abiturient ()
, , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) uczeń kończący szkołę średnią, przystępujący do matury;
(1.1)
(1.1) W naszej szkole do matury przystąpiło stu abiturientów. (1.1) Prawdziwa matura rozpocznie się 4 maja. Tego dnia abiturienci będą zdawać egzamin z języka polskiego.
(1.1) maturzysta
(1.1) absolwent
abituria abiturientka
< (matura) < (mający odejść)
(1.1) Za błędne uznaje się zrównywanie ze sobą słów absolwent oraz abiturient. Pierwszy z nich jest osobą, która ukończyła jakiś etap nauki formalnej w dowolnej formie (szkoła, uczelnia, studia lub kurs). Natomiast abiturient to ściśle absolwent szkoły średniej i to konkretnie takiej, której ukończenie pozwala przystąpić do matury (np. liceum, technikum lub branżowa szkoła I stopnia). Wobec tego każdy abiturient jest absolwentem, ale nie każdy absolwent jest abiturientem.
angielski: (1.1) graduate białoruski: (1.1) абітурые́нт bułgarski: (1.1) абитурие́нт czeski: (1.1) abiturient duński: (1.1) student esperanto: (1.1) abituriento fiński: (1.1) abiturientti islandzki: (1.1) stúdentsefni jidysz: (1.1) אַביטוריענט (abiturjent), גראַדואַנט (graduant) kaszubski: (1.1) abiturienta niemiecki: (1.1) Abiturient nowogrecki: (1.1) απόφοιτος rosyjski: (1.1) абитурие́нт , выпускни́к słowacki: (1.1) abiturient słoweński: (1.1) abiturient szwedzki: (1.1) abiturient ukraiński: (1.1) абітуріє́нт , випускни́к włoski: (1.1) maturando , licenziando
abiturient ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) abiturient
(1.1)
abiturientka abiturientský
abiturient ()
(1.1) abiturient
abituriento, abiturientino abiturienta
abiturient ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) maturzysta, abiturient
(1.1)
abiturientka abiturientsky, abiturientský
abiturient ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) abiturient
abiturientka
abiturient ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) abiturient, abiturientka
(1.1) en abiturient, abiturienten, abiturienter, abiturienterna
abiturient ()
(1) абитуриент
rzeczownik (1.1) abiturient