paka ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) od: paczka (1.2) duża paczka, duże pudełko (1.3) więzienie (1.4) naczepa samochodu ciężarowego (1.5) stówa (1.6) , gatunek dużego gryzonia; (1.7) zwierzę z gatunku paka (1.6) (1.8) język z grupy sepik-rami, z rodziny języków indopacyficznych
(1.1-8)
(1.2) I pełno ludzi w każdym wagonie, • A w jednym krowy, a w drugim konie, […] • W dziewiątym – same tuczone świnie, • W dziesiątym – kufry, paki i skrzynie […]Julian Tuwim, Lokomotywa.. (1.3) To jest nielegalne! Chcesz trafić do paki?! (1.4) Jacek wiózł na pace meble do nowego mieszkania kuzynki. (1.5) Ej, koleś, wisisz mi dwie paki za przysługę.
(1.3) pójść / trafić do paki • być / siedzieć w pace (1.4) mieć / wieźć / wozić na pace
(1.2) pudło (1.3) pudło, koza, ciupa, pierdel (1.7) świnka brazylijska
(1.4) naczepa (1.5) pieniądz (1.6) gatunek (1.7) zwierzę (1.8) język
paczka , paczkowanie , pakowanie , spakowanie , paker , pakowacz , pakowarka , pakowaczka paczkować , pakować , spakować paczkowy, opakowaniowy
z jakiej paki?
(1.1) angielski: (1.8) Paka esperanto: (1.2) pakego rosyjski: (1.6) пака słowacki: (1.3) basa wilamowski: (1.2) pak , paok
paka ()
rzeczownik (1.1) orzełJuan Carvajal Carvajal, Arturo Hernández Sallés, Nelly Ramos Pizarro, Carlos Cárcamo Luna, Jacqueline Ticona Rojas, Diccionario ilustrado aymara, español, inglés, Pehuén Editores Limitada, 2001, s. 130.
paka ()
czasownik (1.1) piec, wypiekać
paka ()
czasownik (1.1) malować rzeczownik (2.1) kot
(1.1) jak czasowniki regularne zakończone samogłoską a; formy podstawowe
(2.1)