Fluorek uranu(VI), – nieorganiczny związek chemiczny z grupy fluorków. Wykorzystywany jest w procesie wzbogacania uranu.
Występuje w formie szarych kryształów. Wysoce toksyczny, reaguje z wodą (tworząc żrący i toksyczny kwas fluorowodorowy), wykazuje właściwości korodujące w kontakcie z wieloma metalami. W reakcji z glinem (aluminium) tworzy podobnie jak tlen warstwę pasywną fluorku , która zabezpiecza przed dalszą korozją metalu.
Otrzymywanie Sproszkowana ruda uranu – (uraninit) lub Yellowcake – jest poddawana działaniu kwasu azotowego tworząc azotan uranylu . Mieszaninę poddaje się ekstrakcji w celu wydzielenia czystego związku, który następnie poddany działaniu amoniaku tworzy sól kwasu uranowego – uranian amonu . Pod wpływem wodoru zachodzi redukcja do tlenku uranu (), który pod wpływem fluorowodoru tworzy fluorek uranu(IV) (). Utleniając tetrafluorek fluorem uzyskuje się produkt końcowy – fluorek uranu(VI) ().
Zastosowanie we wzbogacaniu paliwa jądrowego Uran wzbogacany jest przy użyciu dwóch podstawowych metod: wirowanie frakcjonujące przy użyciu szybkoobrotowych wirówek wzbogacających działających na zasadzie sił odśrodkowych oraz w procesie dyfuzji frakcjonującej wykorzystującej błony półprzepuszczalne.
Koszt energetyczny wzbogacania Dyfuzja frakcjonująca zużywa około 60 razy więcej energii niż wirowanie frakcjonujące, jednak nawet wtedy koszt energii zużytej przez dyfuzję to zaledwie 4% uzyskiwanej energii podczas reakcji rozszczepienia jąder uranu U235 w reaktorze atomowym.
Przypisy
Uranu(VI), Fluorek Kategoria:Związki uranu