursie drużynowym Kazachowie zajęli ostatnie, 12. miejsceSkład ekipy: Dmitrij Czwykow, Stanisław Filimonow, Pawieł Gajduk, Maksim Połunin..
Kirgistan (od 1999) W 1999 roku w wyniku konfliktu z trenerem kadry narodowej (był nim wówczas Andriej Wierwiejkin) postanowił opuścić kadrę narodową, przyjął niebawem kirgiskie obywatelstwo i zaczął reprezentować ten kraj na arenie międzynarodowej.
thumb|Gross-Titlis-Schanze latem 2003. Na tej skoczni Dmitrij Czwykow był najbliżej zdobycia punktów w Pucharze Świata (31. miejsce w grudniu 2001). Pierwszym startem w barwach Kirgistanu był Puchar Świata w Villach 12 grudnia 1999. Czwykow nie przeszedł jednak kwalifikacji. Podobnie było w trzech konkursach Turnieju Czterech Skoczni. Po nieudanych występach w TCS zdobył dla Kirgistanu pierwsze punkty w Pucharze Kontynentalnym. 6 stycznia 2000 zajął 22. miejsce w Engelbergu. Trzy dni później uzyskał 40. miejsce w zawodach Pucharu Świata w tej samej miejscowości.
12 sierpnia 2000 w Villach zajął 39. miejsce w zawodach Letniej Grand Prix. 27 sierpnia odniósł jeden ze swoich największych sukcesów w barwach Kirgistanu, zajął bowiem szóste miejsce w zawodach PK w Winterbergu. W pierwszym zimowym starcie w sezonie 2000/2001, uplasował się na 29. miejscu w PK w Sankt Moritz.
W kwalifikacjach do czterech konkursów TCS 2000/2001 odpadał aż trzykrotnie. Największy sukces odniósł jednak w Garmisch-Partenkirchen. W kwalifikacjach zajął wysokie, drugie miejsce i w rozgrywce KO trafił na Tommy’ego Ingebrigtsena z Norwegii. Kirgiz skoczył jednak tylko 99 metrów, przegrał z Norwegiem i zajął 41. miejsce.
W tym samym sezonie wystąpił na mistrzostwach świata w Lahti. Nie przeszedł kwalifikacji na dużym obiekcie, na normalnym zajął 34. miejsce po skoku na 75,5 m.
Po zakończeniu sezonu Czwykow wyjechał na trzy miesiące do Stanów Zjednoczonych. Jego celem było uzyskanie środków finansowych, dzięki którym mógł startować w zawodach w sezonie 2001/2002. Pracował tam jako kierowca limuzyny.
Swój ostatni sezon w karierze rozpoczął w lipcu 2001 w Villach. Zajmował jednak 40. i 41. miejsca w zawodach PK. Lepiej spisał się 11 sierpnia w Hinterzarten, w którym zajął 34. miejsce w zawodach Letniej Grand Prix (dzień wcześniej wygrał pierwszy z trzech oficjalnych treningów). W pozostałych konkursach poszło mu gorzej.
Period zimowy rozpoczął od 41. miejsca w zawodach Pucharu Świata w Villach. 15 i 16 grudnia osiągnął swoje życiowe wyniki w konkursach PŚ. W pierwszych zawodach uplasował się na 35. miejscu, zaś dzień później zajął 31. miejsce. Uzyskał jeszcze 44. miejsce w PŚ w Val di Fiemme i 39. miejsce w PK w Sankt Moritz.
W 50. TCS tylko raz przeszedł kwalifikacje. W kwalifikacjach zajął wysokie, 14. miejsce i trafił na Roara Ljøkelsøya. W pierwszej serii konkursowej uzyskał jednak 109,5 m i zajął 42. miejsce.
Zakwalifikował się na Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2002. Na normalnej skoczni zajął 41. miejsce po skoku na 85 metrów, a na dużym obiekcie zajął nieco lepszą, 39. lokatę (skoczył 113 metrów). Niecały rok później Czwykow po raz ostatni wystąpił w międzynarodowych zawodach. Na Zimowych Igrzyskach Azjatyckich 2003 zajął 10. miejsce na skoczni normalnej (skakał 78,5 oraz 85 metrów). Kirgiz był również zgłoszony do mistrzostw świata w 2003, jednak nie wystąpił w żadnym konkursie.
Po zakończeniu kariery Pod koniec 2003 został wybrany wiceprezydentem Kazachskiej Federacji Skoków Narciarskich i Kombinacji Norweskiej. W Kazachstanie został wyróżniony tytułem mistrza sportu klasy międzynarodowej.
Osiągnięcia Źródło: Wyniki Zawodnika
Igrzyska olimpijskie Indywidualnie 1998 Nagano/Hakuba–30. miejsce (K-90), 49. miejsce (K-120), 11. miejsce (drużyna, K-120)2002 Salt Lake City/Park City–41. miejsce (K-90), 39. miejsce (K-120)
Starty w konkursach igrzysk olimpijskich – szczegółowo