Transformacje iloczynu skalarnego przestrzeni zwykłej czasoprzestrzeni Galileusza Tutaj będziemy przeprowadzać dowody dotyczące transformacji Galileusza dla starego i nowego n-wymiarowego układu odniesienia ogólnie nieprostokątnego. Macierz iloczynu skalarnego w starym układzie współrzędnych jest z oczywistych powodów symetryczna i dla każdego układu współrzędnych w zależności od ustawienia osi tego ta macierz jest liczona od nowa względem obserwatora spoczywającego w tym układzie. Dla transformacji Galileusza zachodzą:
Własność , tzn. transformację z na jest również spełniona w szczególnej teorii względności, jak udowodnimy.
Zestaw transformacji prostych i odwrotnych Galileusza A jeżeli to z oczywistych powodów i odwrotnie, zatem macierz iloczynu skalarnego jest symetryczna, gdzie jest to ta sama macierz co występuje w transformacjach Galileusza:
Wzory , , i są spełnione w układach odniesienia nieobracających się. Ponieważ macierze i (gdzie ) są nieosobliwe dowolne (one zależą od ustawień osi starego i nowego układu odniesienia), więc transformacje , , i mają taką samą postać niezależnie z jakiego układu na który coś transformujemy przy pomocy tychże wzorów, zatem spełniają zasadę izotropowości przestrzeni, ale te macierze są stałe ze względu na przesuniecia w czasie i przestrzeni, więc spełniają zasadę jednorodności czasu i przestrzeni. W powyższych wzorach zachodzi tożsamość na podstawie absolutności czasu, tzn.: .
Macierz transformacji równoległy i prostopadły Przyjmujemy, że zachodzi wzór na w zależności od i , które są kolejno macierzami pierwszy równoległym i prostopadłym do , czyli:
We wzorze przyjmujemy warunki na macierze i , czyli zachodzą . Związki przyjmujemy również w szczególnej teorii względności.
Transformacja prędkości nowego układu odniesienia względem starego na prędkość starego układu odniesienia względem nowego Przejrzyjmy się właściwości macierzy , i , którą udowodnimy z transformacji Galileusza. Prędkość starego układu odniesienia względem nowego w transformacji Galileusza przedstawiamy wzorem:
Macierz transformacji prosta i odwrotna - związki Do podstawmy i , co na podstawie tego:
Zestaw transformacji prostych i odwrotnych Galileusza poprzez równoległe i prostopadłe macierze transformacji Weźmy wektory nieskończenie małych przesunięć równoległe i prostopadłe do prędkości w transformacji prostej i odwrotnej transformacji Galileusza, tzn.:
Tożsamość na iloczynach macierzy transformacji równoległego i prostopadłego Zachodzą tożsamości na iloczynach i :
Tożsamość na iloczynach macierzy transformacji równoległych Weźmy wzór i do niego podstawmy i , zatem:
Powyższy wzór zatem zawsze jest spełniony co udowodniono na podstawie tożsamości .
Tożsamość na iloczynach macierzy transformacji prostopadłych Weźmy wzór i podstawmy do niego wzór , wtedy:
Powyższy wzór zatem zawsze jest spełniony co udowodniono na podstawie tożsamości . Własności macierzy , i pokazane w punkcie , , i są również spełnione w szczególnej teorii względności jak udowodnimy.
Prawo Pitagorasa na macierzach transformacji równoległym i prostopadłym Ale:
Związek jest również spełniony w szczególnej teorii względności jak udowodnimy.
Definicja macierzy iloczynu skalarnego poprzez wektor bazy w przestrzeni zwykłej Galileusza W przestrzeni n-wymiarowej zachodzi również związek:
Gdzie jest macierzą wersorów w przestrzeni w przestrzeni n-wymiarowej według Galileusza. Zachodzą również związki transformacyjne Galileusza:
Wzór (ostatni wzór) jest również spełniony w szczególnej teorii względności jak udowodnimy, a będziemy przyjmować w niej. Na podstawie wzoru możemy wyedytować jako:
Wzór jest również spełniony w szczególnej teorii względności i jest zgodny z . Niech mamy i i sprawdźmy czy te dwa wzory są zgodne z transformacją iloczynu skalarnego , zatem przystępujemy do obliczeń:
Po wyznaczeniu macierzy ze wzoru dostajemy transformacje macierzy iloczynu skalarnego z układu K' do K, czyli , zatem wzory i są poprawne bo otrzymujemy z nich . Wyznaczmy macierz iloczynu skalarnego transponowaną:
Tranformacje operatorów rzutowych Na podstawie i oraz dla operatorów rzutowych równoległych według możemy otrzymać transformacje:
Dla operatorów rzutowych prostopadłych na podstawie możemy otrzymać transformacje:
Transformacje dowolnych pochodnych wektora położenia Na podstawie możemy napisać transformacje, gdy zachodzi i , co na tej podstawie możemy napisać transformacje położenia i czasu, a także przyśpieszenia i dowolnej n-pochodnej położenia:
Przechodniość macierzy transformacji, a transformacja tożsamościowa A także zachodzi z absolutności czasu w teorii transformacji Galileusza . Udowodnijmy przechodność transformacji Galileusza, wtedy:
Policzmy wyrażenie podstawiając do niego wyrażenie na transformację położenia względem układu , która jest transformacją do układu , i wykorzystując transformacje prędkości względem układu , która jest transformacją do układu , co w końcu otrzymujemy wzór , co dalej wykorzystując wspomnianą absolutność czasu, a więc:
Co końcowy wzór zgadza się ze wzorem , te transformacje Galileusza są przechodnie. Z definicji transformacji wynika, że ta transformacja jest tożsamościowa dla i , czyli wtedy , co na podstawie tego dla tego przypadku ta sama prędkość transformuje się na to samo.