Aurelio Milani (ur. 14 maja 1934 r. w Desio, zm. 25 listopada 2014 w Mediolanie) – włoski piłkarz, reprezentant kraju.
Kariera piłkarska
Milani przygodę z futbolem rozpoczął w 1952 w klubie Atalanta. Tam jednak nie zagrał w żadnym spotkaniu i przeniósł się do grającej w Serie B Fanfulli. W sezonie 1953/54 spadł z drużyną do Serie C. Po rozegraniu kolejnej kampanii na trzecim poziomie rozgrywkowym, przeszedł do AC Monza. Już w pierwszym sezonie został królem strzelców Serie B, strzelając 23 bramki. Przez 2 lata gry w Monzy 64 razy wybiegał na boisko, 37 razy finalizując akcje bramką.
Sezon 1957/58 spędził w Triestina Calcio, po czym przeniósł się do grającej w Serie A Sampdorii. W Serie A zadebiutował 21 września 1958 w Rzymie w przegranym 1:0 meczu z Lazio. W pierwszym sezonie strzelił 13 bramek. W sezonie 1959/60 doznał kontuzji nogi w meczu z Bolonią, co uniemożliwiło mu grę przez dłuższy czas.
W 1960 dołączył do Calcio Padova, gdzie sezon zakończył z 18 bramkami na koncie. Nie umknęło to uwadze działaczy Fiorentiny, którzy ściągnęli Milaniego do klubu w 1961. Milani szybko się zaaklimatyzował w nowym klubie, czego dowodem jest, wspólnie z José Altafinim, korona króla strzelców Serie A w sezonie 1961/62 (22 bramki). Także na arenie międzynarodowej ten sezon dla Milaniego i Fiorentiny był owocny w bardzo wyniki sportowe, takie jak dotarcie do finału Pucharu Zdobywców Pucharów.
Milani w 1963 dołączył do Interu Mediolanu, stając się częścią jednej z najlepszych drużyn w historii tego klubu. Inter wraz z Milanim w składzie dwukrotnie zdobył Puchar Europy w sezonach 1963/64 i 1964/65. Milani w finale z sezonu 1963/64 strzelił w 61. minucie bramkę przeciwko Realowi Madryt. Zdobył także z klubem Puchar Interkontynentalny w 1964 oraz mistrzostwo Włoch w sezonie 1964/65. Zimą 1964 roku Milani został poważnie kontuzjowany w meczu Pucharu Europy z Dinamo Bukareszt, po tym jak został uderzony kolanem w plecy. W wyniku zderzenia jeden z jego kręgów został przemieszczony, co przedwcześnie zakończyło jego karierę na najwyższym poziomie.
W sezonie 1966/67 próbował powrotu do piłki w drużynie Calcio Verbania, jednak na poziomie Serie C zaledwie raz wpisał się na listę strzelców, rozgrywając 8 spotkań. Po tym sezonie definitywnie zakończył karierę piłkarską.
Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki 1952/53 Atalanta Serie A 0 0 1953/54 Fanfulla Serie B 6 0 1954/55 Serie C 34 6 1955/56 Monza Serie B 33 23 1956/57 31 14 1957/58 Triestina Calcio 30 17 1958/59 Sampdoria Serie A 34 13 1959/60 10 1 1960/61 Calcio Padova 33 18 1961/62 Fiorentina 33 22 1962/63 18 1 1963/64 Inter Mediolan 18 7 1964/65 11 0 1966/67 Calcio Verbania Serie C 8 1
Kariera reprezentacyjna
Milani jedyny mecz w reprezentacji zagrał 10 maja 1964 przeciwko reprezentacji Szwajcarii. Mecz zakończył się zwycięstwem Włochów 3:1.
Mecze i gole w reprezentacji#DataMiastoPrzeciwnikGolWynikRozgrywki1.10.05.1964Lozanna3:1towarzyski
Sukcesy
Monza
Król strzelców Serie B (1): 1955/56 (23 bramki)
ACF Fiorentina
Finał Pucharu Zdobywców Pucharów (1): 1961/62 Król strzelców Serie A (1): 1961/62 (22 bramki)
Inter Mediolan
Mistrzostwo Włoch (1): 1964/65 Puchar Europy (2): 1963/64, 1964/65 Puchar Interkontynentalny (1): 1964
Przypisy
Bibliografia
Profil na stronie eu-football.info
Kategoria:Reprezentanci Włoch w piłce nożnej Kategoria:Piłkarze US Triestina Calcio 1918 Kategoria:Piłkarze Atalanty BC Kategoria:Piłkarze ASD Fanfulla Kategoria:Piłkarze UC Sampdoria Kategoria:Piłkarze Calcio Padova Kategoria:Piłkarze ACF Fiorentina Kategoria:Piłkarze Interu Mediolan Kategoria:Zdobywcy Pucharu Europy i Ligi Mistrzów UEFA Kategoria:Królowie strzelców Serie A Kategoria:Królowie strzelców Serie B Kategoria:Urodzeni w 1934 Kategoria:Zmarli w 2014 Kategoria:Zdobywcy Pucharu Interkontynentalnego w piłce nożnej