dupczyć () , ,
czasownik przechodni niedokonany ( brak) (1.1) uprawiać z kimś seks (jako strona aktywna) czasownik zwrotny niedokonany dupczyć się ( brak) (2.1) uprawiać seks (2.2) psuć się, źle działać
(1.1) (2.1-2)
(1.1) No i czaisz, gość dupczył jego żonę, to dostał w mordę. (2.1) Jaś dupczy się z Małgosią. (2.2) Coś mi się dupczy w telefonie.
(1.1) bzykać, chrobotać, ciupciać, ciumkać, dymać, jebać, młócić, pierdolić, posuwać, rypać, rżnąć, walić, zapinać; chędożyć
dupiarz , dupa , dupka , dupeczka , dupsko , dupczenie dupiaty, dupiasty, dupowaty dupa dupnąć
angielski: (1.1) fuck duński: (1.1) kneppe, bolle, knalde esperanto: (2.1) fiki niemiecki: (1.1) ficken