__TOC__ absolwent () , , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba, która ukończyła szkołę, uczelnię, kurs;
(1.1)
(1.1) Jan jest już absolwentem.
(1.1) absolwent +
(1.1) absolwent uniwersytetu / politechniki / uczelni / akademii / liceum / technikum • absolwent filologii / polonistyki / pedagogiki / socjologii • tegoroczny / ubiegłoroczny absolwent • zostać absolwentem
(1.1) wychowanek
(1.1) abiturient
absolucja , absolut /, absolutność , absolutorium , absolutysta , absolutystka , absolutyzacja , absolutyzm , absolutyzowanie , absolwenckość , absolwowanie , zabsolutyzowanie absolwentka absolutyzować , absolwować , zabsolutyzować absolutny, absolutoryjny, absolutystyczny, absolwencki absolutnie
< + wg < Elżbieta Maria Minczakiewicz, Losy absolwentów gimnazjów integracyjnych w świetle wypowiedzi młodzieży z diagnozą wielopostaciowej niepełnosprawności i opinii rodziców, „Człowiek – Niepełnosprawność – Społeczeństwo” nr 1/2006, s. 113. < → doprowadzić do końca; rozwiązywać, uwolnić < → od- + rozwiązać, uwolnić
(1.1) Za błędne uznaje się zrównywanie ze sobą słów absolwent oraz abiturient. Pierwszy z nich jest osobą, która ukończyła jakiś etap nauki formalnej w dowolnej formie (szkoła, uczelnia, studia lub kurs). Natomiast abiturient to ściśle absolwent szkoły średniej i to konkretnie takiej, której ukończenie pozwala przystąpić do matury (np. liceum, technikum lub branżowa szkoła I stopnia). Wobec tego każdy abiturient jest absolwentem, ale nie każdy absolwent jest abiturientem.
angielski: (1.1) graduate arabski: (1.1) خريج białoruski: (1.1) выпускнік bułgarski: (1.1) абсолвент duński: (1.1) dimittend esperanto: (1.1) diplomito, laŭreato, diplomiĝinto francuski: (1.1) bachelier , diplômé, licencié hiszpański: (1.1) graduado , titulado , alumno (que finaliza una etapa de enseñanza) indonezyjski: (1.1) keluaran, lulusan, sarjana jidysz: (1.1) אַבסאָלווענט (absolwent) kaszubski: (1.1) òbstójnik, absolwent litewski: (1.1) absolventas łotewski: (1.1) absolvents niemiecki: (1.1) Absolvent , Schulabgänger nowogrecki: (1.1) απόφοιτος , τελειόφοιτος nowopruski: (1.1) abzōlwents rosyjski: (1.1) выпускник słowacki: (1.1) absolvent ukraiński: (1.1) випускни́к węgierski: (1.1) végzős włoski: (1.1) (szkoły) licenziato , diplomato ; (uczelni) laureato
absolwent ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) absolwent
(1.1) òbstójnik