Księga Ezechiela (Ez, hebr. יחזקאל Jichezkel) – trzecia z ksiąg proroków większych Starego Testamentu autorstwa Ezechiela, napisana w latach 593 - 571 p.n.e. lub tuż po tym okresie, ostatecznie zredagowana przed powrotem z niewoli babilońskiej.
Kompozycja Księgi Wprowadzenie – powołanie Ezechiela na proroka (1–3) Wyrocznie o Judzie i Jerozolimie oraz o zburzeniu Jerozolimy (obrazy grzechów Jerozolimy i zapowiedź bezlitosnej kary) (4–24) Wyrocznie o narodach obcych: Ammonitach, Moabitach, Edomitach, Filistynach, Tyrze, Sydonie i Egipcie (25–32) Obietnice eschatologiczne zapowiadające i opisujące odrodzenie Izraela (33–48) Wyrocznie o przyszłym zbawieniu (33–39) Nowe Prawo (wizja idealnej świętości i idealnego Izraela) (40)
Gatunki literackie Księgi Dominują wyrocznie (groźby i obietnice). Dużo miejsca zajmują opowiadania o wizjach i różnorodnych czynnościach symbolicznych Ezechiela. Odrębną grupę stanowią pouczenia, które wyjaśniają lub rozwiązują różne zagadnienia religijne. Zachowało się też kilka alegorii: o orle i roślinach (17, 2–10), o lwicy i lwiątkach (19, 1–9), o mięsie gotującym się w kotle (24, 3–14), o krokodylu jako faraonie (29, 3–16), o dwóch nierządnicach (Oholi i Oholibie) (23, 1–49), o winorośli (15), o cedrze (31)J.S. Synowiec, Prorocy Izraela, ich pisma i nauka, Kraków 1999, s. 335..
Cztery wielkie wizje Wizja Rydwanu Jahwe (1,1–30) – Bóg opuszcza świątynię i przenosi się ze swym ludem do Babilonii na przedziwnym pojeździe o nadzwyczajnej zwrotności, poruszanym przez dziwne istoty o czterech obliczach (człowieka, lwa, wołu i orła), ponad którym unosi się postać podobna do ludzkiej, otoczona wielkim światłem (Bóg, chwała Jahwe)W. Tyloch, Dzieje ksiąg Starego Testamentu, Warszawa 1981, s. 193.. Zwolennicy paleoastronautyki dopatrują się w opisanym obiekcie wytworu cywilizacji pozaziemskiej. Wizja Grzechów Jerozolimy (8–11) – Izrael porzucił swoją religię, w świątyni postawiono wizerunek kananejskiej bogini Asztarty, przywódcy uprawiają kult zwierząt, ludzie kłaniają się słońcu. Wizja Wysuszonych Kości (37,1–10; 37,11–14) – Stojącego ze wzniesionymi ramionami proroka pośród doliny otaczają wysuszone kości zbliżające się do siebie, oblekające się ciałem i skórą oraz takie, w które wstąpił już duch – ożyły i stanęły na nogi (zapowiedź wskrzeszenia umarłych w dniu Sądu Ostatecznego). Wizja Nowej Jerozolimy (40) – Wizja Boga powracającego w chwale do nowej świątyni. thumb|Rafael Santi, Wizja Ezechiela – rydwan Jahwe (1518) thumb|Tobias Fendt, Wizja Ezechiela – dolina wysuszonych (1565) thumb|Gustave Doré, Wizja doliny suchych kości (1866)
Wybrane komentarze Otto Richard Kraetzschmar (Göttingen 1900) James Smith (London 1931) G.A. Cooke (Edinburgh 1936, 1960) Georg Fohrer (Tübingen 1955) Walther Eichrodt (Göttingen 1966) Walther Zimmerli (Neukirchen, (1969))
Wybrane tłumaczenia na język polski Jakub Wujek (1599) Jerzy Żuławski (1902) Józef Homerski (1975) Kazimierz Romaniuk (1997) Ryszard Rumianek (2009) Sebastian Jasiński (t. I 2005, t. II 2009, t. III 2013, t. IV 2014, t. V 2015)
Przypisy
Bibliografia Janusz Frankowski, Prorok bezlitosnej kary (Księga Ezechiela), [w:] Wielki świat starotestamentalnych proroków, Warszawa: Wydaw. Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego, 2001, s. 217–244.
Andrzej S. Jasiński OFM, Księga Proroka Ezechiela: Nowy Komentarz, 11 tomów, Opole: Wydawnictwo Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Opolskiego, 2016-2022.
Linki zewnętrzne
Księga Ezechiela w Biblii Tysiąclecia, biblia.deon.pl [dostęp 2025-06-08].
Ezechiela, księga