talo () , ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) placek z mąki kukurydzianej pieczony na ogniu, specjalność baskijska
(1.1)
baskijski: (1.1) talo hiszpański: (1.1) talo
talo ()
rzeczownik (1.1) talo
(1.1) Bihar taloa txistorrarekin jango dugu. → Jutro zjemy talo z txistorrą.
talogile
talo ()
rzeczownik (1.1) dom (budynek)
(1) tal‧o
(1.1) Minulla on suuri talo. → Mam duży dom.
talonmies
talo ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) plecha (1.2) talo (1.3) okrągła, żelazna płyta z uchwytami służąca do pieczenia talo (1.2) na ogniu
(2.1)
(1.1-3) talos
(1.1) micelio
(1.1) talofito; talofita , Talofitas
(1.1) (thalos) → odrośl (1.2-3)
talo ()
(1.1) 1. czasu teraźniejszego trybu oznajmującego (presente do indicativo) czasownika talar rzeczownik, rodzaj męski (2.1) plecha (2.2) szypułka, łodyżka, łodyga, badyl
talar
talo ()
rzeczownik (1.1) taro, kolokazja jadalna
talo ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) rada, porada (1.2) decyzja, postanowienie