thumb|250px|Kościół Św. Wawrzyńca thumb|250px|Domy w Brzostowie thumb|250px|Domy w Brzostowie Brzostów (do 1945 niem. Brostau) – dzielnica włączona w 1984 roku w granice Głogowa.
Osiedle składa się z zabudowy jednorodzinnej, na jego terenie znajduje się zakład karny, oraz największy głogowski cmentarz. Firma Polimeni zainteresowana była postawieniem „Galerii Głogowskiej” w Brzostowie, jednakże z budowy zrezygnowano z powodu protestu miejskich handlarzy i rolników.
Nazwa Nazwa pochodzi od staropolskiego określenia na gatunek drzewa Wiąz górski – brzost. Wieś wzmiankowana w 1175 roku pod nazwą Ubrezte (u brzostu), kiedy to książę Bolesław I założył tu ogrody. Miejscowość została wymieniona w staropolskiej, zlatynizowanej formie Wrezt w łacińskim dokumencie wydanym 10 sierpnia 1201 roku przez kancelarię papieża Innocentego III w Segni.
W 1295 w kronice łacińskiej Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis (pol.„Księdze uposażeń biskupstwa wrocławskiego”) miejscowość wymieniona jest w zlatynizowanej formie BrustowLiber fundationis episcopatus Vratislaviensis onlineH. Markgraf, J. W. Schulte, „Codex Diplomaticus Silesiae T.14 Liber Fundationis Episcopatus Vratislaviensis”, Breslau 1889. Nazwa została później zgermanizowana na Brostau. Obecna nazwa została administracyjnie zatwierdzona 12 listopada 1946Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości ().
Historia W 1290 roku książę Henryk III darował ją miastu Głogów. W 1488 roku książę Jan II Szalony spalił ją, aby nie zdobyły jej wojska czeskie. W 1806 roku w Brzostowie kwaterowały wojska francuskie, tu również w 1813 roku podpisano kapitulację po długotrwałym oblężeniu wojsk francuskich przez Prusaków. W 1892 roku wybudowano szkołę, w której budynku w 1945 roku mieściła się pierwsza głogowska szkoła powszechna i pierwsza szkoła zawodowa. Z uwagi na katastrofalne zniszczenia Głogowa po oblężeniu w 1945 i brak odpowiednich budynków w mieście, w Brzostowie mieścił się pierwszy powiatowy komitet PPRHieronim Szczegóła, Początki władzy ludowej w powiecie głogowskim, w: Zeszyty Lubuskie, nr 6/1969, Lubuskie Towarzystwo Kultury, Zielona Góra, 1969, s.78. 20 kwietnia 1958 roku z inicjatywy Kazimierza Ludwisiaka i Wilhelma Grzegolińskiego powstała jednostka Ochotniczej Straży Pożarnej. W 1995 roku podczas budowy instalacji kanalizacyjnej odkryto drewniane rury wodociągowe powstałe na przełomie średniowiecza/renesansu lub w okresie renesansu, z których niektóre nadal są wykorzystywane. Tu też na początku XX wieku mieściło się jedno z 3 ujęć wody pitnej dla miasta Głogowa.
W latach 1954–1958 wieś należała i była siedzibą władz gromady Brzostów, po jej zniesieniu w gromadzie Ruszowice.
Zabytki Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisane są obiekty: układ urbanistyczny wsi, z l. 1806–1814 kościół fil. pw. św. Wawrzyńca, z 1502 r., XVII w., 1804 r. cmentarz przy kościele murowane domy z przełomu XVIII/XIX wieku ozdobione wolutami: dom, ul. Okrężna 15 (d. 14), z XVIII/XIX w. dom, ul. Okrężna 25 (d. 7), z XVIII/XIX w.
Granice osiedla Północ – Nadodrze Południe – Kopernik Wschód – Kopernik, Kościuszki, Chrobry Zachód – Ruszowice
Przypisy
Bibliografia
Górniak Marek Robert: Brzostów, w: Encyklopedia Ziemi Głogowskiej. Zeszyt 38, Towarzystwo Ziemi Głogowskiej, Głogów 1996 (wersja elektroniczna) Dobrowolski Aleksander: Brzostów – drewniana instalacja wodociągowa odkryta w 1995 r., w: Encyklopedia Ziemi Głogowskiej. Zeszyt 50, Towarzystwo Ziemi Głogowskiej, Głogów 1999 (wersja elektroniczna)
Brzostów