גוי ()

; polska: goj

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) goj, nie-Żyd, nieżyd, innowierca (1.2) Żyd nieznający tradycji, nieprzestrzegający nakazów religijnych (1.3) Żyd, który zmienił wyznanie, meches, konwertyta, odstępca / odszczepieniec od wiary, (jeśli przeszedł na chrześcijaństwo) przechrzta, wychrzta (1.4) kciuk

(1.1-4) גוי; גוייִם

(1.1) אַלע זײַנען דאָ, יונג און אַלט. ייִדן און ווײַבער און קינדער, גוייִם, טערקן, ציגײַנער.‏ → Wszyscy tu są, młodzi i starzy. Mężczyźni i kobiety, i dzieci, goje, Turcy, Cyganieשלום־עליכם (Szolem-Alejchem): מאָטל פּייסי דעם חזנס (Motl Pejsi dem chazns).​.

(1.1) ניט־ייִד, שייגעץ, שיקסע (1.2) שייגעץ, שיקסע (1.4) גראָבער פֿינגער

(1.1) ייִד

גויעץ, גוי־גמור גויה, גויע, גויעטע גוייִש, גוייִשק

(goj)