Zasady pisowni i interpunkcji polskiejRada Języka Polskiego przy Prezydium PAN, Zasady pisowni i interpunkcji polskiej, Warszawa 2024, dostęp 14.02.2026.

Część I. Zasady pisowni

Ogólne zasady pisowni Oznaczanie samogłosek Oznaczanie spółgłosek Pisownia łączna rozdzielna i z łącznikiem Dzielenie wyrazów w tekstach w języku polskim Skróty 6 Skrótowce Wielkie i małe litery Od 01.01.2026 obowiązują zmiany dotyczące stosowania wielkiej literyRada Języka Polskiego, „Mały słownik ortograficzny. Nowe reguły pisowni 2026”, dostęp 14.02.2026.. Transkrypcja i transliteracja ... Adaptacja ortograficzna ... 10

Część II. Zasady interpunkcji

Kropka 11 Przecinek Średnik Znak zapytania Wykrzyknik Wielokropek Dwukropek 17 Myślnik (pauza) Nawias Cudzysłów 20

Reformy pisowni polskiej

→ Reforma języka polskiego z 1 stycznia 2026

Lista poglądowa na podst. SJP PWN, Reforma 01.01.2026, dostęp 14.02.2026.. Zasady zmienione Nazwy mieszkańców krajów, miast, osiedli i wsi Nazwy członków narodów i grup etnicznych Nazwy mieszkańców terenów geograficznych Nazwy obiektów astronomicznych Jednowyrazowe i wielowyrazowe nazwy własne państw, terytoriów, regionów, miast, wsi (…) Wielowyrazowe nazwy geograficzne i miejscowe Jedno- i wielowyrazowe nazwy dzielnic, ulic, placów, rynków, ogrodów, parków, bulwarów, budowli, zabytków, obiektów sportowych Jedno- i wielowyrazowe nazwy własne przedsiębiorstw, firm i lokali Nazwy firm, marek i modeli wyrobów przemysłowych Przymiotniki utworzone od nazw własnych Pisownia par wyrazów równorzędnych, podobnie lub identycznie brzmiących, występujących zwykle razem Gdy liczebnik pół jest elementem wyrazu złożonego, jego pisownia jest łączna. Gdy występujące w zdaniu dwa wyrazy z cząstką pół służą określeniu jednego pojęcia, jej pisownia jest łączna Pisownia wyrazów z przedrostkami Z następującymi partykułami oraz w formach przypominających połączenie spójnika lub przysłówka z cząstką -by Po spójnikach Z przymiotnikami Z przysłówkami, także w stopniu wyższym i najwyższym, utworzonymi od przymiotników W wyrazach złożonych z liczebnika pół i rzeczownika, który jest nazwą własną

Zasady dodane Nazwy pospolite użyte metaforycznie w funkcji nazw własnych osób i miejsc Pisownia par wyrazów równorzędnych, podobnie lub identycznie brzmiących, występujących zwykle razem Nazwy indywidualne nadane środkom transportu, statkom wodnym, statkom kosmicznym itp. Nazwy indywidualne nadane pomieszczeniom Nazwy indywidualne nadane przedmiotom szczególnie ważnym i cennym Skrótowce pochodzące od nazw lub określeń pisanych małymi literami Pisownia cząstek bym, byś, by, byśmy, byście po partykułach

Zasady usunięte z uwagi na wypunktowane powyżej zmiany Przymiotniki dzierżawcze zakończone na -owski, -owy, -in, -yn, -ów (…) Nazwy pospolite użyte w funkcji nazw własnych osób i miejsc Nazwy mieszkańców miast, osiedli i wsi Z następującymi partykułami W wyrazach porównawczych Przed przymiotnikami i przysłówkami w stopniu wyższym i najwyższym Pisownia połączeń wyrazowych z członami niby-, quasi- W parach wyrazów podobnie brzmiących występujących zawsze razem, mających charakter zestawień równorzędnych

Reforma 1956 Kodyfikacja z 1956 r. Po II wojnie światowej wprowadzono zmiany, które ustalały pisownię m.in. z cząstkami typu vice-, anty-, kontr-. Jan Tokarski oraz Stanisław Jodłowski zajmowali się analizą tych zmian, w tym niekorzystnie ocenianą w niektórych aspektach zmianą dotyczącą pisowni „nie” z imiesłowami.

Reforma 1936 Wielka reforma ortografii z 1936 r. Została przygotowana przez Komitet Ortograficzny Polskiej Akademii Umiejętności i znacząco zmieniła zasady pisowni, wprowadzając m.in. pisownię łączną „nie” z przymiotnikami w stopniu wyższym i najwyższym.

Przypisy