grammatik ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) gramatyka
(1.1) en grammatik, grammatikken, grammatikker, grammatikkerne
(1.1) Den polske grammatik er faktisk svær. → Polska gramatyka jest istotnie trudna.
grammatisk, grammatikalsk, ugrammatikalsk grammatiker
grammatik ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) gramatyka
(1.1) en grammatik, grammatiken, grammatiker, grammatikerna
(1.1) språklära
grammatik ()
przymiotnik (1.1) gramatyczny
grammatika
grammatik ()
rzeczownik (1.1) gramatyka