Tadeusz Mieczysław Broś (ur. 28 października 1949 w Wałbrzychu, zm. 27 października 2011 w Markach) – polski dziennikarz telewizyjny, aktor, reżyser i prezenter.
Życiorys Syn Mieczysława i Marii Wandy. Podjął studia na PWST w Krakowie, lecz ich nie ukończył. Na pierwszym roku studiów zagrał w filmie pt. Jeszcze słychać śpiew i rżenie koni.... Grał w Teatrze Ziemi Pomorskiej w Grudziądzu. W latach 1972–1973 występował w Teatrze Dramatycznym im. Jerzego Szaniawskiego w Wałbrzychu. Przystąpił do aktorskiego egzaminu eksternistycznego w Ministerstwie Kultury i Sztuki, który zdał ze specjalizacją estradową. Był członkiem Zespołu Reprezentacyjnego Warszawskiego Okręgu Wojskowego Desant. Występował na Festiwalu Piosenki Żołnierskiej w Kołobrzegu. Wyreżyserował widowisko dla dzieci pt. Żołnierskie Przygody Tomaszka Pogody. Poprowadził wybory Miss Polonia i koncert festiwalowy w Opolu.
W TVP prowadził program Teleferie. Przez dwa lata występował w programie Sobótka. Prowadził program o kulisach teatru pt. Klub bez kurtyny. Od 1980 do początku lat 90. XX wieku był, z przerwami, głównym prowadzącym programu Teleranek.
W 1990 zapisał się na zaoczne studia na Wydział Realizacji Telewizyjnej w PWSFTViT w Łodzi i skończył je, otrzymując dyplom i uprawnienia do reżyserowania w telewizji. Następnie zajmował się reżyserią koncertów i festiwali, głównie dziecięcych i młodzieżowych, był także dyrektorem Ogólnopolskiego Festiwalu Piosenki Dzieci i Młodzieży Specjalnej Troski w Ciechocinku.
Wraz z grupą Papa Dance zaśpiewał popularną piosenkę Teleranka pt. „Na dzień dobry jestem dobry”. Wystąpił w koncercie na warszawskim Stadionie Dziesięciolecia w widowisku dla dzieci pt. Smurfy Dzieciom. Występował w Teatrze Syrena, gdzie był także asystentem literackim. Potem był redaktorem naczelnym Roweru Błażeja w TVP.
W 2000 zakończył pracę w Telewizji Polskiej. W 2005 na zlecenie TVP zrealizował dokument Centralny, czyli królowie życia poruszający problematykę młodzieży pochodzącej z patologicznych rodzinfilmpolski.pl. Od czerwca 2008 pracował jako taksówkarz, później też wykonywał zawód telemarketera. Był pierwszym, który zgłosił wniosek o upadłość konsumencką. Jego zarobki nie pokrywały nawet odsetek od olbrzymiego długu.
Zmagał się z chorobą alkoholową. Zmarł dzień przed swoimi 62. urodzinami, 27 października 2011 w Markach k. Warszawy. Został pochowany 31 października 2011 na cmentarzu w podkrakowskiej Korzkwi.
W 2013, nakładem wydawnictwa Replika, ukazała się książka (wywiad rzeka z Tadeuszem Brosiem) Anity Czupryn i Pawła Brzozowskiego pt. Tadeusz Broś Sorry Batory, czyli Przypadki Pana Teleranka ().
Odznaczenia W 1988 został Kawalerem Orderu Uśmiechu, otrzymując legitymację z numerem 340.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Absolwenci Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi Kategoria:Polscy dziennikarze telewizyjni Kategoria:Polscy aktorzy filmowi Kategoria:Polscy aktorzy teatralni Kategoria:Polscy reżyserzy telewizyjni Kategoria:Ludzie związani z Warszawą Kategoria:Osobowości telewizyjne związane z TVP Kategoria:Odznaczeni Orderem Uśmiechu Kategoria:Ludzie urodzeni w Wałbrzychu Kategoria:Urodzeni w 1949 Kategoria:Zmarli w 2011