nawa ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) główna, wydzielona dla wiernych część kościoła pomiędzy kruchtą, przy wejściu, a prezbiterium; (1.2) okręt, statek (1.3) ogół grupy społecznej, narodowej lub religijnej w specjalnych wyrażeniach
(1.1-3)
(1.1) Ciotka Lucyna siada przeważnie w nawie bocznej. (1.2) Zapieniła się woda pod dziobem nawy kupieckiej.Wiktor Gomulicki, Miecz i łokieć (1.3) Nie straszne są Nawie Piotrowej odmęty libertynizmu.
(1.1) nawa główna / boczna / poprzeczna (1.3) nawa państwowa / narodowa / rządowa / społeczna / Piotrowa
(1.1) przestrzeń (1.2) statek (1.3) ogół
nawowy podnawka
→ łódź, statek
angielski: (1.1) nave (nawa główna), aisle (nawa boczna) arabski: (1.1) صحن czeski: (1.1) loď fiński: (1.1) laiva francuski: (1.1) nef hiszpański: (1.1) nave nowogrecki: (1.1) κλίτος szwedzki: (1.1) skepp ukraiński: (1.1) нава włoski: (1.1) navata
nawa ()
liczebnik główny (1.1) dziewięć
nawa ()
czasownik (1.1) myć ręce / twarz / stopy
(1.1) jak czasowniki regularne zakończone samogłoską a; formy podstawowe
nawa ()
naowa • nāva
przyimek (1.1) obok
dyrnawa