Paul Styger (ur. 27 września 1887 w Schwyz, zm. 14 maja 1939 w Lucernie) – szwajcarski historyk sztuki, duchowny katolicki, profesor Uniwersytetu Warszawskiego i członek Towarzystwa Naukowego Warszawskiego.
Przebieg pracy naukowej Był synem Martina (urzędnika władz kantonalnych) i Wereny z domu Hoefliger. Uczęszczał do szkoły elementarnej (1894-1901) i Collegio Maria-Hilf (1901-1906) w Schwyz. filozofię i teologię studiował na uczelniach rzymskich - Gregorianum (1909 doktor filozofii, 1913 doktor teologii) i Pontificium Collegio Germanico-Ungarica, którego w latach 1914-1921 był pracownikiem naukowym, pełniąc m.in. funkcję prorektora (1915-1919). Pracował w szpitalach wojskowych dla jeńców włoskich w czasie I wojny światowej. Po przyjęciu 27 października 1912 święceń kapłańskich był m.in. członkiem personelu Domu Papieskiego.
W 1921 został powołany na profesora zwyczajnego Uniwersytetu Warszawskiego. Kierował Seminarium Archeologii i Sztuki Kościelnej (wśród jego studentów był m.in. Mieczysław Żywczyński i Antoni Liedtke). W 1931 Styger został członkiem korespondentem Towarzystwa Naukowego Warszawskiego. Prowadził wykłady na Uniwersytecie Warszawskim do 1934. Z profesury uniwersyteckiej zrezygnował na własne życzenie 28 lutego 1934, na pięć lat przed śmiercią. Nie wiadomo, jakie były powody tej decyzji. Być może wieloletnia choroba – gruźlica płuc. Zmarł po długim leczeniu szpitalnym mając 52 lata.
Zainteresowania naukowe ks. Stygera obejmowały historię katakumb wczesnochrześcijańskich oraz historię sztuki i architektury romańskiej. W czasie pracy na Uniwersytecie Warszawskim wielokrotnie odbywał podróże badawcze do Rzymu. Odkrył wiele katakumb rzymskich, badał grobowce apostolskie przy bazylice św. Sebastiana w Rzymie (przy Via Appia), przedstawił genezę katakumb św. Kaliksta i św. Priscilli. Był odkrywcą tzw. memoria apostolorum, z imionami św. Piotra i św. Pawła.
Dorobek naukowy Ogłosił ponad 20 prac naukowych, m.in.: Neue Untersuchungen ueber altchristliche Petrusdarstellungen (1913) La decorazione a fresco del XII secolo della chiesa di S. Giovanni "ante portam latinam" (1914) Gli Apostoli Pietro e Paolo ad Catacumbas sulla Via Appia (1915) Il Monumento Apostolico della Via Appia socondo gli ultimi Scavi della Basilica di San Sebastiano (1917) L'origine del cimitero di San Callisto sull'Appia (1926) Die altchristliche Grabeskunst (1927) L'origine del cimitero di Domitella (1927) Rotunda Świętych Feliksa i Adaukta na Wawelu. Mauzoleum z pierwszych czasów chrześcijaństwa w Polsce (1929) L'origine del cimitero di Priscilla sulla Via Salaria (1931) Die roemischen Katakomben (1932) Roemische Maertyrergrufte (1935)
Bibliografia Biogramy uczonych polskich, Część I: Nauki społeczne, zeszyt 3: P-Z, Wrocław 1985 Elżbieta Jastrzębowska Paul Styger, archeolog rzymski i profesor warszawski [w:] Przegląd Historyczny 101/2 wyd. 2010 s.197-213
Kategoria:Szwajcarscy historycy Kategoria:Szwajcarscy duchowni katoliccy Kategoria:Szwajcarscy historycy sztuki Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Członkowie Towarzystwa Naukowego Warszawskiego Kategoria:Urodzeni w 1887 Kategoria:Zmarli w 1939