Stanisław Egbert Koźmian (ur. 21 kwietnia 1811 we Wronowie, zm. 23 kwietnia 1885 w Poznaniu) – polski tłumacz, autor przekładów utworów Williama SzekspiraWszystkie XIX-wieczne edycje przekładów Stanisława Egberta Koźmiana oraz omówienie jego sylwetki i dorobku przekładowego dostępne są w cyfrowym repozytorium Polski Szekspir UW..

Życiorys Urodził się w 1811 we Wronowie. Jego rodzina należała do osiadłego na Lubelszczyźnie średnio-zamożnego ziemiaństwa o silnych tradycjach patriotycznych. Był synem Jana Koźmiana (1780–1818) i Wiktorii z Mikuliczów-Radeckich (1789–1853). Miał troje rodzeństwa: Jana (1814–1877), Seweryna (1816–1863) oraz Zofię (1818–1907), po mężu Przewłocką. Dziadek ze strony ojca, Andrzej Alojzy Koźmian herbu Nałęcz, był sędzią ziemskim. Był bratankiem Kajetana Koźmiana i Józefa Szczepana Koźmiana.

Po powstaniu listopadowym został zmuszony do emigracji, uciekł do Anglii, gdzie zajął się pracami nad dziełami Williama Szekspira, a także zbieraniem pomocy finansowej dla innych emigrantów. W 1849 otrzymał prawo zamieszkania w Poznańskiem, w 1851 nabył majątek Przylepki koło Śremu, a w 1867 przeniósł się na stałe do PoznaniaWybór Jan Data, Listy z Poznania. Wybór felietonów z drugiej połowy XIX wieku, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań, 1988, s. 183-184, .. W 1875 wraz z Józefem Paszkowskim i Leonem Ulrichem wydał Dzieła dramatyczne Williama Shakespeare (Szekspira), dzięki którym cała trójka stała się szeroko znanaShakespeare in Poland: Translations.. Przy pracy nad tym zbiorem pomagał Józef Ignacy Kraszewski.

Był redaktorem czasopism literackich Przegląd Poznański oraz Pokłosie. Zbieranka literacka na korzyść sierot (wraz z Edmundem Bojanowskim). Dzięki niemu, utwory, które (ze względu na konserwatywny profil pisma) nie znalazły się w Przeglądzie, trafiały do Pokłosia. Redakcja Pokłosia prowadzona była w korespondencji między Grabonogiem (w którym administrował Bojanowski), a Przylepkami Koźmiana.

W 1863 wyraźnie dystansował się od organizacji narodowej, reprezentując kierunek ultrakatolicki i konserwatywny, będąc wyraźnym przeciwnikiem idei liberalnych. Od 1875 pozostawał w spółce wydającej „Kurier Poznański”. Po śmierci Karola Libelta mianowany został prezesem Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, którego działalność wyraźnie ożywił.

Zobacz też Ignacy Hołowiński

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne Publikacje Stanisława Egberta Koźmiana w bibliotece Polona

Kategoria:Polscy tłumacze literatury angielskojęzycznej Kategoria:Powstańcy listopadowi Kategoria:Prezesi Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk Kategoria:Urodzeni w 1811 Kategoria:Zmarli w 1885 Stanisław