Sikora jasnoskrzydła (Poecile atricapillus) – gatunek małego ptaka z rodziny sikor (Paridae), zamieszkujący Amerykę Północną (Kanada, USA). Przeważnie osiadły, choć przemieszcza się z wyższych wysokości na niższe. Nie jest zagrożony.
Podgatunki i zasięg występowania Wyróżnia się 9 podgatunków Poecile atricapillus: P. atricapillus turneri (Ridgway, 1884) – środkowa i południowa Alaska oraz północno-zachodnia Kanada; P. atricapillus occidentalis (S.F. Baird, 1858) – wybrzeża południowo-zachodniej Kanady i północno-zachodnich USA; P. atricapillus fortuitus (W.L. Dawson, 1909) – południowo-zachodnia Kanada i północno-zachodnie USA; P. atricapillus septentrionalis (E. Harris, 1846) – zachodnia i środkowa Kanada do środkowych USA; P. atricapillus bartletti (Aldrich & Nutt, 1939) – Nowa Fundlandia; P. atricapillus atricapillus (Linnaeus, 1766) – wschodnia Kanada do środkowych i północno-wschodnich USA; P. atricapillus garrinus (Behle, 1951) – zachodnio-środkowe USA; P. atricapillus nevadensis (Linsdale, 1938) – zachodnie USA; P. atricapillus practicus (Oberholser, 1937) – Appalachy.
Morfologia Długość ciała 12,3–14,6 cm, rozpiętość skrzydeł 18–20 cm, masa ciała 9,2–14 g. Charakterystyczna czarna czapka i śliniaczek o postrzępionym dolnym brzegu; policzki białe. Boki płowe. Biało obrzeżone pokrywy skrzydłowe.
Ekologia i zachowanie Środowisko Liściaste oraz mieszane zadrzewienia, zarośla wierzbowe i żywopłoty.
Rozród Gniazda zakłada w dziuplach (naturalnych, wykutych samodzielnie lub opuszczonych przez dzięcioły) i w skrzynkach lęgowych. W zniesieniu 1–13 jaj, są one białe z drobnymi czerwonawobrązowymi kropkami lub plamkami; ich inkubacja trwa 12–13 dni. Pisklęta przebywają w gnieździe przez 12–16 dni od wyklucia.
Pożywienie Wiosną, latem i jesienią 80–90% jej diety stanowią owady, pająki i inny pokarm zwierzęcy. Zimą około połowę diety stanowi pokarm roślinny (głównie nasiona i jagody), a drugą połowę pokarm zwierzęcy (owady, pająki, łój, a czasem tłuszcz i drobne kawałki mięsa z zamarzniętej padliny). Często żeruje w mieszanych stadkach jak większość sikor. Odwiedza karmniki.
Status zagrożenia IUCN uznaje sikorę jasnoskrzydłą za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern). W 2024 roku organizacja Partners in Flight szacowała liczebność populacji na 43 miliony dorosłych osobników, zaś jej trend oceniła jako lekko spadkowy w ciągu ostatnich 10 lat.
Przypisy Systematyka i nazwa polska za:
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Sikory Kategoria:Ptaki Ameryki Północnej Kategoria:Fauna Kanady Kategoria:Fauna Stanów Zjednoczonych Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1766 roku Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza