Primož Peterka (ur. 28 lutego 1979 w Lublanie) – słoweński skoczek narciarski i trener tej dyscypliny sportu, brązowy medalista olimpijski oraz brązowy medalista mistrzostw świata, dwukrotny medalista mistrzostw świata juniorów.
Jest także dwukrotnym zdobywcą Pucharu Świata w skokach, zwycięzcą Pucharu Świata w lotach, zwycięzcą 45. Turnieju Czterech Skoczni oraz zdobywcą Pucharu KOP.
Jego brat Uroš również był skoczkiem narciarskim.
W styczniu 2019 r. został trenerem reprezentacji Turcji w skokach narciarskich, którym był do wiosny 2019 r..
Kariera Trenował w SK Triglav Kranj. W Pucharze Świata zadebiutował 4 stycznia 1996 na Bergisel w Innsbrucku, podczas 44. Turnieju Czterech Skoczni, zajmując 8. miejsce i zdobywając pierwsze punkty klasyfikacji generalnej sezonu 1995/96. Punktował również w trzech kolejnych konkursach, a 27 stycznia 1996 - na Wielkiej Krokwi w Zakopanem - po raz pierwszy wygrał konkurs PŚ, wyprzedzając dwóch Austriaków: Andreasa Goldbergera i Reinharda Schwarzenbergera. Następnego dnia uplasował się na 2. pozycji, wyprzedzony przez Goldbergera. Kolejnym jego startem były mistrzostwa świata juniorów w Asiago, gdzie indywidualnie zajął 2. miejsce za Michaelem Uhrmannem, a wraz z kolegami z reprezentacji zdobył brązowy medal w konkursie drużynowym. Dobrą passę kontynuował po powrocie do Pucharu Świata, wystartował siedmiokrotnie i za każdym razem zdobywał punkty. Przy tym 1 marca w fińskim Lahti zajął 3. miejsce, dwa dni później w tej samej miejscowości był drugi, a 13 marca w Falun był najlepszy. Dało mu to 10. miejsce w klasyfikacji generalnej.
Najlepsze wyniki osiągnął jednak w sezonie 1996/97. Rywalizację rozpoczął od zajęcia 4. i 10. miejsca w dwóch pierwszych konkursach w Lillehammer. Następne starty miały miejsce w Ruce w dniach 7 i 8 grudnia 1996. Udział w pierwszych zawodach zakończył już na pierwszej serii, zajmując ostatecznie 39. miejsce. Jednak w drugim konkursie zaprezentował się znacznie lepiej, zwyciężając z wyraźną przewagą nad Norwegiem Lasse Ottesenem i Takanobu Okabe z Japonii. W dwunastu kolejnych startach Peterka nie opuszczał czołowej dziesiątki zawodów, z czego dziesięciokrotnie stawał na podium. W czeskim Harrachovie zajął drugie miejsce 14 grudnia, a następnego dnia był najlepszy. Zwyciężył także w klasyfikacji końcowej 45. edycji Turnieju Czterech Skoczni po tym, jak był siódmy w Oberstdorfie, pierwszy w Garmisch-Partenkirchen, drugi w Innsbrucku oraz trzeci w Bischofshofen. Wygrał także oba konkursy w szwajcarskim Engelbergu w dniach 11 i 12 stycznia, w Willingen był trzeci i piąty, a na początku lutego zajął trzecie i pierwsze miejsce podczas lotów w Tauplitz. Mimo znakomitej formy prezentowanej w zawodach PŚ, na mistrzostwach świata w Trondheim w 1997 roku Słoweniec zawiódł. W indywidualnych startach był trzynasty na dużej skoczni, a na normalnej zajął dopiero 31. miejsce. W konkursie drużynowym Słoweńcy z Peterką w składzie zajęli szóste miejsce. Pierwszy konkurs PŚ po mistrzostwach Primož zakończył na 44. miejscu. W pozostałych konkursach pierwszej edycji Turnieju Nordyckiego spisywał się lepiej, zajmując kolejno trzecie miejsce w Kuopio, pierwsze w Falun i szesnaste w Oslo. W klasyfikacji końcowej zajął szóstą pozycję. Na zakończenie sezonu w Planicy 22 i 23 marca 1997 był czwarty oraz drugi w lotach. Ostatecznie triumfował w klasyfikacji generalnej zarówno Pucharu Świata w skokach jak i w lotach, zdobył ponadto Puchar KOP.
Wysoką formę prezentował także w sezonie 1997/98. Na inaugurację sezonu był dziewiąty i ósmy w Lillehammer. Już w trzecich zawodach cyklu, 6 grudnia 1997 roku we włoskim Predazzo był trzeci, 8 grudnia w Villach zajął drugie miejsce, a 12 grudnia w Harrachovie ponownie stanął na najniższym stopniu podium. Podczas konkursów w Engelbergu 20 i 21 grudnia pierwszego dnia ukończył zawody na 36. miejscu. Drugiego dnia poprawił się i zajął drugie miejsce, ustępując tylko Japończykowi Masahiko Haradzie. 46. Turniej Czterech Skoczni zaczął od zajęcia ostatniego, 50. miejsca w Oberstdorfie. W Ga-Pa był szósty, w Innsbrucku ósmy, jednak w Bischofshofen znowu nie awansował do drugiej serii, zajmując ostatecznie 36. miejsce. W efekcie zajął 22. pozycję w klasyfikacji końcowej. 17 stycznia w Zakopanem zajął 17. miejsce, a dzień później wygrał, wyprzedzając Kazuyoshiego Funakiego z Japonii oraz Niemca Svena Hannawalda. Na mistrzostwach świata w lotach w Oberstdorfie uplasował się na szóstej pozycji. Podczas igrzysk olimpijskich w Nagano także nie zdobył medalu. Indywidualnie był piąty na dużej i szósty na normalnej skoczni. Drużynowo Słoweńscy skoczkowie uplasowali się na dziesiątym miejscu. W kolejnych zawodach PŚ 28 lutego i 1 marca w Vikersund był piąty i czwarty, a 4 marca w Kuopio był drugi za Andreasem Widhölzlem z Austrii. W klasyfikacji końcowej 2. Turnieju Nordyckiego zajął dziesiąte miejsce, mimo że zwyciężył w trzech z pięciu konkursów (Lahti, Falun i Oslo). W pozostałych konkursach był jedenasty w Lahti, a szanse na dobre miejsce stracił 13 marca w Trondheim, gdzie zajął 44. miejsce. Sezon zakończył zajmując drugie i siódme miejsce w konkursie na skoczni dużej w Planicy, co wystarczyło, by po raz drugi z rzędu sięgnąć po Kryształową Kulę. Zajął także trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej sezonu 1997/1998 Pucharu Świata w lotach. Do dziś jest najmłodszym w historii zawodnikiem który dwa razy z rzędu zwyciężył w klasyfikacji generalnej PŚ (sukces ten osiągnął wówczas gdy miał 19 lat).
Po sezonie 1997/1998 nastąpiło załamanie formy Słoweńca. W sezonach 1998/1999, 1999/2000, 2000/2001 i 2001/2002 ani razu nie stanął na podium i tylko raz znalazł się w czołowej dziesiątce - 29 listopada 1998 w Lillehammer był ósmy. W tym czasie wystartował na mistrzostwach świata w Ramsau, gdzie indywidualnie zajmował odległe miejsca, a w drużynie był piąty. 17 marca 2000 roku w Planicy skoczył 212 metrów, co jest jego rekordem życiowym. Na igrzyskach w Salt Lake City w 2002 roku wypadł lepiej, plasując się na dziesiątej pozycji na normalnej skoczni, a na dużym obiekcie był piętnasty. Na tych samych igrzyskach wspólnie z Damjanem Frasem, Robertem Kranjcem i Peterem Žontą wywalczył brązowy medal w konkursie drużynowym. W tym samym roku wystąpił także na mistrzostwach świata w lotach w Harrachovie, zajmując dwunaste miejsce.
Do formy powrócił w sezonie 2002/2003. Zaczął od zwycięstwa w Ruce 29 listopada 2002, a 30 listopada był trzeci za Widhölzlem i reprezentantem gospodarzy - Janne Ahonenem. W kolejnych sześciu konkursach plasował się w drugiej dziesiątce. W 51. Turnieju Czterech Skoczni był siódmy w Oberstdorfie, pierwszy w Garmisch-Partenkirchen, piętnasty w Innsbrucku i ósmy w Bischofshofen, co dało mu piąte miejsce w klasyfikacji końcowej. Zwycięstwo w Ga-Pa 1 stycznia 2003 było ostatnim podium Pucharu Świata w jego karierze. Następnie był czwarty w Libercu oraz szósty i czwarty w Zakopanem 18 i 19 stycznia. Jego najlepsze wyniki w końcówce sezonu to czwarte miejsce w Sapporo 26 stycznia oraz ósme i siódme miejsce w Willingen w dniach 8 i 9 lutego. Wystąpił także na mistrzostwach świata w Val di Fiemme, gdzie był piętnasty na dużej skoczni oraz osiemnasty na normalnej. W konkursie drużynowym Słoweńcy po raz kolejny zajęli szóste miejsce.
Po tym sezonie nie odnosił już żadnych sukcesów w Pucharze Świata. W 2006 roku na igrzyskach olimpijskich w Turynie indywidualnie plasował się w okolicach 30. miejsca, a w konkursie drużynowym wraz z kolegami z reprezentacji zajął 10. miejsce. Niewiele lepiej Słoweniec wypadł na mistrzostwach świata w lotach w Tauplitz, gdzie zajął 26. miejsce indywidualnie, a w drużynie był piąty. Rok wcześniej, na mistrzostwach świata w Oberstdorfie osiągnął swój ostatni sukces, wraz z Jure Bogatajem, Rokiem Benkoviciem i Jernejem Damjanem zdobywając brązowy medal w konkursie drużynowym na normalnej skoczni. Na dużym obiekcie Słoweńcy w tym samym składzie zajęli czwarte miejsce. Ostatnią dużą imprezą w jego karierze były mistrzostwach świata w lotach w Oberstdorfie w 2008 roku, gdzie zajął 28. miejsce w konkursie indywidualnym, a w konkursie drużynowym Słoweńcy zajęli przedostatnie, 12. miejsce.
Ostatnie punkty zdobył 16 stycznia 2009 w Zakopanem, gdzie zajął 23. miejsce. Ostatni oficjalny występ w zawodach PŚ zaliczył niedługo później, 8 lutego 2009 roku, gdzie uplasował się na 37. pozycji. Od tej pory startował tylko w Pucharze Kontynentalnym i zawodach FIS Cup. Dnia 13 marca 2011 ogłosił, iż po sezonie zakończy swoją zawodniczą karieręSkijumping.pl: Primož Peterka kończy karierę .
Igrzyska olimpijskie Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca6.11 lutego1998 NaganoSkocznia normalna indywidualnie223,0 pkt11,5 pktJani Soininen5.15 lutego1998 NaganoSkocznia duża indywidualnie251,1 pkt21,2 pktKazuyoshi Funaki10.16 lutego1998 NaganoSkocznia duża drużynowoSkład zespołu: Primož Peterka, Miha Rihtar, Blaž Vrhovnik i Peter Žonta610,3 pkt322,7 pktJaponia 10.10 lutego2002 Salt Lake CitySkocznia normalna indywidualnie240,5 pkt28,5 pktSimon Ammann15.13 lutego2002 Salt Lake CitySkocznia duża indywidualnie233,0 pkt48,4 pktSimon Ammann3.15px14 lutego2002 Salt Lake CitySkocznia duża drużynowoSkład zespołu: Damjan Fras, Primož Peterka, Robert Kranjec i Peter Žonta946,3 pkt27,8 pktNiemcy30.12 lutego2006 TurynSkocznia normalna indywidualnie215,0 pkt51,5 pktLars Bystøl34.18 lutego2006 TurynSkocznia duża indywidualnie92,0 pkt184,9 pktThomas Morgenstern10.20 lutego2006 TurynSkocznia duża drużynowoSkład zespołu: Rok Benkovič, Robert Kranjec, Primož Peterka i Jernej Damjan390,4 pkt593,6 pktAustria
Mistrzostwa świata Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca31.22 lutego1997 TrondheimSkocznia normalna indywidualnie114,5 pkt149,0 pktJanne Ahonen6.27 lutego1997 TrondheimSkocznia duża drużynowoSkład zespołu: Robert Meglič, Blaž Vrhovnik, Peter Žonta i Primož Peterka791,1 pkt164,2 pktFinlandia 13.1 marca1997 TrondheimSkocznia duża indywidualnie226,8 pkt25,3 pktMasahiko Harada36.21 lutego1999 RamsauSkocznia duża indywidualnie66,9 pkt196,5 pktMartin Schmitt5.23 lutego1999 RamsauSkocznia duża drużynowoSkład zespołu: Damjan Fras, Jure Radelj, Primož Peterka i Peter Žonta762,3 pkt226,6 pktNiemcy22.26 lutego1999 RamsauSkocznia normalna indywidualnie212,0 pkt43,0 pktKazuyoshi Funaki15.22 lutego2003 Val di FiemmeSkocznia duża indywidualnie242,8 pkt45,2 pktAdam Małysz6.23 lutego2003 Val di FiemmeSkocznia duża drużynowoSkład zespołu: Peter Žonta, Rok Benkovič, Primož Peterka i Robert Kranjec954,5 pkt92,4 pktFinlandia18.28 lutego2003 Val di FiemmeSkocznia normalna indywidualnie234,5 pkt44,5 pktAdam Małysz32.19 lutego2005 OberstdorfSkocznia normalna indywidualnie113,0 pkt143,0 pktRok Benkovič3.15px20 lutego2005 OberstdorfSkocznia normalna drużynowoSkład zespołu: Primož Peterka, Jure Bogataj, Rok Benkovič i Jernej Damjan929,5 pkt41,0 pktAustria24.25 lutego2005 OberstdorfSkocznia duża indywidualnie240,0 pkt73,2 pktJanne Ahonen4.26 lutego2005 OberstdorfSkocznia duża drużynowo1004,6 pkt132,7 pktAustria
Mistrzostwa świata w lotach Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca6.25 stycznia1998 OberstdorfLoty indywidualnie714,9 pkt61,5 pktKazuyoshi Funaki12.10 marca2002 HarrachovLoty indywidualnie310,5 pkt85,8 pktSven Hannawald31.22 lutego2004 PlanicaLoty indywidualnie120,4 pkt711,7 pktRoar Ljøkelsøy6.22 lutego2004 PlanicaLoty drużynowoSkład zespołu: Primož Peterka, Bine Zupan, Rok Benkovič i Robert Kranjec1503,4 pkt208,4 pktNorwegia26.14 stycznia2006 TauplitzLoty indywidualnie605,7 pkt182,3 pktRoar Ljøkelsøy5.15 stycznia2006 TauplitzLoty drużynowo1252,2 pkt245,7 pktNorwegia28.23 lutego2008 OberstdorfLoty indywidualnie649,2 pkt186,2 pktGregor Schlierenzauer12.24 lutego2008 OberstdorfLoty drużynowoSkład zespołu: Robert Kranjec, Jurij Tepeš, Primož Peterka i Jernej Damjan509,3 pkt1044,0 pktAustria
Mistrzostwa świata juniorów