Miejska Komunikacja Samochodowa w Krośnie Sp. z o.o. – przewoźnik świadczący usługi w zakresie pasażerskiego transportu zbiorowego. Działa od 1953 r. na obszarze miasta Krosna.
Historia komunikacji miejskiej w Krośnie thumb|Volvo 7900 Hybrid obsługujący linię "23" na Dworcu thumb|Autosan Sancity M09LE obsługujący linię "0" na DworcuKomunikacja miejska w Krośnie funkcjonuje od 1953. Na początku była to jedna linia, przejeżdżająca przez krośnieński rynek, kursująca na trasie Miejsce Piastowe – Potok. Obsługiwały ją dwa węgierskie autobusy Mavag. Komunikację w Krośnie organizował MKS. W drugiej połowie lat osiemdziesiątych krośnieńska komunikacja miejska przeżywała największy rozkwit. Autobusy MKS przejeżdżały rocznie 3,5 mln km, obsługiwały 18 linii miejskich i 23 linie podmiejskie, przewoziły 15 mln pasażerów rocznie, a zakład zatrudniał 250 osób.
Po 1989 w wyniku nagłego ograniczenia zatrudnienia w zakładach Krosna i okolicy, powstania wielu placówek handlowych oraz wskutek ciągłego wzrostu liczby osób korzystających z własnych pojazdów, radykalnie zmalało zapotrzebowanie na usługi komunikacji zbiorowej. W tym czasie dotowanie komunikacji musiały przejąć od budżetu centralnego samorządy lokalne. Gminie Krosno nie udało się zawrzeć trwałego porozumienia dotyczącego wspólnego dotowania MKS z gminami przez niego obsługiwanymi. W sytuacji, gdy obowiązek ten spoczął tylko na Gminie Krosno, postanowiła ona zrestrukturyzować zakład.
Uchwałą Rady Miejskiej w Krośnie ZMKS od 1 stycznia 1992 został wyodrębniony ze struktury MPGK i otrzymał status zakładu budżetowego. W budżecie miasta, począwszy od 1992, przeznaczano corocznie dotacje do ZMKS. Zmniejszenie popytu na usługi komunikacyjne oraz bardzo niska dotacja zmusiła zakład do podjęcia radykalnych kroków w celu obniżenia kosztów. Osiągnięto ten cel poprzez ograniczenie liczby obsługiwanych linii oraz obniżenie zatrudnienia. To ostatnie było możliwe dzięki sprywatyzowaniu stanowisk pracy kierowców. Rozpoczęli oni samodzielną działalność gospodarczą przewozu osób w komunikacji miejskiej. Kierowcy w całości realizowali rozkład jazdy, dzierżawiąc autobusy MZK. Zakład koordynował rozkład jazdy, nadzorował jego wykonanie, prowadził obsługę techniczną autobusów oraz kontrolę biletów.
Wskutek nałożonych na wykonawców w 1998 wielu obowiązków wymaganych prawem kierowcy musieli zrezygnować ze statusu przewoźników. Autobusy po okresie dzierżawy powróciły do zakładu, który wyposażył w nie kierowców. Wynagrodzeniem kierowcy jest umowny udział we wpływach ze sprzedaży biletów. Dla dalszego obniżenia kosztów zakład zmniejszał zatrudnienie oraz dzierżawił w latach 1998 do połowy 2002 stację obsługi. Dawało to stabilność kosztów, lecz ze względu na nieskuteczną ofertę usług dzierżawcy, koszty napraw rosły szybciej od założeń umowy. Ponieważ komunikacja miejska jest z uwagi na ulgi deficytowa to pokrycie własnymi wpływami, często ponad 90% kosztów, dawało w kolejnych latach wysokie pozycje zakładu w rankingu ogólnokrajowym.
W 2010 i 2011 roku przedsiębiorstwo przeprowadziło zmiany w systemie komunikacji: we wszystkich autobusach zainstalowano elektroniczny wyświetlacz, a na pętlach „Dworzec” i „Rondo” pojawiły się elektroniczne tablice z rozkładem. We wrześniu 2011 wdrożone zostały także specjalne bilety elektroniczne, które mają się stać docelowo Krośnieńską Kartą Miejską.
MKS posiada zajezdnię mieszczącą się w dzielnicy Zawodzie przy ul. Fredry, w zaadaptowanych po wojnie do tego celu skonfiskowanych dawnych budynkach gospodarczych należących do klasztoru Franciszkanów. W latach 80. XX wieku podnoszony był w prasie temat budowy nowej zajezdni (miała powstać przy ul. Drzymały), jednak do dziś nie doczekała się ona realizacji.
Linie thumb|Tablica elektroniczna z najbliższymi odjazdami na przystanku "Mielczarskiego Dworzec" thumb|Tablica wewnętrzna z listą najbliższych przystanków w autobusie Autosan Sancity M09LE
MKS Krosno obsługuje 6 linii miejskich (A, B, E, EA, G, K) i 14 podmiejskich (0, 1, 2, 2A, 3, 4, 5, 7, 10, 11, 12, 16, 18, 20, 23)
W tabeli pogrubione są pętle znajdujące się na trasie linii.