Marek Sławomir Markiewicz (ur. 16 marca 1952 w Łodzi) – polski polityk, prawnik i dziennikarz, adwokat, poseł na Sejm I i III kadencji. Kandydat na urząd prezydenta RP w wyborach w 1995.
Życiorys W 1973 ukończył studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Łódzkiego, gdzie następnie pracował jako asystent do 1979. W 1980 przystąpił do „Solidarności”. Był członkiem zarządu regionu związku oraz delegatem na I Krajowy Zjazd Delegatów NSZZ „S” w Gdańsku. Do grudnia 1981 pracował jako dziennikarz w ośrodku TVP w Łodzi. Za działalność opozycyjną został zwolniony z pracy w telewizji po wprowadzeniu stanu wojennego. Od 1982 do 1988 pracował jako taksówkarz. W tym okresie kontynuował działalność opozycyjną w niejawnych strukturach związku, pisał artykuły do prasy podziemnej, pełnił dyżury prawnicze w ośrodku pomocy osobom pozbawionym pracy przy parafii Najświętszego Zbawiciela w Łodzi. W latach 1989–1991 był redaktorem naczelnym łódzkiego ośrodka TVP, następnie do 1992 wiceprezesem Komitetu do spraw Radia i Telewizji „Polskie Radio i Telewizja”.
W latach 1991–1993 sprawował mandat posła na Sejm I kadencji, który uzyskał z listy związkowej. Był również członkiem Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji od 19 kwietnia 1993 do 23 września 1994, a także jej pierwszym przewodniczącym (do 1 marca 1994). Zasiadał w KRRiT z nominacji prezydenta Lecha Wałęsy. Po podpisaniu koncesji dla telewizji Polsat został przez niego odwołany z funkcji przewodniczącego – jak później stwierdził NSA – z naruszeniem prawa. Takie postępowanie prezydenta nazwano „falandyzacją prawa”. W 1995 zgłosił swą kandydaturę w wyborach prezydenckich jako kandydat popierany początkowo przez Partię Republikanie. Zebrał wymagane 100 tys. podpisów poparcia i został zarejestrowany przez Państwową Komisję Wyborczą. Wycofał się jeszcze przed I turą wyborów, popierając wówczas Lecha Wałęsę.
Po raz drugi zasiadał w Sejmie od 1997 do 2001, będąc posłem z listy Akcji Wyborczej Solidarność z okręgu łódzkiego. Działał w stowarzyszeniu Nowa Polska i Ruchu Społecznym. W 2001 bez powodzenia ubiegał się o reelekcję. W wyborach samorządowych w 2002 był kandydatem na prezydenta Łodzi popieranym przez Ruch Społeczny i SKL-Ruch Nowej Polski, jednak kilka dni przed wyborami zrezygnował z kandydowania i ogłosił swoje poparcie dla Jerzego Kropiwnickiego. W tych samych wyborach bez powodzenia ubiegał się o mandat radnego sejmiku łódzkiego z listy Inicjatywy Społecznej Wspólnoty Samorządowej. W 2004 przystąpił do Partii Centrum, rok później bez powodzenia kandydował do Senatu. W marcu 2010 został członkiem Prawa i Sprawiedliwości. W 2011 kandydował z ramienia tej partii do Sejmu, a w 2019 był jej kandydatem do Senatu.
Od lat 90. był związany z Polsatem. Prowadził program Sztuka informacji, a następnie Bumerang. Od 2001 prowadził kancelarię adwokacką w Łodzi. W 2007 kierował kanałem TV Biznes. Od lutego 2008 do marca 2009 był dyrektorem pionu informacji i publicystyki Grupy Polsat. Po odejściu z telewizji podjął praktykę adwokacką w kancelarii Rymar i Partnerzy w Warszawie, od 2011 działającej jako Markiewicz i Partnerzy. Reprezentował m.in. diecezję kaliską w procesie, jaki wytoczyli jej bracia Jakub i Bartłomiej Pankowiakowie, domagając się zadośćuczynienia za krzywdy wyrządzone im w dzieciństwie przez księdza Arkadiusza Hajdasza z Pleszewa. W 2024 został pełnomocnikiem Mikołaja Pawlaka przed sejmową komisją śledczą ds. wykorzystania oprogramowania Pegasus; 13 maja 2024 wraz ze swoim klientem (który wcześniej odmówił złożenia przyrzeczenia) opuścił salę obrad komisji, której członkowie mieli przejść wówczas do zadawania pytań. Był członkiem Rady Administracyjnej Watykańskiej Fundacji Jana Pawła II i sekretarzem tej organizacji (od kwietnia 2022); we wrześniu 2026 zrezygnował z tych funkcji.
Odznaczenia i wyróżnienia Odznaczony Krzyżem Oficerskim (2014) i Krzyżem Komandorskim (2018) Orderu Odrodzenia Polski. W 2013 otrzymał Krzyż Wolności i Solidarności.. Wyróżniony odznaką Zasłużony Działacz Kultury i medalem „O niepodległość Polski i Praw Człowieka 13 XII 1981 – 4 VI 1989”. Zdobył tytuł „Łodzianina Roku 1993”. Za działalność opozycyjną w 2010 wyróżniony medalem pamiątkowym przez ministra sprawiedliwości.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Łódzkiego Kategoria:Członkowie władz regionalnych Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” (1980–1989) Kategoria:Delegaci na I Krajowy Zjazd Delegatów Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” Kategoria:Kandydaci na urząd Prezydenta RP w 1995 roku Kategoria:Ludzie związani z TVP Kategoria:Osobowości telewizyjne związane z Polsatem Kategoria:Osoby pozbawione pracy w ramach represji politycznych w Polsce Ludowej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wolności i Solidarności Kategoria:Politycy Akcji Wyborczej Solidarność Kategoria:Politycy Partii Centrum Kategoria:Politycy Partii Republikanie Kategoria:Politycy Prawa i Sprawiedliwości Kategoria:Politycy Zjednoczenia Polskiego Kategoria:Polscy adwokaci Kategoria:Polscy taksówkarze Kategoria:Polscy dziennikarze telewizyjni Kategoria:Polscy redaktorzy naczelni Kategoria:Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej I kadencji (1991–1993) Kategoria:Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej III kadencji (1997–2001) Kategoria:Przewodniczący Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji Kategoria:Dziennikarze związani z Łodzią Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni odznaką „Zasłużony Działacz Kultury” Kategoria:Ludzie urodzeni w Łodzi Kategoria:Urodzeni w 1952